ആ ചെക്കനെ കണ്ടതുമുതൽ എനിയ്ക്കൊരു ചെറിയ ഇളക്കമുണ്ട് ദേവൂ… സത്യമാണത്… നിന്നോടല്ലേ എനിയ്ക്കിതെല്ലാം തുറന്നു…

✍️ R J

“ഡീ…. ദേവൂ….. ഇങ്ങോട്ടൊന്ന് ശ്രദ്ധിക്കെടീ… ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടെ നിന്നോട്…. സ്വകാര്യാണ്…”

വീടുപണിയാൻ വന്നവർക്ക് ഉച്ചയ്ക്ക് നൽകാനുള്ള ഭക്ഷണത്തിന്റെ പാചകത്തിരക്കിലായിരുന്ന ദേവു ബിന്ദുവിന്റെ അല്പം രഹസ്യമായിട്ടുള്ള ആ വിളിയിലും സംസാരത്തിലും അവളെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി വേഗം…

ബിന്ദി പറയുന്ന ഇത്തരം സ്വകാര്യങ്ങളൊക്കെ അല്പം എരിവും പുളിയുമൊക്കെ ഉള്ളതാവുമെന്നറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് ദേവുവിനും ഇത്തിരി ഇഷ്ടക്കൂടുതലുണ്ട് ബിന്ദുവിന്റെ ഇത്തരം സ്വകാര്യങ്ങൾ കേൾക്കാൻ

” എന്തു സ്വകാര്യമാണെങ്കിലും വേഗം പറയെടീ … എനിയ്ക്ക് അവർക്കുള്ള മീൻ കറി കൂടി വെയ്ക്കാനുണ്ട്… ആ കൂട്ടത്തിലുള്ള ഒന്നിനെ അമ്മ പെറ്റിട്ടതേമീൻ കറിയിലേക്കാണെന്നു തോന്നുന്നു, എന്തു കഴിക്കാൻ കൊടുത്താലും കൂടെ മീൻ കറി വേണം… നിർബന്ധമാണത്…”

വാർപ്പിനുള്ള മുട്ടും പലകയും റെഡിയാക്കുന്നവരിലൊരാളെ കണ്ണുകൊണ്ട് ബിന്ദുവിന് കാണിച്ചു കൊടുത്ത് ദേവു പരാതി പോലെ പറഞ്ഞതും ബിന്ദുവിന്റെ മുഖത്ത് വശ്യമായൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു…

“എന്റെയാ ചെക്കന് എത്ര മീൻക്കറി വേണേലും ഒഴിച്ചു കൊടുക്കണേ ടീ നീ… കൂടെ നല്ല കഷ്ണവും കൊടുത്തേരെ… നല്ലോണം തിന്ന് തടി നന്നാക്കട്ടെ അവൻ… ആവശ്യം വരും എനിയ്ക്ക്…. ”

ദേവുചൂണ്ടിക്കാണിച്ചവനെ നോക്കി ചുണ്ടൊന്നു നനച്ച് വശ്യമായൊരു ചിരിയോടെ ബിന്ദു പറഞ്ഞതു കേട്ടപ്പോൾ മിഴിഞ്ഞു പോയത് ദേവുവിന്റെ കണ്ണുകളാണ്…

കൂർത്ത ദേവുവിന്റെ നോട്ടം ബിന്ദുവിൽ തങ്ങിയതും ഒരു കള്ളച്ചിരി ബിന്ദുവിലും തെളിഞ്ഞു

ദേവുവിനറിയാം അല്പം ചുറ്റിക്കളിയൊക്കെ ഉള്ള കൂട്ടത്തിലാണ് ബിന്ദുവെന്ന്…. പുറത്താളുകളുടെ ഇടയിൽ അത്ര നല്ല പേരൊന്നുമല്ല ബിന്ദുവിനുള്ളതെന്നും… എന്നാലും ബിന്ദുവിനെ ഏറെയിഷ്ടമാണ് ദേവുവിന്…

കൂട്ടിലടച്ചതു പോലുള്ള ദേവുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ അവൾക്കാകെ ആശ്വാസം ബിന്ദുവിനൊപ്പമുള്ള ഈ സമയങ്ങളാണ്…

ദേവുവിന്റെ ഭർത്താവ് രവി അൽപം കാർക്കശക്കാരനും ഇത്തിരിയൊന്നു പഴഞ്ചൻ സ്വഭാവക്കാരും ആയതിനാൽ പുറമേ വേറെ സൗഹൃദങ്ങളൊന്നുമില്ല ദേവുവിന്…

എന്താണ് മോളെ ബിന്ദൂ ഒരു ഇളക്കം….?

