✍️ കനി
പഴയ തറവാട്ടിലെ ആഢ്യത്വവും മോഡേൺ ബിസിനസ് ലോകത്തെ തന്ത്രങ്ങളും ഒരുപോലെ വശമുള്ളവൻ. സിദ്ധാർത്ഥ് വർമ്മ—നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബിസിനസ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഏക അവകാശി.
അവൻ അവളെ ആദ്യമായി കണ്ടത് മഴയുള്ള ഒരു വൈകുന്നേരമായിരുന്നു.
ഒരു ബിസിനസ് മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുമ്പോൾ റോഡരികിലെ കോഫി ഷോപ്പിന്റെ ചില്ലുവാതിലിനപ്പുറം അവളുണ്ടായിരുന്നു. മീര. യാതൊരു ആഭരണങ്ങളുമില്ലാത്ത, എന്നാൽ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കടൽ ഒളിപ്പിച്ച പെൺകുട്ടി. ആ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് ഉടഞ്ഞു.
പിന്നീട് ആകസ്മികമായുണ്ടായ ബിസിനസ് തകർച്ചയിൽ നിന്നും മീരയുടെ കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കാൻ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ അച്ഛൻ മുന്നോട്ടുവെച്ച നിബന്ധനയായിരുന്നു അവരുടെ വിവാഹം.
അങ്ങനെ ആഗ്രഹിച്ചവളെ തന്നെ അവൻ സ്വന്തമാക്കി. അന്നവൾക്ക് തന്നോട് പ്രണയം ഉണ്ടൊ എന്നവൻ ചോദിച്ചില്ല..
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ഫ്ലാറ്റിലെത്തിയ ആദ്യ രാത്രി. നഗരത്തിലെ വെളിച്ചങ്ങൾ ജനാലയ്ക്കപ്പുറം മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മീര ഭയന്നതുപോലെ ജനാലയ്ക്കൽ നിന്നു.
കേട്ടറിവ് മാത്രമേ ഉള്ളൂ സിദ്ധാർത്ഥ് വർമയെ കുറിച്ച്… എന്താകും എന്ന് അറിയാത്തതിൻ്റെ ഒരങ്കലാപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു അവളിൽ..
സിദ്ധാർത്ഥ് തന്റെ കോട്ട് അഴിച്ചുമാറ്റി അവളുടെ അരികിലെത്തി.
“നിനക്ക് എന്നെ പേടിയുണ്ടോ മീര?” അവൻ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു. ഭയം തോന്നി എങ്കിലും അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തോളിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അവളൊന്നു വിറച്ചു. സിദ്ധാർത്ഥ് അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ അമർന്നു. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു ഉടമസ്ഥാവകാശമുണ്ടായിരുന്നു, ഒപ്പം നാളുകൾ ആയി അടക്കിവെച്ച പ്രണയവും.
“നീ എന്റെ മാത്രമാണ് മീര… ഇന്ന് മുതൽ എന്നും,” അവൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു… അവളെ വിട്ട് അവൻ റൂമിലേക്ക് പോയി അവനെയും നോക്കി അവൾ നിന്നു
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. പതുക്കെ മീര സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ അറിഞ്ഞു തുടങ്ങി. ബിസിനസ് ലോകത്തെ കഠിനഹൃദയനായ സിദ്ധാർത്ഥല്ലായിരുന്നു മുറിക്കുള്ളിൽ അവൾക്ക്.
അവൻ പ്രണയം കൊണ്ട് അവളെ പൊതിയുകയായിരുന്നു. വാക്കുകളിലൂടെ നോട്ടത്തിലൂടെ…
ഒരു രാത്രി, ജോലി കഴിഞ്ഞ് വൈകിയെത്തിയ സിദ്ധാർത്ഥ് കാണുന്നത് കുളി കഴിഞ്ഞ് മുടി ഉണർത്തുന്ന മീരയെയാണ്. നേർത്ത സിൽക്ക് വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ അവളുടെ ശരീരം ഒരു ശില്പം പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. സിദ്ധാർത്ഥ് പിന്നിലൂടെ വന്ന് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു
. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പടർന്നു.
“സിദ്ധാർത്ഥ്… വേണ്ട…” അവൾ തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.
“എന്താ വേണ്ടാത്തത് മീര? നിന്റെ ഈ ശ്വാസം പോലും എന്റേതല്ലേ?” അവൻ അവളെ തിരിച്ചുനിർത്തി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
ആ നോട്ടത്തിൽ പ്രണയത്തിന്റെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവളെ എടുത്ത് ബെഡിലേക്ക് കിടത്തി. അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ കടിച്ചെടുത്തു…
മാസങ്ങൾക്കുശേഷം അവർ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ തറവാട്ടിലെത്തി. പഴമയുടെ ഗന്ധമുള്ള ആ വലിയ വീട്ടിൽ, ആരും കാണാത്ത കോണുകളിൽ വെച്ച് അവൻ അവളെ പലപ്പോഴും ചുംബിച്ചു. ഒരു പുഞ്ചിരിയാലെ അവളും അത് ആസ്വദിച്ച്…
തറവാട്ടിലെ വലിയ ഊണുമുറിയിലും വിശാലമായ പറമ്പിലും അവർ ഒളിച്ചും തെളിഞ്ഞും പ്രണയിച്ചു. രാത്രിയിൽ നിലാവുദിച്ച മട്ടുപ്പാവിൽ സിദ്ധാർത്ഥ് മീരയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
“എനിക്ക് ഈ വലിയ ബിസിനസ്സോ സ്വത്തോ ഒന്നുമല്ല വലുത് മീര… നീ മാത്രമാണ് എന്റെ സാമ്രാജ്യം,” അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു. നഗരത്തിലെ ആഡംബരങ്ങൾക്കും തറവാട്ടിലെ പ്രതാപത്തിനുമിടയിൽ അവർ കണ്ടെത്തിയത് പവിത്രവും എന്നാൽ തീവ്രവുമായ ഒരു ബന്ധമായിരുന്നു. പ്രണയവും കാമവും ഒരുപോലെ ചേർന്ന, സിദ്ധാർത്ഥിന്റെയും മീരയുടെയും മാത്രം ലോകം.
പമ്പാനദിയുടെ തീരത്തുള്ള വർമ്മ തറവാട്ടിലേക്ക് അവർ ഒരു അവധിക്കാലത്തിന് പോയി. നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുള്ള ആ തറവാട്, തേക്കിൻ തടിയിൽ തീർത്ത കൊത്തുപണികൾ, വിശാലമായ നടുമുറ്റം. അവിടെ സിദ്ധാർത്ഥ് വെറുമൊരു ബിസിനസ് മാനായിരുന്നില്ല, പ്രതാപിയായ ഒരു തറവാടി ആയിരുന്നു.
രാത്രിയിൽ തറവാടിന്റെ മട്ടുപ്പാവിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ നിലാവ് നദിയിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മീര തന്റെ മുടി അഴിച്ചിട്ടു. സിദ്ധാർത്ഥ് പിന്നിലൂടെ വന്ന് അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി. അവന്റെ താടി അവളുടെ തോളിൽ ഉരസിയപ്പോൾ അവളിലൊരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.
“സിദ്ധാർത്ഥ്… ആരെങ്കിലും കാണും,” അവൾ നേർത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ഇത് എന്റെ തറവാടാണ് മീര… ഇവിടെ നീയും ഞാനും മാത്രം,” അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ തന്റെ മുഖം ചേർത്തു. അവന്റെ ഓരോ ചുംബനവും അവളുടെ ഉള്ളിലെ പ്രണയത്തീയെ ആളിക്കത്തിച്ചു. അവൻ അവളെ എടുത്തുയർത്തി ആ വലിയ മരക്കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി.
മുറിയിലെ ചെറിയ വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിൽ അവരുടെ നിഴലുകൾ ചുവരുകളിൽ ഒന്നായി ലയിച്ചു. ആ രാത്രി, അവർക്കിടയിൽ വാക്കുകൾ കുറവായിരുന്നു; പകരം ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ സംസാരിച്ചു. പ്രണയവും കാമവും ഇഴചേർന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അവർ പരസ്പരം പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞു…
പലതവണ ചുംബനങ്ങൾ കൈമാറിയിരുന്നു എങ്കിലും, പൂർണമായും അവർ ഒന്നായി മാറിയിരുന്നില്ല… എന്നാൽ ഇന്ന് ഇരുവരും പ്രണയത്തിൻ്റെ പരിധി കഴിഞ്ഞ് കാമത്തിൻ്റെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തി നിന്നു..
പമ്പാനദിയുടെ ഓളങ്ങൾ തഴുകി വരുന്ന തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് ആ തറവാട് മയങ്ങുകയായിരുന്നു. മരപ്പണികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച വലിയ ഉമ്മറവും, ആനവാതിൽ കടന്നാൽ എത്തുന്ന വിശാലമായ നടുമുറ്റവും. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ തറവാട് വെറുമൊരു വീടായിരുന്നില്ല, തലമുറകളുടെ പ്രതാപം ഉറങ്ങുന്ന ഒരിടമായിരുന്നു. അവിടെ എത്തിയതോടെ സിദ്ധാർത്ഥിലെ ബിസിനസ്സുകാരൻ പതുക്കെ മറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു; പകരം ഒരു പഴയ തറവാടി അപ്പന്റെ ഗാംഭീര്യവും സ്നേഹവും അവനിൽ നിറഞ്ഞു.
മീരയ്ക്ക് ആ വീട് ഒരത്ഭുതമായിരുന്നു. തറവാട്ടിലെ വലിയ കുളക്കടവിൽ കുളിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥ് കൂടെയുണ്ടാകും. പുലർച്ചെ മൂടൽമഞ്ഞിൽ കുളക്കടവിലെ കൽപ്പടവുകളിൽ ഇരുന്ന് അവൻ അവളെ നോക്കി നിൽക്കും. വെള്ളത്തിലിറങ്ങി നിൽക്കുന്ന മീരയുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ നിന്നും വീഴുന്ന ഓരോ തുള്ളിയും അവന്റെ പ്രണയത്തെ ആളിക്കത്തിച്ചു. ആരും കാണാതെ കുളപ്പുരയുടെ മറവിൽ വെച്ച് അവൻ അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. നനഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അവൻ അറിഞ്ഞു.
അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ നനഞ്ഞ തോളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞപ്പോൾ മീരയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി.
രാത്രിയിൽ തറവാട് കൂടുതൽ നിഗൂഢവും മനോഹരവുമായി തോന്നി. പഴയ തടി കോണികൾ കയറി അവർ മട്ടുപ്പാവിലെത്തി. ആകാശത്ത് പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ നിൽക്കുന്നു. താഴെ പമ്പയാറ്റിലെ വെള്ളത്തിൽ നിലാവ് ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. കാറ്റിൽ കവുങ്ങിൻ പൂക്കളുടെ മണം ഒഴുകിവന്നു.
“മീര…” സിദ്ധാർത്ഥ് വിളിച്ചു.
അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും സിദ്ധാർത്ഥ് അവളെ എടുത്ത് മട്ടുപ്പാവിലെ ആ വലിയ ചാരുകസേരയിൽ ഇരുത്തി. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ മുറുകി. “നഗരത്തിലെ ആ ചില്ലുകൂടിനേക്കാൾ നിനക്ക് ചേരുന്നത് ഈ പ്രകൃതിയാണ്,” അവൻ അവളുടെ കാതോരത്ത് മന്ത്രിച്ചു.
അവന്റെ ഓരോ ചുംബനവും അവളുടെ കഴുത്തിലും തോളിലും പടർന്നു. മീരയുടെ ഉള്ളിലെ തടസ്സങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഇല്ലാതായി. അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അഴിച്ചുമാറ്റി. അവന്റെ ഉറച്ച നെഞ്ചിൽ മുഖം ചായ്ക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് തോന്നിയത് ഒരു വലിയ സംരക്ഷണമാണ്. അവിടെ പ്രണയം ഒരു യുദ്ധം പോലെയായിരുന്നു—കീഴടങ്ങാനും കീഴടക്കാനുമുള്ള ആവേശകരമായ ഒരു പോരാട്ടം. ആ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ നിഴലുകൾ ഒന്നായി മാറി. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ വടിവൊത്ത ശരീരത്തിൽ പടർന്നപ്പോൾ, മീരയുടെ ശബ്ദം നിലാവിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. കാമവും പ്രണയവും ഒന്നായിത്തീർന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അവർക്ക് ലോകം തന്നെ ഇല്ലാതായി.
