”എന്താ മീര നിന്റെ പ്രശ്നം? എന്റെ സ്വന്തം പെങ്ങളുടെ എക്സാം ഫീസ് അടച്ചതോ?”
ചോദിക്കുമ്പോൾ മഹേഷിന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് കടുത്തു പോയിരുന്നു. അവന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ അടിച്ചമർത്തി വെച്ചിരിക്കുന്ന അമർഷം ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു നിൽക്കുകയാണ്.
”ഞാനും എന്റെ കുഞ്ഞും അനുഭവിക്കേണ്ടതാണ് ഈ പണമൊക്കെ! അത് കണ്ടവർക്ക് കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്കുന്നത് നോക്കിനിൽക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല!” മീര ദേഷ്യത്തോടെ അലറി.
അവളുടെ വാക്കുകൾ മഹേഷിന്റെ നെഞ്ചിൽ തുളച്ചു കയറി. സ്വന്തം അച്ഛനെയും അമ്മയെയും അനിയത്തിയെയും ‘കണ്ടവർ’ എന്ന് അവൾ വിശേഷിപ്പിച്ചത് അവന് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. അവളെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം മഹേഷിന് വന്നെങ്കിലും അവൻ തന്റെ വികാരങ്ങളെ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു നിയന്ത്രിച്ചു. ഒരു നിമിഷം കണ്ണടച്ച് അവൻ ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു.
”നോക്ക് മീര… നീ പറയുന്നതുപോലെ നിന്നെയും കുഞ്ഞിനെയും നോക്കുക എന്നത് മാത്രമല്ല എന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം.
എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പെങ്ങളോടും കടമകളുണ്ട്. നീയെന്നല്ല, ലോകത്ത് ആര് പറഞ്ഞാലും എനിക്കത് മറക്കാൻ പറ്റില്ല!”
മഹേഷ് തന്റെ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കി. എന്നാൽ മീര പിന്മാറാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. യുക്തി കൊണ്ട് ജയിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ബോധ്യമായപ്പോൾ അവൾ തന്റെ അവസാനത്തെ അടവ് പുറത്തെടുത്തു.
നെഞ്ചത്തടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ഉറക്കെ കരയാൻ തുടങ്ങി. അയൽക്കാർ കേൾക്കുമെന്നോ വീട്ടിൽ അശാന്തി പടരുമെന്നോ അവൾക്ക് ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവളോട് സംസാരിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ മഹേഷ്, ഒന്നും മിണ്ടാതെ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങി.
മഹേഷിന്റെ അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകളാണ് മീര. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ അവർ ഒരുമിച്ച് വളർന്നവരാണ്.
മീരയ്ക്ക് മഹേഷിനോട് ഒരുതരം ഭ്രാന്തമായ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. എന്നാൽ മഹേഷിന്റെ സങ്കൽപ്പത്തിലെ പെണ്ണായിരുന്നില്ല അവൾ. മീര പഠിക്കാൻ അത്ര മിടുക്കിയൊന്നുമല്ലായിരുന്നു, ഒരു ‘പൊട്ടിപ്പെണ്ണ്’ എന്ന് നാട്ടുകാർ വിളിക്കുമെങ്കിലും വക്രബുദ്ധിയുടെ കാര്യത്തിൽ അവൾ ആരെയും തോൽപ്പിക്കും.
തന്റെ ഇഷ്ടം മഹേഷിനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ അത് സ്നേഹപൂർവ്വം നിരസിച്ചു. പക്ഷേ, മീര തോൽക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അവൾ ആത്മഹത്യക്ക് ശ്രമിച്ചു. കുടുംബത്തിന്റെ മാനവും അവളുടെ ജീവനും ഓർത്തപ്പോൾ മഹേഷിന് മറ്റൊരു വഴിയില്ലായിരുന്നു. മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അവൻ ആ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടി.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞതോടെ മീരയുടെ സ്വഭാവം അടിമുടി മാറി. മഹേഷിനെ ഒരു തടവുകാരനെപ്പോലെ സ്വന്തം അധീനതയിൽ വെക്കാനായിരുന്നു അവളുടെ ശ്രമം. സ്വന്തം സുഹൃത്തുക്കളോട് പോലും സംസാരിക്കുന്നത് അവൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. മഹേഷിനെ മറ്റെല്ലാവരിൽ നിന്നും ഒറ്റപ്പെടുത്തി സ്വന്തം ചങ്ങലയിൽ തളച്ചിടാൻ അവൾ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചു.
സ്വന്തം അമ്മാവൻ ആണെന്ന പരിഗണന പോലും നൽകാതെ മഹേഷിന്റെ അച്ഛനോട് അവൾ തട്ടിക്കയറും. മഹേഷിന്റെ അനിയത്തി മഹീജയെ കാണുന്നത് തന്നെ മീരയ്ക്ക് കലിപ്പായിരുന്നു.
വീട്ടിൽ സമാധാനം ഇല്ലാതായപ്പോൾ, മാതാപിതാക്കളുടെ നിർബന്ധപ്രകാരം മഹേഷ് അവളെ അവളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി. പക്ഷേ മീരയ്ക്ക് വേണ്ടത് മഹേഷിനെ മാത്രമായിരുന്നു. കുടുംബവുമായുള്ള അവന്റെ ബന്ധം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവളുടെ ലക്ഷ്യം.
ഈ സംഘർഷങ്ങൾക്കിടയിലാണ് മീര ഗർഭിണിയാണെന്ന വാർത്ത എത്തുന്നത്. ഒരു കുഞ്ഞ് വരുന്നതോടെ അവളുടെ സ്വഭാവം മാറുമെന്ന് എല്ലാവരും പ്രത്യാശിച്ചു. ഗർഭകാലത്ത് അവളെ വിഷമിപ്പിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി മഹേഷ് തന്റെ ജോലിസ്ഥലത്തിനടുത്ത് ഒരു വീട് വാടകയ്ക്കെടുത്ത് അവളെ അങ്ങോട്ട് മാറ്റി.
മഹേഷിന്റെ വീട്ടുകാരും അതിനെ പിന്തുണച്ചു. എന്നാൽ കുഞ്ഞ് പിറന്നിട്ടും മീരയുടെ സ്വഭാവം കൂടുതൽ വഷളാവുകയാണുണ്ടായത്..
മഹേഷ് തന്നോട് കൂടുതൽ എതിർത്ത് സംസാരിക്കുന്നില്ല എന്നത് ഒരു നല്ല കാര്യമായി അവൾ കണ്ടു അത് മുതലെടുത്ത് അവനെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് ഒതുക്കിപ്പിടിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു.
എന്തു ചെയ്താലും അവൾ അതിൽ എല്ലാം കുറ്റം കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു ഇതിലെല്ലാം മടുത്തു മഹേഷിന് ജീവിതം പോലും അവസാനിപ്പിക്കണം എന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങി പക്ഷേ തന്നെ ആശ്രയിച്ച് ഒരു കുടുംബം തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട് എന്നുള്ള കാര്യം അവന് അറിയാമായിരുന്നു.
മഹേഷിന്റെ കുടുംബത്തിന് അവൻ മാത്രമായിരുന്നു ഏക ആശ്രയം . ഒരു സാധാരണ കർഷകനായ അച്ഛൻ തന്റെ ആയുസ്സിലെ സമ്പാദ്യം മുഴുവൻ ചിലവാക്കിയാണ് മകനെ പഠിപ്പിച്ചത്… അവനെക്കാൾ ആറ് വയസ്സിന് താഴെയുള്ള മഹിജയെ പോലും അവർ അത്രയും കാര്യമായി പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ എന്നാലും അവന്റെ അനിയത്തി പഠിക്കാൻ മിടുക്കിയായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് അവളെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഒത്തിരി ഇഷ്ടവും ആയിരുന്നു.
ഇന്ന് അവൻ കെഎസ്ഇബിയിൽ എൻജിനീയറാണ്. ആ വീടിന്റെ ഓരോ തൂണിലും അച്ഛന്റെ വിയർപ്പുണ്ട്. എന്നാൽ മീരയ്ക്ക് ഇതൊന്നും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള മനസ്സില്ലായിരുന്നു. മഹേഷ് വീട്ടിലേക്ക് അയക്കുന്ന ഓരോ രൂപയും അവൾക്ക് വലിയ നഷ്ടമായി തോന്നി…
അത് പോരാത്തതിന് മീരയ്ക്ക് അവളുടെ കുടുംബക്കാരുടെ ഉപദേശങ്ങളും കിട്ടിയിരുന്നു വിവരം ഇല്ലാത്ത അവൾ അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്താൽ മഹേഷിനെ തനിക്ക് മാത്രമായി കിട്ടും എന്ന് കരുതി ആണ് പ്രശ്നങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കുന്നത്..
