✍️ കനി
നഗരത്തിലെ തിരക്കേറിയ ആർക്കിടെക്ചർ ഫേമിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലാണ് ആര്യനും മായയും വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടുന്നത്.
എന്നാൽ അതൊരു വെറും കണ്ടുമുട്ടലായിരുന്നില്ല; പഴയ കോളേജ് കാലത്തെ ആഴത്തിലുള്ള സൗഹൃദത്തിന്റെ പുനസ്സമാഗമമായിരുന്നു അത്. കോളേജ് കാലത്ത് അവർ ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു. പരസ്പരം എല്ലാം പങ്കുവെച്ചിരുന്നവർ. പക്ഷേ, അന്ന് അവർക്കിടയിൽ പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നില്ല, അല്ലെങ്കിൽ പ്രണയമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള പക്വത അവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം നഗരത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അവർ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ രണ്ടുപേരും ജീവിതത്തിന്റെ പല ഘട്ടങ്ങൾ പിന്നിട്ടിരുന്നു. ആര്യൻ പ്രശസ്തനായ ഒരു ഡിസൈനറാണ്, മായയാകട്ടെ സ്വതന്ത്രമായ നിലപാടുകളുള്ള ഒരു ആർക്കിടെക്റ്റും.
സൗഹൃദത്തിൽ നിന്നും പ്രണയത്തിലേക്ക്
ജോലി സംബന്ധമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി അവർക്ക് പലപ്പോഴും രാത്രി വൈകിയും ഒന്നിച്ചിരിക്കേണ്ടി വന്നു…
ആ പഴയ തമാശകളും സൗഹൃദവും പതുക്കെ പതുക്കെ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് മാറുന്നത് അവർ അറിഞ്ഞു.
ഒരു ദിവസം രാത്രി ഒരു പ്രോജക്റ്റ് ഫിനിഷ് ചെയ്ത ശേഷം അവർ ആര്യന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്ത് കനത്ത മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“മായ, നമ്മൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് പണ്ട് പ്രണയിക്കാതിരുന്നത്?” ആര്യൻ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
മായ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരുതരം ആഴമുണ്ടായിരുന്നു. “ചിലപ്പോൾ സൗഹൃദം നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് നമ്മൾ പേടിച്ചിട്ടുണ്ടാകും ആര്യൻ,” അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ആര്യൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അവളിലൊരു വൈദ്യുതാഘാതം പോലെ എന്തോ ഒന്ന് പാഞ്ഞുപോയി.
ആ സ്പർശനത്തിന് ഒരു പഴയ സുഹൃത്തിന്റെ തഴുകലായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു പുരുഷന്റെ ദാഹമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. അവൻ അവളുടെ മുഖം തന്റെ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി. മായയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. ആ നിമിഷം സൗഹൃദം പ്രണയത്തിനും കാമത്തിനും വഴിമാറുകയായിരുന്നു.
അവരുടെ ബന്ധം പിന്നീട് അതിതീവ്രമായി വളർന്നു. പകൽ സമയങ്ങളിൽ പ്രൊഫഷണലായി പെരുമാറുന്ന അവർ, രാത്രിയാകുമ്പോൾ പരസ്പരം അലിഞ്ഞുചേരുന്ന കാമുകീ കാമുകന്മാരായി മാറി. ആര്യന്റെ ഫ്ലാറ്റിലെ ആധുനികമായ സൗകര്യങ്ങൾക്കിടയിൽ അവർ തങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളുടെ ഭാഷ പഠിച്ചു.
ഒരു രാത്രി, ജോലി കഴിഞ്ഞ് തളർന്നെത്തിയ മായയ്ക്ക് ആര്യൻ ഒരു ഗ്ലാസ് വൈൻ പകർന്നു നൽകി. നേർത്ത സിൽക്ക് വസ്ത്രം ധരിച്ച അവൾ ആ തണുത്ത രാത്രിയിൽ ഒരു അഗ്നിശലഭത്തെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. ആര്യൻ അവളുടെ പിന്നിലൂടെ വന്ന് അവളുടെ കഴുത്തിൽ തന്റെ മുഖം ചേർത്തു. അവന്റെ ഓരോ ചുംബനവും അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ തീ പടർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ആര്യൻ… നമുക്ക് ഇത് നിർത്താൻ കഴിയില്ലേ?” അവൾ ചോദിച്ചു.
“എന്തിന് മായ? നിന്റെ ഓരോ അണുവിലും ഞാൻ എന്നെയാണ് കാണുന്നത്,” അവൻ അവളെ തിരിച്ചുനിർത്തി അവളുടെ വസ്ത്രത്തിന്റെ കെട്ടുകൾ പതുക്കെ അഴിച്ചുമാറ്റി.
