“എന്താ അഞ്ജലീ, രാഘവൻ നായർ അകത്തായപ്പോൾ നിനക്ക് ബോറടിക്കുന്നുണ്ടോ? നമ്മളൊക്കെ ഇവിടെ ഉണ്ട് കേട്ടോ. ഇടയ്ക്കൊക്കെ നമ്മളെയും ഒന്ന് പരിഗണിക്കാം”
എന്ന ചോദ്യം ഒരു ചാട്ടുളി പോലെ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു. അവൾ വീട്ടിൽ തടവുകാരിയെപ്പോലെ കഴിഞ്ഞു. അച്ഛന്റെ നിശബ്ദതയും അമ്മയുടെ നിർത്താതെയുള്ള തേങ്ങലും അവളെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.
“നീ എന്തിനാ മോളെ പേടിക്കുന്നത്? നിന്റെ കണ്മുന്നിൽ തെളിച്ചമുള്ള ലോകമുണ്ട്. ഇരുട്ടിനെ പേടിച്ച് വാതിൽ അടച്ചിരുന്നാൽ വെളിച്ചം നിന്നെ കാണാതെ പോകും.”
അമ്മമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ അഞ്ജലിയുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ വാക്കുകൾക്ക് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കാരണം, പുറത്തെ ലോകം അവൾക്ക് വെളിച്ചമല്ല, മറിച്ച് വന്യമായ കണ്ണുകളുള്ള ഒരു ഇരുളടഞ്ഞ കാടായിരുന്നു. ആറുമാസം മുമ്പ് നടന്ന ആ സംഭവം അവളുടെ ജീവിതത്തെ കീഴ്മേൽ മറിച്ചു.
അതൊരു ശനിയാഴ്ചയായിരുന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും ഒരു വിവാഹത്തിന് പോയ സമയം. അഞ്ജലി വീട്ടിൽ തനിച്ചായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഉണങ്ങാനിട്ടിരുന്ന തുണികൾ എടുക്കാൻ അവൾ പുറത്തിറങ്ങി.
അപ്പോഴാണ് അയൽവാസിയായ രാഘവൻ നായർ മതിലിനരികിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. നാട്ടുകാരുടെ കണ്ണിൽ അയാൾ മാന്യനായിരുന്നു, പക്ഷേ അയാളുടെ ഉള്ളിലെ മൃഗത്തെ അഞ്ജലി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
“മോളെ അഞ്ജലീ, നിന്റെ അച്ഛൻ ഏൽപ്പിച്ച ഒരു സാധനം തരാനുണ്ട്, ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരുമോ?” ആ വാക്കുകളിലെ ചതി തിരിച്ചറിയാതെ അവൾ മതിലിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു. പെട്ടെന്ന്, ആ അൻപതുകാരന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ അവളുടെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. നിലവിളിക്കാൻ പോലും അനുവദിക്കാതെ അയാൾ അവളെ വലിച്ചിഴച്ച് മതിലിനപ്പുറത്തെ റബ്ബർ തോട്ടത്തിന്റെ മറവിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
അവളുടെ കുതറലുകളെയും കണ്ണീരിനെയും അയാൾ പുച്ഛിച്ചുതള്ളി. അവളുടെ കൗമാരത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയെ അയാൾ കശക്കിയെറിഞ്ഞു. ഭയവും വേദനയും കൊണ്ട് മരവിച്ച അഞ്ജലിക്ക് പ്രതികരിക്കാൻ പോലുമായില്ല. ഒടുവിൽ, “ഇത് ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ നിന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഞാൻ കൊല്ലും” എന്ന ഭീഷണി മുഴക്കി അയാൾ അവളെ വിട്ടയച്ചു. വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയ അഞ്ജലി ആ മുറിയിൽ സ്വയം ബന്ധിച്ചു.
രാഘവൻ നായർ അറസ്റ്റിലായെങ്കിലും അഞ്ജലിക്ക് ലഭിച്ചത് നീതിയല്ല, മറിച്ച് സമൂഹത്തിന്റെ വിചാരണയായിരുന്നു. അയൽക്കാർ അവളെ ഒരു ഇരയാക്കുകയല്ല ചെയ്തത്, മറിച്ച് സംശയത്തോടെയും പരിഹാസത്തോടെയും നോക്കാൻ തുടങ്ങി.
“നോക്ക്, ആ പെണ്ണിന്റെ നടത്തം കണ്ടില്ലേ? അവൾക്ക് അല്പം അടക്കവും ഒതുക്കവും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇത് സംഭവിക്കുമായിരുന്നോ?” എന്ന് ലീലേച്ചി തന്റെ മകളോട് പറയുന്നത് അഞ്ജലി കേട്ടു. അവളുടെ ഹൃദയം നുറുങ്ങി. ആക്രമിക്കപ്പെട്ടത് താനാണ്, എന്നിട്ടും കുറ്റം മുഴുവൻ തന്റെ തലയിൽ വെച്ചുകെട്ടാൻ അയൽപക്കത്തെ സദാചാരവാദികൾ മത്സരിക്കുകയായിരുന്നു.