”നിങ്ങളുടെ ശമ്പളം മുഴുവൻ അവിടെ കൊടുക്കാനാണെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാ എന്നെയും ഈ കുഞ്ഞിനെയും ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നത്?” ഇതായിരുന്നു അവളുടെ സ്ഥിരം ചോദ്യം.
കുറെയൊക്കെ മഹേഷ് ക്ഷമിച്ചു. ഗർഭിണിയായിരുന്നപ്പോഴും, പിന്നീട് മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മയായിരുന്നപ്പോഴും അവൻ അവളോട് തന്റെ കുഞ്ഞിനെ കരുതി സഹിച്ചു.
പക്ഷേ മീരയുടെ കുശുമ്പും സ്വാർത്ഥതയും അതിരു വിടുകയായിരുന്നു. ഓരോ തവണ വീട്ടിൽ പോകുമ്പോഴും അവിടുത്തെ സമാധാനം കെടുത്താൻ അവൾ പുതിയ വഴികൾ കണ്ടെത്തി. ഒടുവിൽ മഹേഷിന് മടുത്തു. സ്നേഹം കൊണ്ട് മാറ്റാൻ കഴിയാത്ത ആ സ്വഭാവത്തിന് മുന്നിൽ അവൻ തോറ്റുപോയി.
രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ഒരേയൊരു വഴി അവളിൽ നിന്ന് ദൂരേക്ക് മാറുക എന്നതാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ ജോലിയിൽ ദൂരസ്ഥലത്തേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ വാങ്ങി. മീരയെ അവളുടെ വീട്ടിലാക്കി അവൻ അവിടേക്ക് പോയി. ആ അകലം അവന് നൽകിയ ആശ്വാസം ചെറുതൊന്നുമായിരുന്നില്ല. മാസങ്ങളോളം അവൻ വീട്ടിൽ വരുന്നത് കുറച്ചു.
മഹേഷിനെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയം ആദ്യമായി മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഉടലെടുത്തു. ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും അവളെ ഉപദേശിച്ചു. “ഇങ്ങനെ പോയാൽ അവൻ നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കും, ആ കുഞ്ഞിനെ ഓർത്തെങ്കിലും നീ മാറണം.” ഈ തിരിച്ചറിവ് മീരയെ അല്പം ശാന്തയാക്കി. അവൾ പഴയ സ്വഭാവം മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. മഹേഷിനോട് നാട്ടിലേക്ക് വരാൻ അവൾ കേണപേക്ഷിച്ചു.
ഇപ്പോൾ മഹേഷ് അവളുടെ മാറ്റം കണ്ടു നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി…..
ഒരിക്കലും മീര മാറില്ല എന്നുള്ള കാര്യത്തിൽ അവന് തർക്കം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. പക്ഷേ ആകെയുള്ള ഒരു ആശ്വാസം,
മീര പഴയതു പോലെ വലിയ വഴക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു . എങ്കിലും ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ ഉള്ളിലെ കുശുമ്പും പഴയ വക്ര ബുദ്ധിയും പുറത്തുവരും.
പക്ഷേ മഹേഷ് ഇപ്പോൾ അതൊന്നും ഗൗനിക്കാറില്ല. തന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
ചില പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഈ ലോകത്ത് പരിഹാരമില്ലെന്ന് മഹേഷ് മനസ്സിലാക്കി.
അങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, അവിടെ മനസ്സമാധാനം കണ്ടെത്താൻ പഠിക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ പാഠമെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും നോക്കാനും മഹീജയെ പഠിപ്പിക്കാനും താൻ പണം ചിലവാക്കുന്നത് മീരയുടെ കണ്ണു വെട്ടിച്ചാണെങ്കിലും, അതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന സംതൃപ്തിയാണ് അവനെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നത്.
മഹേഷ് ഇന്ന് ആ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഉള്ളിൽ ഒരുതരം ശൂന്യതയുണ്ടെങ്കിലും തന്റെ കടമകൾ നിർവ്വഹിക്കുന്നതിന്റെ ആശ്വാസമുണ്ട്. മീര അടുക്കളയിൽ നിന്ന് എന്തോ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ട്. അത് കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ അവൻ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ജീവിതം ചിലപ്പോൾ ഒരു സമരമാണ്, തോറ്റു കൊടുക്കാതെ മുന്നോട്ട് പോകേണ്ട ഒരു സമരം.
സ്റ്റോറി ബൈ ചന്ദ്ര