നൈറ്റ് ലാമ്പിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ നഗ്നമായ ശരീരം ഒരു ശില്പം പോലെ തിളങ്ങി. ആര്യൻ അവളെ എടുത്ത് ബെഡിലേക്ക് കിടത്തി. അവിടെ സൗഹൃദത്തിന്റെ അതിർവരമ്പുകൾ തകർന്നു വീണു. ഓരോ ആലിംഗനത്തിലും ഓരോ ചുംബനത്തിലും അവർ പരസ്പരം ആഴ്ന്നിറങ്ങി. പ്രണയത്തിന്റെ മൂർധന്യത്തിൽ അവർ കണ്ടത് തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളുടെ നഗ്നതയായിരുന്നു.
അവളുടെ നഖങ്ങൾ അവന്റെ പുറത്ത് അടയാളങ്ങൾ തീർത്തു. അവരുടെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ഒന്നായി ലയിച്ചു. അത് വെറുമൊരു ശാരീരിക സുഖമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വർഷങ്ങളായി അടക്കിവെച്ച പ്രണയത്തിന്റെ സ്ഫോടനമായിരുന്നു.
പ്രതിസന്ധികളും തിരിച്ചറിവുകളും
എന്നാൽ ഏതൊരു ബന്ധത്തെയും പോലെ അവർക്കിടയിലും തർക്കങ്ങളുണ്ടായി. മായയുടെ വിവാഹത്തിന് വീട്ടുകാർ ആലോചനകൾ തുടങ്ങിയതോടെ ആര്യൻ അസ്വസ്ഥനായി.
തന്റെ മാത്രമായ മായയെ ആർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കാൻ അവന് കഴിയില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ അത് പ്രണയമാണോ അതോ വെറും ഉടമസ്ഥാവകാശമാണോ എന്ന സംശയം അവനെ വേട്ടയാടി.
“നമ്മൾ വെറും സുഹൃത്തുക്കളാണെന്നല്ലേ പറഞ്ഞിരുന്നത്? പിന്നെ എന്തിനാണ് നീ ഇപ്പോൾ ഇത്ര ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്?” മായ ചോദിച്ചു.
“സുഹൃത്തുക്കൾ ഇങ്ങനെയാണോ മായ പെരുമാറുന്നത്? നിന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശവും എന്റേതാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് സൗഹൃദമല്ല, അത് അതിനേക്കാൾ വലിയ എന്തോ ഒന്നാണ്,” ആര്യൻ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
ആ തർക്കം അവസാനിച്ചത് വീണ്ടും ഒരു തീവ്രമായ പ്രണയ നിമിഷത്തിലായിരുന്നു. പരസ്പരം വഴക്കിടുമ്പോഴും അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ പരസ്പരം ദാഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ വൈകാരികമായ സംഘർഷങ്ങൾക്കിടയിലാണ് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്—അവർക്ക് പരസ്പരം വേർപിരിഞ്ഞ് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന്.
അവസാനം ആര്യൻ മായയുടെ വീട്ടുകാരെ കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആ പഴയ സൗഹൃദം ഇപ്പോൾ ഒരു പക്വതയുള്ള ബന്ധമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അവർ വിവാഹിതരാകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
വിവാഹശേഷം അവർ തങ്ങളുടെ പ്രണയത്തെ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പഴയ തറവാട്ടിലെ അന്തരീക്ഷം പോലെ സുന്ദരമായ ഒരു വീട് അവർ നഗരത്തിൽ പണിതു. അവിടെ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അവർ ഒരുമിച്ച് ഇരുന്നു പഴയ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കും. രാത്രിയാകുമ്പോൾ ആ പഴയ തീവ്രതയോടെ പ്രണയിക്കും.
സൗഹൃദത്തിൽ തുടങ്ങി, പ്രണയത്തിലൂടെ കടന്ന്, കാമത്തിന്റെ അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട അവരുടെ ബന്ധം ഇപ്പോൾ ഒരു മനോഹരമായ കുടുംബമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
കഥ അവസാനിക്കുന്നത് ഒരു മനോഹരമായ പ്രഭാതത്തിലാണ്. ജനാലയിലൂടെ വരുന്ന സൂര്യപ്രകാശം മായയുടെ മുഖത്ത് വീഴുമ്പോൾ ആര്യൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു.
“നമ്മുടെ ഈ യാത്ര എത്ര അത്ഭുതകരമായിരുന്നു അല്ലേ ആര്യൻ?” അവൾ ചോദിച്ചു.
“അതെ മായ, സൗഹൃദം പ്രണയമായി മാറുന്നത് ഒരു ഭാഗ്യമാണ്. ആ പ്രണയം കുടുംബമായി മാറുന്നത് ഒരു അനുഗ്രഹവും,” അവൻ അവളെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.
സൗഹൃദവും പ്രണയവും കാമവും എങ്ങനെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തെ പൂർണ്ണമാക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി അവരുടെ ജീവിതം മാറി. നഗരത്തിലെ ആ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും അവർ തങ്ങളുടെ സ്വകാര്യമായ സ്വർഗ്ഗം കണ്ടെത്തി.
ആർക്കിടെക്ചർ ഫേമിലെ തിരക്കേറിയ പകലുകൾക്കിടയിലും അവർ പരസ്പരം കൈമാറുന്ന നോട്ടങ്ങളിൽ ഒരു രഹസ്യഭാഷയുണ്ടായിരുന്നു. മീറ്റിംഗുകൾക്കിടയിൽ ടേബിളിനടിയിലൂടെ ആര്യന്റെ വിരലുകൾ മായയുടെ കാൽമുട്ടുകളിൽ പതിയുന്നതും, ബ്ലൂപ്രിന്റുകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ തോളുകൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്നതും അവരിൽ വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതി നിറച്ചു. പ്രൊഫഷണൽ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അവർ വെറും സഹപ്രവർത്തകർ മാത്രമായിരുന്നു, എന്നാൽ ആ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അവർ പരസ്പരം ദാഹിക്കുന്ന കാമുകീ കാമുകന്മാരായി.
ഒരു ദിവസം രാത്രി വൈകി ഓഫീസ് പ്രോജക്റ്റ് തീർക്കാനായി അവർ മാത്രം ബാക്കിയായി. നഗരം ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണിരുന്നു. എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത ശബ്ദം മാത്രം കേൾക്കുന്ന ആ നിശബ്ദതയിൽ ആര്യൻ മായയുടെ കസേരയ്ക്ക് പിന്നിലെത്തി. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തോളിൽ അമർന്നു.
“മായ, നീ തളർന്നിരിക്കുന്നു…” അവൻ മന്ത്രിച്ചു.
അവൾ തല പുറകോട്ട് ചായ്ച്ച് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആര്യൻ അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് ആ വലിയ വർക്കിംഗ് ടേബിളിൽ ഇരുത്തി. ഡിസൈനുകളും മാപ്പുകളും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ആ ടേബിളിന് മുകളിൽ വെച്ച് അവൻ അവളെ ചുംബിച്ചു. ഓഫീസിലെ ആ പരിചിതമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വെച്ച് ആദ്യമായാണ് അവർ ഇത്രയും തീവ്രമായി ഒന്നിക്കുന്നത്. പിടിക്കപ്പെടുമെന്ന ഭയവും എന്നാൽ പരസ്പരമുള്ള അടങ്ങാത്ത ദാഹവും ആ നിമിഷങ്ങളെ കൂടുതൽ ലഹരിയുള്ളതാക്കി. അവളുടെ ഓഫീസ് വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ കൈകൾ പടർന്നപ്പോൾ മായയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു. ആ രാത്രി ആ ഓഫീസിന്റെ ഇടനാഴികൾ അവരുടെ പ്രണയത്തിന് സാക്ഷിയായി.
വിവാഹശേഷം അവർ ആര്യന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ പഴയ തറവാട്ടിലേക്ക് ഒരു യാത്ര പോയി. പ്രകൃതിയും പ്രണയവും ഒന്നിക്കുന്ന ഒരിടം. കനത്ത മഴ പെയ്യുന്ന ഒരു വൈകുന്നേരം, തറവാടിന്റെ നടുമുറ്റത്ത് മഴത്തുള്ളികൾ വീണു ചിതറുന്നത് നോക്കി അവർ നിന്നു.
മഴ നനഞ്ഞ കാറ്റ് മായയുടെ സാരിത്തുമ്പിനെ തഴുകിപ്പോയി. ആര്യൻ അവളെ പിന്നിലൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
“മായ, നിന്റെ ഈ ഗന്ധം… ഇത് മഴ നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ മണം പോലെയാണ്,” അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിലെ നനവിൽ തന്റെ അധരങ്ങൾ ചേർത്തു.