അഞ്ജലി കോളേജിൽ പോകുന്നത് നിർത്തി. പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അയൽപക്കത്തെ പുരുഷന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ തറയ്ക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. റോഡരികിൽ നിന്നിരുന്ന ചെറുപ്പക്കാർ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ അശ്ലീലമായി ചിരിച്ചു.
അഞ്ജലി കൂടുതൽ ഉൾവലിഞ്ഞു. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് അവളുടെ പഴയ അധ്യാപികയായിരുന്ന ശാരദ ടീച്ചർ കടന്നുവന്നു. ടീച്ചർ അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു പറഞ്ഞു: “അഞ്ജലീ, നീ എന്തിനാണ് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത്? നീ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. തെറ്റ് ചെയ്തവൻ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ഇനി നീയാണ് നിന്റെ ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കേണ്ടത്.”
“ടീച്ചറേ, അവർ എന്നെ നോക്കുന്ന രീതി… അവരുടെ സംസാരം… എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല,” അഞ്ജലി വിതുമ്പി.
“അവർക്ക് സംസാരിക്കാൻ മാത്രമേ അറിയൂ. നീ നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങുമ്പോൾ അവരുടെ നാവുകൾ താനേ അടങ്ങും. നീ തോറ്റു കൊടുത്താൽ അത് അവർക്ക് കിട്ടുന്ന വിജയമാണ്. നിനക്ക് നീതി ലഭിക്കണം, അത് നിന്റെ വളർച്ചയിലൂടെയാണ് തെളിയിക്കേണ്ടത്.”
ടീച്ചറുടെ വാക്കുകൾ അവളിൽ ഒരു പുതിയ ഊർജ്ജം നിറച്ചു. അവൾ വീണ്ടും പഠിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. വീട്ടിലിരുന്ന് തന്നെ പി.എസ്.സി പരീക്ഷയ്ക്ക് തയ്യാറെടുക്കാൻ അവൾ ഉറച്ചു.
അയൽക്കാർ ഇപ്പോഴും അവളെ പരിഹസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ അച്ഛന്റെ ജോലിസ്ഥലത്ത് പോലും ആൾക്കാർ അവളെക്കുറിച്ച് മോശമായി സംസാരിച്ചു. ഇതിലൊന്നും അവൾ തളർന്നില്ല.അവൾ ഇന്റർനെറ്റിലൂടെ സമാനമായ അനുഭവങ്ങൾ നേരിട്ട മറ്റു പെൺകുട്ടികളുമായി സംസാരിച്ചു. താൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ലെന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി.
ഒരു ദിവസം രാഘവൻ നായർക്ക് വേണ്ടി ഒത്തുതീർപ്പിന് വന്ന നാട്ടുകാരെ അവൾ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറക്കിവിട്ടു.”അവൻ പാവമാണ്, ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ പറ്റിപ്പോയതാണ്. നമുക്ക് ഒത്തുതീർപ്പാക്കാം,”
“എന്ത് ഒത്തുതീർപ്പ്?? എന്റെ ജീവിതം തകർത്തവനെ പുറത്തിറക്കാൻ നിങ്ങൾ കൂട്ടുനിൽക്കുകയാണോ? നിങ്ങടെ വീട്ടിലെ പെൺകുട്ടികൾക്കാണ് ഇത് സംഭവിച്ചതെങ്കിലും നിങ്ങൾ ഇത് തന്നെ പറയുമോ?” എന്ന അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ അവർക്ക് മറുപടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
രണ്ടു വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അഞ്ജലി പി.എസ്.സി പരീക്ഷയിൽ മികച്ച വിജയം നേടി. അവൾക്ക് ഗവൺമെന്റ് ജോലി ലഭിച്ചു. അന്ന് അവളെ പരിഹസിച്ച അയൽക്കാർക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അവൾ ഇന്ന് സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു. രാഘവൻ നായർക്ക് അർഹമായ ശിക്ഷ കോടതി നൽകി.
അഞ്ജലി ഇപ്പോൾ തന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഒരു മാതൃകയാണ്. അവൾ അവർക്കായി ബോധവൽക്കരണ ക്ലാസുകൾ എടുക്കുന്നു. ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങളെ എങ്ങനെ നേരിടണമെന്നും, ഇരയാക്കപ്പെട്ടാൽ തളരാതെ എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോകണമെന്നും അവൾ അവരെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
✍️പ്രവീണ കൃഷ്ണ
