”വിനു, അപ്പൂസിന് ചിക്കൻ കൊണ്ടുവരാൻ മറക്കരുത്!! അറിയാലോ അവൻ ചിക്കൻ ഇല്ലാതെ ചോറുണ്ണില്ല!!”
ഏട്ടത്തി അമ്മ സുനിത തന്റെ ഭർത്താവിനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞത് കേട്ട് അടുക്കളയിൽ പാത്രം കഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന അരുണിമ പല്ല് കടിച്ചു. പലപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവർക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം ആവശ്യപ്പെടുന്നത് തന്റെ ഭർത്താവായ വിനീതിനോടാണ്. ഒരുതരം നനഞ്ഞ ഇടം കുഴിക്കൽ. വിനീതിന് ആണെങ്കിൽ എല്ലാവരെയും വളരെ സ്നേഹമാണ്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ പെങ്ങന്മാരുടെയും ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെയും എല്ലാം ആവശ്യങ്ങൾ അയാൾ നിറവേറ്റും. അരുണിമയുടെയും വിനീതിന്റെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് നാല് മാസമേ ആയുള്ളൂ. ഇതിനിടയിൽ അരുണിമ മനസ്സിലാക്കിയതാണ് ആ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ.
വിനീത് വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് സുനിത വീണ്ടും ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നത്. “പിന്നെ വിനു, വരുമ്പോൾ ആ വലിയ ബേക്കറിയിൽ നിന്ന് കുറച്ച് നെയ്യപ്പവും കൂടി എടുത്തോ. ഏട്ടന് വൈകുന്നേരം ചായയുടെ കൂടെ അത് നിർബന്ധമാ. പിന്നെ അപ്പൂസിന് ഒരു പുതിയ കളിവണ്ടി വേണമെന്ന് അവൻ ഇന്നലെ മുതൽ പറയുന്നുണ്ട്.”
വിനീത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ശരി സുനിതേടത്തി, ഞാൻ നോക്കാം. അപ്പൂസ് കരയണ്ട, അവന് ഇഷ്ടമുള്ളത് ഞാൻ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വരാം.”
അരുണിമ ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു. അവൾ വിനീതിനെ നോക്കി ഒന്ന് ചുമച്ചു. വിനീത് അവളെ നോക്കി കണ്ണുചിമ്മി കാണിച്ചു. “അരുണിമേ, നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും വേണോ?” അവൻ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട വിനീതേട്ടാ, നിങ്ങൾ വേഗം പോയിട്ട് വരാൻ നോക്ക്. വെയിൽ കൂടുന്നുണ്ട്.” അവൾ താല്പര്യമില്ലാതെ പറഞ്ഞു.
വിനീത് പോയതും സുനിത അരുണിമയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “എന്താ അരുണിമേ ഒരു ഗൗരവം? വിനുവിന് അതൊന്നും ഒരു ഭാരമല്ല.
അവൻ ഈ വീടിന്റെ തൂണല്ലേ? പ്രകാശേട്ടന് അത്രയും ശമ്പളം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ലേ അവൻ ഇതെല്ലാം നോക്കുന്നത്. വിനുവിനാണെങ്കിൽ എല്ലാവരെയും വലിയ കാര്യവുമാണ്.”
അരുണിമ മനസ്സിൽ കരുതി, ‘പ്രകാശേട്ടന് ശമ്പളം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ല, ഉള്ളത് ബാങ്കിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ്. എന്റെ ഭർത്താവിനെ നിങ്ങൾ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുകയാണ്.’
പക്ഷേ പുറത്തേക്ക് അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
വൈകുന്നേരം വിനീത് വന്നപ്പോൾ കയ്യിൽ നിറയെ കവറുകളുണ്ടായിരുന്നു. സുനിത ഓരോന്നായി പരിശോധിച്ചു. “ആഹാ, ചിക്കൻ നല്ലതാണല്ലോ. ഇതാ അപ്പൂസേ നിന്റെ വണ്ടി. വിനു ചിറ്റപ്പൻ കൊണ്ടുതന്നതാ.”
പ്രകാശ് അവിടേക്ക് നടന്നു വന്നു. “വിനു, നീ ആ കറന്റ് ബില്ല് അടച്ചോ? അവസാന തീയതി കഴിഞ്ഞു എന്ന് തോന്നുന്നു.”
വിനീത് പാക്കറ്റുകൾ മാറ്റിവെച്ച് പറഞ്ഞു, “അടച്ചു ഏട്ടാ. പിന്നെ ബിന്ദു ചേച്ചി വിളിച്ചിരുന്നു. കുട്ടിയുടെ ട്യൂഷൻ ഫീസ് അടയ്ക്കാൻ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാൻ അത് അയച്ചുകൊടുത്തു.”