അവർ ആ വലിയ മരക്കട്ടിലിലേക്ക് മടങ്ങി. ജനാലയ്ക്കപ്പുറം മഴ തകർത്തു പെയ്യുമ്പോൾ, ഉള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് പടർന്നു. ആ തറവാട്ടിലെ പഴയ ചുമരുകൾക്ക് അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത താങ്ങാനാവില്ലെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചു. മായയുടെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലും ആര്യൻ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനായി മാറി. സൗഹൃദത്തിന്റെ പഴയ ഓർമ്മകൾ അവിടെ കാമത്തിന്റെ തീയായി മാറി. അവരുടെ വിയർപ്പും മഴയുടെ തണുപ്പും ഒന്നായി ലയിച്ചു. പ്രണയത്തിന്റെ മൂർധന്യത്തിൽ അവർ പരസ്പരം വിളിച്ചത് വെറുമൊരു പേരായിരുന്നില്ല, അത് ആത്മാക്കളുടെ തേങ്ങലായിരുന്നു. ആ രാത്രി അവർക്ക് മുന്നിൽ ലോകം അവസാനിച്ചാലും അവർക്ക് പരാതിയില്ലായിരുന്നു.
പൂർണ്ണതയിലേക്കുള്ള കാത്തിരിപ്പ്
വിവാഹശേഷം അവരുടെ ജീവിതം കൂടുതൽ ശാന്തവും സുന്ദരവുമായി. എങ്കിലും ആ പഴയ ‘ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് വൈബ്’ അവർ ഇന്നും സൂക്ഷിക്കുന്നു.
മായ ഗർഭിണിയായ ശേഷം ആര്യൻ അവളെ ഒരു നിമിഷം പോലും തനിച്ച് വിടാറില്ല. അവളുടെ പാദങ്ങൾ തടവിക്കൊടുക്കുന്നതും, രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാൻ നേരം അവളുടെ വയറിൽ തല വെച്ച് കുഞ്ഞിനോട് സംസാരിക്കുന്നതും അവന്റെ ദിനചര്യയായി മാറി.
ഒരു രാത്രി, നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവർ ബാൽക്കണിയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. “നമ്മൾ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയായിരിക്കില്ലേ ആര്യൻ?” മായ ചോദിച്ചു.
“സൗഹൃദം അടിത്തറയായ പ്രണയത്തിന് ഒരിക്കലും അവസാനമില്ല മായ. നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ഈ തീ എന്നും ഇങ്ങനെ തന്നെ ഉണ്ടാകും,” അവൻ അവളെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
പ്രണയവും സൗഹൃദവും കാമവും എങ്ങനെ ഒരു ജീവിതത്തെ സ്വർഗ്ഗമാക്കുന്നു എന്നതിന് അവരുടെ ജീവിതം വലിയൊരു ഉദാഹരണമായി മാറി. പഴയ ആർക്കിടെക്ചർ ഫേമിലെ ആ സുഹൃത്തുക്കൾ ഇന്ന് ഒരു വലിയ ജീവിതത്തിന്റെ ശില്പികളാണ്. അവരുടെ പ്രണയകഥ നഗരത്തിലെ ഓരോ കാറ്റിലും ഇന്നും മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
മായയുടെ ഗർഭകാലത്തിന്റെ അവസാന മാസങ്ങളായിരുന്നു അത്. നഗരത്തിലെ ആഡംബര ഫ്ലാറ്റിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ വിരിഞ്ഞ നിശാഗന്ധികൾ പോലെ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക തേജസ്സ് പടർന്നിരുന്നു. ആര്യൻ ഓഫീസിൽ നിന്നും നേരത്തെ എത്തി. അവൻ വരുമ്പോൾ മായ ജനാലയ്ക്കൽ ദൂരേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ അയഞ്ഞ സിൽക്ക് ഗൗണിനുള്ളിൽ ആ പുതിയ ജീവൻ തുടിക്കുന്നത് അവൻ നോക്കി നിന്നു.
അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ പിന്നിലെത്തി, കൈകൾ അവളുടെ വയറിന് കുറുകെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവന്റെ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു തരം ആരാധനയുണ്ടായിരുന്നു.
“നീ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു മായ,” അവൻ അവളുടെ കാതോരത്ത് മന്ത്രിച്ചു. ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കുളിർമഴയായി പെയ്തിറങ്ങി. അവൾ അവന്റെ കൈകളിൽ തന്റെ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു.
അവർക്കിടയിൽ ഇപ്പോൾ വാക്കുകളേക്കാൾ കൂടുതൽ നിശബ്ദതയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. സൗഹൃദത്തിന്റെ ആ പഴയ തമാശകൾ ഇപ്പോൾ പക്വതയുള്ള ഒരു പ്രണയത്തിന് വഴിമാറിയിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും, ആ പഴയ ‘ആര്യനും മായയും’ ഇന്നും അവരുടെ ഉള്ളിലുണ്ട്. അവൻ അവളെ പതുക്കെ തിരിച്ചുനിർത്തി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും മങ്ങാത്ത ആ പഴയ കാമത്തിന്റെ തീപ്പൊരികൾ അവൾ കണ്ടു.