അല്പം കാര്യത്തിൽ തന്നെ തിരക്കി ദേവു…

ആ ചെക്കനെ കണ്ടതുമുതൽ എനിയ്ക്കൊരു ചെറിയ ഇളക്കമുണ്ട് ദേവൂ… സത്യമാണത്… നിന്നോടല്ലേ എനിയ്ക്കിതെല്ലാം തുറന്നു പറയാൻ പറ്റു…

ദേവു പറഞ്ഞതിനെ എതിർക്കാതെ ബിന്ദു തുറന്നങ്ങു സമ്മതിച്ചതും പകപ്പോടെ അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി ദേവു…

എടീ നിനക്കിത് എന്തിന്റെ ഏനക്കേടാ ടീ… പത്തിരുപത്തിയാറ് വയസ്സേ ആ ചെക്കനു കാണുള്ളു… നിന്നെക്കാളെത്ര ചെറിയ പയ്യനാണത്… അതിനോടാണോ നിനക്ക് ഇളക്കം…. കഷ്ടം…?

ബിന്ദു പറഞ്ഞതുൾക്കൊള്ളാൻ പറ്റാത്തതുപോലെ അവളെ തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു ദേവു…

“ഒന്നുപോയേ ടീ നീ… ഞാനേ അവനെ കെട്ടി കൂടെ പൊറുക്കാനൊന്നും പോണില്ല ഞങ്ങളുടെ വയസ്സും ജാതകവുമൊക്കെ നീ ഗണിക്കാൻ വേണ്ടി…. എപ്പഴെല്ലാമോ ഒരു പുരുഷനിൽ ഞാനാഗ്രഹിച്ച ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവനിൽ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു മോഹം തോന്നി ഒന്നവനെ അടുത്തറിയാൻ…
അതിപ്പോ ഞാനല്ല നീയാണെങ്കിലും മനസ്സിനിഷ്ടപ്പെട്ട സങ്കൽപ്പത്തിലുണ്ടായിരുന്നതുപോലുള്ള ഒരുത്തനെ കൺമുന്നിൽ കണ്ടാൽ എന്നെ പോലൊക്കെ തന്നെ മോഹിക്കും… ”

“ചുമ്മാ ഓരോന്നും വിളിച്ചു പറയാതെ നീ പോയെ ബിന്ദൂ….. നിന്നോട് വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്നാൽ എന്റെ മീനിന്ന് മുഴുവൻ ആ ചട്ടിയിൽ കിടക്കത്തേ ഉണ്ടാവുള്ളു.. ”

ബിന്ദുവുമായ് തുടർന്നു സംസാരിക്കാൻ താൽപര്യമില്ലാതെ അവളെ വേഗം പറഞ്ഞയച്ചു ദേവു എങ്കിലും എവിടെയോ ഒരിത്തിരി ബിന്ദു പറഞ്ഞതവളുടെ ഉള്ളിൽ കിടന്നിരുന്നു…

ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണുകഴിക്കാൻ പണിക്കാരെല്ലാം കയറി വന്നതും ദേവുവിന്റെ നോട്ടം ആ ഒരുത്തന്റെ മേൽ അറിയാതൊന്നു പാളി വീണു..

ഒത്ത നീളത്തിലും അതിനൊത്തവണ്ണത്തിലുമുള്ള ഇരുനിറക്കാരൻ… അവന്റെ കയ്യിലെയും കാലിലെയും ഉറച്ച മസിലുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭംഗി തോന്നുന്നുണ്ടോ….?
ചിരിക്കുമ്പോൾ ചെറുതാകുന്ന അവന്റെ കണ്ണുകൾ തന്നോടെന്തെങ്കിലും പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ….?

അവനറിയാതെ അവനെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നോടു തന്നെ ചോദിച്ചുപോയവൾ…

അവനെ പോലൊരുവനെ തന്നെയായിരുന്നില്ലേ താൻ തന്റെ സങ്കല്പ പുരുഷനായ വിവാഹത്തിനു മുമ്പ് സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നതെന്ന് ഓർത്തതും ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞവളിൽ…

അവനെ പോലൊരുവന്റെ കരുത്തുറ്റ ശരീരത്തിനടിയിൽ ഞെരിഞ്ഞമരാൻ കൊതിക്കുന്നൊരു ചെറുപ്പക്കാരി ഇന്നും തന്റെ ഉള്ളിൽ മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതും ഞെട്ടിവിറച്ചു പോയ് ദേവു…

അന്നത്തെ ദിവസം എത്ര തന്നെ അരുതെന്നു വിലക്കീട്ടും പിന്നെയും പല പ്രാവശ്യം ദേവുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ തേടി പോയ്… ഓരോ തവണ അവനെ നോക്കുമ്പോഴും തന്നിലെന്തോ പുതു വികാരം ഉടലെടുക്കും പോലെ തോന്നിയവൾക്ക്…

പത്തോ ഇരുപത്തഞ്ചോ വയസ്സുള്ള ചെറിയൊരു ചെക്കനാണ് അവനെന്നതോ നാൽപ്പതു വയസ്സോളം പ്രായമാകുന്നൊരു സ്ത്രീയോ ഭാര്യയോ അമ്മയോ ഒക്കെയാണ് താനെന്നതോ മന:പ്പൂർവ്വം മറന്നുകളഞ്ഞു ദേവു ആ സമയത്തെല്ലാം…

വളരെ മിതമായ് മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന വലിയ ആകാരഭംഗിയൊന്നുമില്ലാത്ത തന്റെ ഭർത്താവിനോടും അവന്റെ സ്വഭാവത്തിനോടുമെല്ലാം അതുവരെ ഇല്ലാത്ത വിധം വല്ലാത്ത ദേഷ്യം കുതിച്ചുയർന്നു ദേവുവിനുള്ളിൽ…