അന്തപുരത്തിലെ നിഗൂഢതകൾ
തറവാട്ടിലെ വലിയ മാസ്റ്റർ ബെഡ്റൂം പഴയ തേക്കിൻ തടി കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചതായിരുന്നു. മുറിക്കുള്ളിൽ ചന്ദനത്തിരിയുടെ നേർത്ത ഗന്ധം പടർന്നു നിന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് മുറിയിലെ വിളക്കണച്ചു. ജനാലയിലൂടെ വരുന്ന ചന്ദ്രപ്രകാശം മാത്രം മുറിയിൽ നിറഞ്ഞു. അവൻ അവളെ പതുക്കെ ആ വലിയ മരക്കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി.
“സിദ്ധാർത്ഥ്… എനിക്ക്… ഞാൻ….” അവൾ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തു.
” ശ്..” അവൻ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളെ തടഞ്ഞു…
അവൻ അവളുടെ ദേഹത്തേക്ക് അമർന്നു കിടക്കുമ്പോൾ, അവൾ അവന്റെ ചൂട് പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞു. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ സിൽക്ക് ഗൗണിനുള്ളിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞുകയറി. അവളുടെ ചർമ്മത്തിന്റെ മൃദുത്വം അവനെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്തനാക്കി. ഓരോ ചുംബനവും ഓരോ മുദ്രകളായി അവളുടെ ദേഹത്ത് പതിഞ്ഞു. പ്രണയത്തിന്റെ വേഴ്ച്ചകളിൽ അവർ പരസ്പരം വിഴുങ്ങുകയായിരുന്നു.
മീരയുടെ നഖങ്ങൾ അവന്റെ പുറത്ത് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. അവരുടെ ശ്വാസഗതികൾ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു. പ്രണയത്തിന്റെ എല്ലാ അതിരുകളും ലംഘിക്കപ്പെട്ട ആ രാത്രിയിൽ, അവർ രണ്ടുപേരും വീണ്ടും ഒരൊറ്റ ആത്മാവായി മാറി.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്തോറും മീരയ്ക്ക് സിദ്ധാർത്ഥ് ഒരു ലഹരിയായി മാറി.
തറവാട്ടിലെ വലിയ ഊണുമുറിയിൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ അച്ഛൻ രാഘവ വർമ്മയും അമ്മ സാവിത്രിയമ്മയും പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിന് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥും മീരയും അവിടേക്ക് കടന്നുചെന്നപ്പോൾ സാവിത്രിയമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. മീരയുടെ മുഖത്തെ പ്രസാദവും സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആത്മവിശ്വാസവും അവർക്ക് മകന്റെ സന്തോഷം വിളിച്ചോതുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“മീരക്കുട്ടിക്ക് ഈ വീട് ഇഷ്ടമായോ? തിരക്കുള്ള സിറ്റിയിൽ നിന്ന് വന്നിട്ട് ഇവിടെ ബോറടിക്കുന്നുണ്ടോ?” രാഘവ വർമ്മ വാത്സല്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല അച്ഛാ… എനിക്ക് ഇവിടം ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി,” മീര നാണത്തോടെ സിദ്ധാർത്ഥിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
ഭക്ഷണത്തിനിടയിൽ ടേബിളിനടിയിലൂടെ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കാലുകൾ മീരയുടെ പാദങ്ങളിൽ തഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുതിർന്നവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ചുള്ള അവന്റെ ആ കുസൃതി മീരയെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. അവൾ അവനെ കണ്ണ് കൊണ്ട് വിലക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സിദ്ധാർത്ഥ് തന്റെ കുസൃതി തുടർന്നു. അവന്റെ കൈകൾ ആരും കാണാതെ അവളുടെ കസേരയ്ക്ക് പിന്നിലൂടെ ഒന്ന് തൊട്ടു. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു രഹസ്യ പ്രണയത്തിന്റെ സുഖമുണ്ടായിരുന്നു..
സന്ധ്യയായപ്പോൾ സാവിത്രിയമ്മ മീരയെയും കൂട്ടി തറവാട്ടിലെ കുടുംബക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ തിരി തെളിയിച്ചു നിൽക്കുന്ന മീരയെ സിദ്ധാർത്ഥ് ദൂരെ നിന്ന് നോക്കി നിന്നു. പട്ടുസാരിയും മുല്ലപ്പൂവും ചൂടി, വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന അവൾ ഒരു ദേവിയെപ്പോലെ അവന് തോന്നി. ആ പ്രതാപമുള്ള തറവാടിന്റെ ഐശ്വര്യം അവളാണെന്ന് സിദ്ധാർത്ഥ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോൾ സാവിത്രിയമ്മ പറഞ്ഞു, “ഈ തറവാടിന്റെ ഐശ്വര്യം ഇനി നിന്റെ കൈകളിലാണ് മീര. സിദ്ധാർത്ഥ് പുറമെ അല്പം ഗൗരവക്കാരനാണെങ്കിലും ഉള്ളിൽ പാവമാണ്. അവനെ നീ വേണം നോക്കാൻ.”
അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ മീരയിൽ ഒരു വലിയ ഉത്തരവാദിത്തബോധം നിറച്ചു. പക്ഷേ, രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ സിദ്ധാർത്ഥ് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവൻ ആ പഴയ ഗൗരവക്കാരനല്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.
രാത്രിയുടെ ഏകാന്തതയിലെ ആവേശം
കുടുംബാംഗങ്ങളെല്ലാം ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ തറവാട് മറ്റൊരു ലോകമാകും. മുറിയിൽ തനിച്ചായപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥ് മീരയെ പിന്നിലൂടെ വന്നു ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുടിയിലെ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം അവനെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു.
“അമ്മ ഇന്ന് പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ? ഞാൻ നിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണെന്ന്,” സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അതിന് ഇത്ര ധൃതി വേണോ സിദ്ധാർത്ഥ്? എല്ലാവരും അടുത്തുണ്ട്,” അവൾ അവനിൽ നിന്ന് മാറാൻ ശ്രമിച്ചു.
“ആരും കാണില്ല മീര… ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ നമ്മൾ മാത്രമാണ്,” അവൻ അവളുടെ സാരിയുടെ തലപ്പ് പതുക്കെ താഴേക്ക് വലിച്ചു. നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ നഗ്നമായ തോളുകൾ മിന്നിത്തിളങ്ങി. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ തീ പടർത്തി.
ആ രാത്രി തറവാടിന്റെ ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ പ്രണയം വീണ്ടും ആളിപ്പടർന്നു. കാമത്തിന്റെ ലഹരിയും അവിടെ ഒത്തുചേർന്നു. മീര തന്റെ ഭർത്താവിനെ പൂർണ്ണമായി കീഴടക്കാൻ പഠിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഓരോ ചുംബനത്തിലും ഓരോ ആലിംഗനത്തിലും അവർ തങ്ങളുടെ സാമ്രാജ്യം കെട്ടിപ്പടുത്തു. കുടുംബത്തിന്റെ സ്നേഹവും അവർക്കിടയിലെ തീവ്രമായ ശാരീരിക ബന്ധവും ആ തറവാട്ടിലെ ജീവിതത്തെ അവിസ്മരണീയമാക്കി.
തറവാട്ടിലെ ആ രഹസ്യ പ്രണയ നിമിഷങ്ങളും കുടുംബത്തിന്റെ സ്നേഹവും അവരെ പുതിയൊരു മനുഷ്യരാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിലേക്ക് തിരികെ പോകേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ മടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ്, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം സിദ്ധാർത്ഥിനെ അറിയിക്കാൻ മീര കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി, തറവാട്ടിലെ മട്ടുപ്പാവിലെ ചാരുകസേരയിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു സിദ്ധാർത്ഥ്. മീര മെല്ലെ അവന്റെ അരികിലെത്തി. അവന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥ് അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചിരുത്തി.
“നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാൻ എനിക്ക് ഒട്ടും തോന്നുന്നില്ല മീര. നിന്നെയും കൊണ്ട് ഈ തറവാട്ടിൽ ഇങ്ങനെ ഒതുങ്ങിക്കൂടാൻ തോന്നുന്നു,” അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.
മീര അവന്റെ കൈകൾ എടുത്ത് തന്റെ വയറിൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മന്ത്രിച്ചു,
“സിദ്ധാർത്ഥ്, നമ്മൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നത്. നമ്മളോടൊപ്പം നമ്മുടെ പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളമായി മറ്റൊരാൾ കൂടി ഉണ്ടാകും…”
സിദ്ധാർത്ഥ് ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ നനവും പുഞ്ചിരിയും കണ്ടപ്പോൾ അവന് കാര്യം മനസ്സിലായി. അവന്റെ ലോകം അവിടെ നിശ്ചലമായതുപോലെ. ബിസിനസ്സ് വിജയങ്ങൾ നൽകിയതിനേക്കാൾ വലിയൊരു വിജയം താൻ നേടിയെന്ന് അവന് തോന്നി. അവൻ മീരയെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ആനന്ദക്കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു. ആ തറവാടിന്റെ അടുത്ത അനന്തരാവകാശി പിറക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന വാർത്ത പിറ്റേന്ന് രാവിലെ രാഘവ വർമ്മയെയും സാവിത്രിയമ്മയെയും അറിയിച്ചപ്പോൾ ആ വീട് സന്തോഷത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലായി.
വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം…
നഗരത്തിലെ ആ പഴയ ബിസിനസ് അപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു വീടല്ല. അവിടെ കൊച്ചു കുഞ്ഞിന്റെ ചിരിയും കളികളും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു കണിശക്കാരനായ ബിസിനസ്സുകാരനല്ല; അവൻ ഒരു നല്ല അച്ഛനും സ്നേഹനിധിയായ ഭർത്താവുമാണ്. മീര അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ തീരുമാനങ്ങളിലും അവനോടൊപ്പം നിന്നു.
ഒരു വൈകുന്നേരം, ആകാശഗോപുരത്തിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ കുഞ്ഞിനെ ഉറക്കി മീരയുടെ അരികിലെത്തിയ സിദ്ധാർത്ഥ് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. താഴെ നഗരം വെളിച്ചത്തിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുന്നു.
“അന്ന് ആ മഴയുള്ള വൈകുന്നേരം കോഫി ഷോപ്പിന് മുന്നിൽ വെച്ച് നിന്നെ കണ്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്റെ ജീവിതം ഈ ചില്ലു കൊട്ടാരത്തിൽ വെറും യന്ത്രം പോലെ അവസാനിക്കുമായിരുന്നു മീര,” അവൻ നന്ദിയോടെ പറഞ്ഞു.
മീര അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു.
“നമ്മുടെ വിവാഹം ഒരു കരാറായിരുന്നിരിക്കാം സിദ്ധാർത്ഥ്, പക്ഷേ നമ്മൾ അതിനെ ഒരു പ്രണയകാവ്യമാക്കി മാറ്റി.”
സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ സ്നേഹത്തോടെ ചുംബിച്ചു. പഴയ തറവാടിന്റെ പ്രതാപവും നഗരത്തിന്റെ ആധുനികതയും അവരുടെ പ്രണയത്തിന് മുന്നിൽ വഴിമാറി. ആ ബിസിനസ് മാഗ്നറ്റിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മീര എന്ന പെൺകുട്ടി തന്റെ പ്രണയം കൊണ്ട് ഒരു സാമ്രാജ്യം തന്നെ പണിതുയർത്തിയിരുന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു—ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന ഒരുപാട് വസന്തങ്ങൾക്കായി.
ശുഭം🙏
💞 കനി 💞