അന്ന് രാത്രി ചന്ദ്രൻ ഉദിച്ചുനിന്നപ്പോൾ അവർ ബെഡ്റൂമിലെ വലിയ ഗ്ലാസ് വിൻഡോയ്ക്ക് അരികിലെ കട്ടിലിൽ ചായുകയായിരുന്നു. നിലാവെളിച്ചം അവളുടെ നഗ്നമായ തോളുകളിൽ വീണ് തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആര്യൻ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ മാറ്റിക്കൊണ്ട് അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ ചുംബിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
“ആര്യൻ… ഈ സ്നേഹം… ഇത് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല,” മായയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.
“ഇത് സ്നേഹം മാത്രമല്ല മായ, ഇത് എന്റെ ജീവനാണ്. നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും എന്റേതാണ്,” അവൻ അവളെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് അണച്ചുപിടിച്ചു.
ആ രാത്രിയിൽ അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായ ശാരീരികമായ അടുപ്പം മുമ്പത്തേതിനേക്കാൾ ആർദ്രമായിരുന്നു. കാമത്തിന്റെ വന്യതയേക്കാൾ കൂടുതൽ അവിടെ പ്രണയത്തിന്റെ ആഴമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. അവൻ അവളുടെ ഓരോ മുറിവുകളെയും ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മായ്ച്ചു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചെടുത്തു. ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അവർ വെറുമൊരു പുരുഷനും സ്ത്രീയുമായിരുന്നില്ല; അവർ പരസ്പരം പൂരകങ്ങളാകുന്ന രണ്ട് ആത്മാക്കളായിരുന്നു. മുറിയിലെ ചെറിയ സുഗന്ധവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ നിഴലുകൾ ഒന്നായി അലിഞ്ഞു. പ്രണയത്തിന്റെ പാരമ്യത്തിൽ അവർ പരസ്പരം കൈമാറിയത് വെറും ശാരീരിക സുഖമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് മരണം വരെ കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന ഉറച്ച വാഗ്ദാനമായിരുന്നു.
പ്രണയത്തിന്റെ പുതിയ അവകാശി
ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം ആ വീട്ടിൽ ഒരു പുതിയ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളമായി ഒരു ആൺകുഞ്ഞ് പിറന്നു. കുഞ്ഞിനെ കയ്യിലെടുക്കുമ്പോൾ ആര്യന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൻ മായയുടെ അരികിലിരുന്ന് അവളുടെ കൈകളിൽ ചുംബിച്ചു.
“നമ്മുടെ പഴയ കോളേജ് ദിവസങ്ങൾ ഓർമ്മയുണ്ടോ? അന്ന് നീ എന്റെ തോളിൽ കൈയിട്ട് നടക്കുമ്പോൾ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല നമ്മൾ ഇവിടെ എത്തുമെന്ന്,” ആര്യൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“സൗഹൃദം പ്രണയത്തിലേക്കുള്ള ഏറ്റവും നല്ല പാലമാണെന്ന് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നു,” മായ കുഞ്ഞിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
നഗരം ഇന്നും തിരക്കുകളിലാണ്. ആർക്കിടെക്ചർ ഫേമിൽ പുതിയ പ്രോജക്ടുകൾ വരുന്നു, പോകുന്നു. പക്ഷേ, ആര്യന്റെയും മായയുടെയും ലോകം ഇപ്പോൾ ആ ചെറിയ കുഞ്ഞിന് ചുറ്റും കറങ്ങുകയാണ്. എങ്കിലും അവർക്കിടയിലെ ആ പഴയ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് ഇന്നും കെടാതെ നിൽക്കുന്നു. കുഞ്ഞ് ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ അവർ ഇന്നും ആ പഴയ ആര്യനും മായയുമായി മാറും—പരസ്പരം പ്രണയിച്ചും, കളി പറഞ്ഞും, കാമത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അലിഞ്ഞും ജീവിക്കുന്ന രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ.
പഴയ നീലക്കടമ്പ് പൂക്കുന്നത് പോലെ അവരുടെ ജീവിതം ഇന്നും വസന്തത്തിലായി തുടരുന്നു. പ്രണയവും സൗഹൃദവും കാമവും ഇഴചേർന്ന ഈ ജീവിതം അവർക്ക് നൽകുന്നത് ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വസ്ഥതയാണ്.
ശുഭം 🙏
💞 കനി 💞