ഇത് കേട്ട അരുണിമയ്ക്ക് ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. അവൾ വിനീതിനെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചു. “വിനീതേട്ടാ, നമുക്ക് അടുത്ത മാസം ഒരു സ്വർണ്ണ ചിട്ടി ചേരണം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ? അതിനുള്ള കാശ് എവിടെ?”
വിനീത് പരുങ്ങി. “അത്… അരുണിമേ, ഇത്തവണ ചിലവ് കുറച്ച് കൂടിപ്പോയി. അടുത്ത മാസം ഉറപ്പായും ചേരാം. ഇപ്പോൾ ബിന്ദു ചേച്ചിയുടെ കാര്യം കണ്ടില്ലെന്ന് വെക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.”
”ചേച്ചിക്ക് ഭർത്താവുണ്ട് വിനീതേട്ടാ. അവർക്ക് റബ്ബർ തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് വരുമാനവുമുണ്ട്. എന്നിട്ടും എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ കാശ് കൊടുക്കുന്നത്? ഇവിടെ ഏട്ടത്തിക്ക് സ്വർണ്ണം വാങ്ങാൻ കാശുണ്ട്, പക്ഷേ വീട്ടിലെ കറന്റ് ബില്ല് അടയ്ക്കാൻ കാശില്ല. നിങ്ങളെ അവർ ചൂഷണം ചെയ്യുകയാണ്.” അരുണിമ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
”നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് ആലോചിക്കാതെ. സ്വന്തം കുടുംബത്തിന് വേണ്ടിയല്ലേ ഞാൻ ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്. അതിലൊരു സന്തോഷമില്ലേ?” വിനീത് അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. വീട്ടിലെ ഓരോ ചെറിയ ആവശ്യത്തിനും വിനീത് പണം ചിലവാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പ്രകാശും സുനിതയും തങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. അരുണിമ പലപ്പോഴും പ്രതികരിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും വിനീതിന്റെ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ തോറ്റുപോയി.
എന്നാൽ വിധി മറ്റൊന്നാണ് കരുതിവെച്ചിരുന്നത്. ഒരു ശനിയാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് വിനീത് ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരത്തെ വന്നു. അവന്റെ മുഖം വിളറിയിരുന്നു. കയ്യിൽ ബാങ്കിൽ നിന്നുള്ള ഒരു നോട്ടീസുണ്ട്.
”എന്താ വിനീതേട്ടാ എന്തുപറ്റി?” അരുണിമ ഓടിച്ചെന്നു ചോദിച്ചു.
”അരുണിമേ… വലിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്. ഞാൻ പണ്ട് ബിന്ദു ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിന് വേണ്ടി ബാങ്കിൽ ജാമ്യം നിന്നിരുന്നു. ലോൺ തിരിച്ചടയ്ക്കാത്തതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ എന്റെ ശമ്പളം അറ്റാച്ച് ചെയ്യുമെന്നും വീട്ടിൽ ജപ്തി വരുമെന്നും പറഞ്ഞാണ് നോട്ടീസ് വന്നിരിക്കുന്നത്. ഒന്നര ലക്ഷം രൂപ ഇപ്പോൾ അടയ്ക്കണം.”
ശബ്ദം കേട്ട് പ്രകാശും സുനിതയും അവിടേക്ക് വന്നു. “എന്താ വിനു എന്തുപറ്റി?” പ്രകാശ് ചോദിച്ചു.
വിനീത് കാര്യം പറഞ്ഞു. “ഏട്ടാ, എങ്ങനെയെങ്കിലും ആ ഒന്നര ലക്ഷം രൂപ ഒന്ന് റെഡിയാക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ ജോലിക്ക് പ്രശ്നമാകും. ബിന്ദു ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവ് ഇപ്പോൾ ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല. ഏട്ടന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടാവുമല്ലോ, നമുക്ക് ഇത് തീർക്കണം.”
പ്രകാശ് പെട്ടെന്ന് മുഖം മാറ്റി. “എന്റെ കയ്യിൽ എവിടെയാടാ അത്രയും കാശ്? ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച പുതിയ ഇൻഷുറൻസ് എടുത്തു. അതിൽ എല്ലാം പോയി. നീ അത് ബിന്ദുവിനോട് തന്നെ ചോദിക്ക്.”
സുനിതയും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. “അതെ വിനു, നീ എന്തിനാ ജാമ്യം നിൽക്കാൻ പോയത്? നിനക്ക് അറിയാമായിരുന്നില്ലേ അവരെ. ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ ഒരു രൂപ പോലും അധികമില്ല. വീട് ഇനി ജപ്തി ചെയ്യാൻ എങ്ങാനും വരുമോ?? വന്നാൽ ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യും?”
വിനീത് തകർന്നുപോയി. അവൻ ബിന്ദുവിനെ വിളിച്ചു. “ചേച്ചി, ബാങ്കിൽ നിന്ന് നോട്ടീസ് വന്നു. ഒന്നര ലക്ഷം രൂപ ഉടനെ അടയ്ക്കണം. ചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ ഉണ്ടാവുമല്ലോ.”
മറുതലയ്ക്കൽ നിന്ന് ബിന്ദുവിന്റെ ശബ്ദം പരുഷമായിരുന്നു. “എടാ വിനു, നിന്റെ അളിയന്റെ ബിസിനസ്സ് പൊട്ടി നിൽക്കുകയാ. ഞങ്ങൾക്ക് നിനക്ക് തരാൻ പണമില്ല. നീ ജാമ്യം നിന്നതല്ലേ, നീ തന്നെ എങ്ങനെയെങ്കിലും അത് അടക്ക്. നീ വലിയ ശമ്പളക്കാരനല്ലേ.”
ഫോൺ കട്ടായതും വിനീത് സോഫയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു. അവൻ ചുറ്റുമുള്ളവരിലേക്ക് നോക്കി. താൻ ഇത്രയും കാലം ചിക്കനും മധുരപലഹാരങ്ങളും വാങ്ങിക്കൊടുത്ത അപ്പൂസും, തന്റെ കാശിൽ പട്ട് സാരികൾ വാങ്ങിയ ഏട്ടത്തിയും, തന്റെ അധ്വാനത്തിൽ ആഡംബര ജീവിതം നയിച്ച ഏട്ടനും എല്ലാം അവനെ ഒരു അപരിചിതനെപ്പോലെ നോക്കി നിന്നു. താൻ വെറുമൊരു ഉപകരണം മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അരുണിമ വിനീതിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കനലായിരുന്നു.
“ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായോ വിനീതേട്ടാ നിങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ വില? ആരും നിങ്ങളെ സഹായിക്കില്ല. ഇത്രയും കാലം അവർ നിങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുകയായിരുന്നു. ഈ നനഞ്ഞ ഇടം കുഴിക്കൽ ഇനിയെങ്കിലും നിർത്തണ്ടേ?”
വിനീത് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൻ എഴുന്നേറ്റ് അകത്തേക്ക് പോയി. അന്ന് രാത്രി ആ വീട്ടിൽ വലിയ ബഹളമായിരുന്നു. പ്രകാശും സുനിതയും വിനീതിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
”നീ കാരണം ഈ വീട് ജപ്തിയായാൽ ഞങ്ങൾ എങ്ങോട്ട് പോകും? നിനക്ക് ഉത്തരവാദിത്തമില്ലേ?” സുനിത ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
വിനീത് പെട്ടെന്ന് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ ബാഗുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. “ഉത്തരവാദിത്തം എനിക്ക് മാത്രമാണോ സുനിതേടത്തി? ഇത്രയും കാലം ഈ വീട്ടിലെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾക്കും കാശ് മുടക്കിയത് ഞാനാണ്. നിങ്ങളാരും ഒരു രൂപ പോലും ചിലവാക്കിയിട്ടില്ല. എന്റെ ലോൺ അടയ്ക്കാൻ എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ ഇനിയൊരു നിമിഷം പോലും ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കില്ല.”
അരുണിമ തന്റെ ബാഗുമായി അവന്റെ കൂടെ നിന്നു. “ഞങ്ങൾ പോകുകയാണ്. വിനീതേട്ടന്റെ കടം ഞാൻ തീർക്കും. എന്റെ സ്വർണ്ണം വിറ്റിട്ടായാലും ഞങ്ങൾ അത് ചെയ്യും. പക്ഷേ ഇനിയൊരിക്കലും നിങ്ങളുടെ പടിവാതിൽക്കൽ വന്ന് ഞങ്ങൾ നിൽക്കില്ല.”
പ്രകാശ് പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. “നീ പോയാൽ നിനക്ക് എവിടെ ജീവിക്കാൻ പറ്റും? നിനക്ക് ഒരു സെന്റ് സ്ഥലം പോലുമില്ലല്ലോ.”
വിനീത് ദൃഢമായി പറഞ്ഞു, “സ്ഥലം ഉണ്ടാവില്ലായിരിക്കും ഏട്ടാ. പക്ഷേ എനിക്ക് എന്റെ ഭാര്യയുടെ പിന്തുണയുണ്ട്. അധ്വാനിക്കാനുള്ള കരുത്തുമുണ്ട്.”
അവർ ആ രാത്രി തന്നെ ആ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. വിനീതിന്റെ സുഹൃത്തായ രവിയുടെ സഹായത്തോടെ നഗരത്തിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ചെറിയൊരു വാടക വീട് അവർ കണ്ടെത്തി. അരുണിമ ഒട്ടും സമയം കളഞ്ഞില്ല. തന്റെ വിവാഹത്തിന് കിട്ടിയ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം വിറ്റ് വിനീതിന്റെ ബാങ്ക് ബാധ്യത അവൾ തീർത്തു.
”വിനീതേട്ടാ, ഇനി നമ്മൾ പൂജ്യത്തിൽ നിന്നാണ് തുടങ്ങുന്നത്. ഒരു രൂപ പോലും വെറുതെ ചിലവാക്കരുത്.” അരുണിമയുടെ വാക്കുകൾ വിനീതിന് പുതിയൊരു ഊർജ്ജം നൽകി.
അടുത്ത മാസങ്ങളിൽ വിനീത് ജോലിയിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചു. അരുണിമ വീട്ടിലിരുന്ന് തയ്യൽ ജോലികളും ഓൺലൈൻ ട്യൂഷനും ആരംഭിച്ചു. ഓരോ മാസവും അവർ കൃത്യമായ ഒരു തുക ബാങ്കിൽ നിക്ഷേപിച്ചു. പഴയ വീട്ടിൽ വിനീത് ഇല്ലതായതോടെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി പ്രകാശിനെയും സുനിതയെയും ബാധിച്ചു തുടങ്ങി. അവർ ഇടയ്ക്ക് വിനീതിനെ വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൻ ഫോൺ എടുത്തില്ല.
ഒരു ദിവസം അരുണിമ ഒരു പ്ലാൻ വിനീതിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ചു. “വിനീതേട്ടാ, നമ്മുടെ സമ്പാദ്യം ഇപ്പോൾ അത്യാവശ്യം ആയിട്ടുണ്ട്. നമുക്ക് ഒരു ചെറിയ സ്ഥലം വാങ്ങി വീട് വെച്ചാലോ? ഒരു ലോൺ എടുത്താൽ നമുക്ക് അത് സാധിക്കും. ഈ വാടക കൊടുക്കുന്ന പണം ലോൺ തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാം.”
വിനീത് ആദ്യം ഒന്ന് പേടിച്ചെങ്കിലും അരുണിമയുടെ ആത്മവിശ്വാസം അവനെ മാറ്റി ചിന്തിപ്പിച്ചു. അവർ നഗരത്തിന് അല്പം മാറി ശാന്തമായ ഒരിടത്ത് മൂന്ന് സെന്റ് സ്ഥലം കണ്ടെത്തി. അരുണിമയുടെ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന സ്വർണ്ണം വിറ്റാണ് അവർ സ്ഥലത്തിന്റെ അഡ്വാൻസ് നൽകിയത്.
സ്ഥലം രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ദിവസം വിനീത് അരുണിമയുടെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു. “അരുണിമേ, അന്ന് ആ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയത് നന്നായി എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇന്നും സുനിതേടത്തിയുടെ മകന് ചിക്കൻ വാങ്ങുന്ന തിരക്കിലായിരിക്കും.”
അരുണിമ ചിരിച്ചു. “അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു വിനീതേട്ടാ. നമുക്കിനി നമ്മുടെ വീട്ടിൽ താമസിക്കണം. അവിടെ ചിക്കൻ വാങ്ങണോ വേണ്ടയോ എന്ന് നമ്മൾ തീരുമാനിക്കും.”
വീട് പണി തുടങ്ങി. ഓരോ ഇഷ്ടിക വെക്കുമ്പോഴും അതിൽ അവരുടെ വിയർപ്പും സ്വപ്നങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. വിനീത് തന്നെ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ പണിസ്ഥലത്ത് വന്ന് സഹായിക്കും. അരുണിമ കൃത്യമായി കണക്കുകൾ നോക്കി പണം ചിലവാക്കി. ചെറിയൊരു വീടാണെങ്കിലും അതിൽ വലിയൊരു സമാധാനമുണ്ടായിരുന്നു.
സ്റ്റോറി by ചന്ദ്ര