പതിവിനു വിപരീതമായ് വൈകീട്ടുള്ള ചായയും ഇലയടയുമായ് അവർക്കടുത്തേക്ക് ചെന്നു ദേവു… അവളെ കണ്ടതും ഒരു ചിരി ആ ചെറുപ്പക്കാരനിലും തെളിഞ്ഞു.. അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചു നിന്ന ദേവുവിന്റെ ഉള്ളിൽ അവന്റെയാ ചിരി വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷവും എന്തെന്നറിയാത്ത എന്തിനെന്നറിയാതെ പല വികാരങ്ങളും നിറച്ചു….

ചേച്ചീ…. ചായയും അടയും അവളിൽ നിന്നു വാങ്ങിയവൻ വിളിച്ചതും ഉള്ളു നിറഞ്ഞൊരു സന്തോഷത്തോടെ അവനെ എന്തെന്നു പോലെ നോക്കി ദേവു…

“മീൻ കറി ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇച്ചിരെ തരാമോ…ഈ അട കൂട്ടി കഴിക്കാനാ…”

നേരിയ ചമ്മലോടെ പറയുന്നവനെ നേർത്ത ചിരിയോടെ നോക്കിയവൾ അടയ്ക്കൊപ്പം തന്നെ എടുത്തോണ്ടു വന്ന മീൻ കറി ബൗൾ അവനെടുത്തു നീട്ടി

“നീയിതു ചോദിക്കുമെന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ വരുമ്പോഴേ ഇങ്ങെടുത്തായിരുന്നു കറി.. ”

കറി ബൗൾ കയ്യിൽ വാങ്ങിയതും ചിരി മാഞ്ഞവന്റെ മുഖത്തൊരു വിഷാദം നിറയുന്നതും കണ്ണുകൾ ചെറുതായ് കലങ്ങിയതും കണ്ടവൾ അമ്പരന്നവനെയും അവനൊപ്പമുള്ളവരെയും നോക്കി…

‘അവൻ അവന്റെ അമ്മയെ ഓർത്തിട്ടുണ്ടാവും മോളെ…
എന്റെ പെങ്ങളാണ് ഇവന്റെ അമ്മ.. ജീവിച്ചിരിപ്പില്ലവൾ…
മരിച്ചിട്ടു അഞ്ചെട്ടു കൊല്ലമായ്….

” മോളുണ്ടാകുന്ന മീൻകറിയുടെ അതേ രുചിയാ അവളുണ്ടാക്കിയിരുന്ന മീൻകറിക്കും… അമ്മയുടെ ആ രുചി വീണ്ടും ഇവിടെ വന്നു കിട്ടിയതു മുതൽ മോളെ കാണുമ്പോഴെല്ലാം അവൻ അവന്റെ അമ്മയെ ഓർത്തു കണ്ണു നിറയ്ക്കുന്നത് പതിവാണിപ്പോ… അതുപോലെ തന്നെയാണവന്റെ മീൻ കറി കഴിപ്പും… ഇവിടുന്ന് പോയാൽ ഇതു കിട്ടില്ലല്ലോന്നാ ചെക്കന്റെ ചിന്ത പോലും ഇപ്പോൾ…

അവന്റെ അമ്മാവൻ അവളുടെ മുഖഭാവം കണ്ടു പറഞ്ഞതും ജീവനോടെ താനെരിയുന്നതു പോലെ തോന്നി ദേവൂന്…

തന്നെ അമ്മയ്ക്ക് തുല്യമായ് കാണുന്നൊരുവനെയാണ് താൻ കുറച്ചു നേരത്തേയ്ക്കെങ്കിലും തന്റെ ഇണയായ് സങ്കല്പിച്ചതെന്ന ചിന്ത പോലും അവളെ ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിച്ചു…

വിളറിയൊരു ചിരി അവർക്കു സമ്മാനിച്ചു തിരികെ നടക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലൊരായിരം വട്ടം അവനോടും അവന്റെ അമ്മയോടും മനസ്സിൽ മാപ്പിരുന്നു ദേവു….. തന്നെ അമ്മയായ് കണ്ടൊരുവനെ അല്പനേരത്തേക്ക് എങ്കിലും തന്റെ കാമുകനായ് സങ്കല്പിച്ചു പോയവൾക്ക് മറ്റെന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും…

അതിനൊപ്പം തന്നെ ബിന്ദുവിൽ നിന്ന് സ്വയം ചെറുതായൊന്നകന്നു നിൽക്കാനും തീരുമാനിച്ചു ദേവു…

നമ്മളെ ദോഷകരമായ് ബാധിക്കുന്നതിനെയെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുക തന്നെയാണ് വേണ്ടതെന്ന് ഈ കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ടവൾ പഠിച്ചിരുന്നു…. ഇനി പിഴക്കില്ല ഒരു ചുവടും അവൾക്ക്… അതുറപ്പ്….

ശുഭം….

R J

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *