” എന്താടീ നിന്റെ വിചാരം? ആകാശത്തുനിന്ന് പൊട്ടിമുളച്ച മാലാഖയാണെന്നോ? ഇത്രയും വലിയൊരു ആലോചന വന്നപ്പോൾ തട്ടിക്കളയാൻ നീയാരാടി?”
രാധയുടെ ശബ്ദം ആ ചെറിയ വീടിന്റെ ചുമരുകളിൽ തട്ടിപ്രതിധ്വനിച്ചപ്പോൾ ഇരുപതുവയസ്സുകാരിയായ രേവതി ഭയത്തോടെ രണ്ടടി പിന്നോട്ട് മാറി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുതുളുമ്പിയിരുന്നു. തയ്യൽ മെഷീനിൽ തുന്നിക്കൊണ്ടിരുന്ന ബ്ലൗസിന്റെ തുണി കഷ്ണങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവൾ രാധയെ നോക്കി.
“രാധേച്ചി… ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്ക്,” രേവതി ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. “അശോകേട്ടൻ നല്ലൊരാളല്ല. ടൗണിൽ അയാൾക്ക് വേറെയും പല ബന്ധങ്ങളുണ്ടെന്ന് എല്ലാവരും പറയുന്നു. എനിക്ക്… എനിക്ക് അയാളെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പറ്റില്ല.”
“പിന്നെ നിനക്ക് ആരെയാടി കല്യാണം കഴിക്കേണ്ടത്?” രാധ ഇടുപ്പിൽ കൈകുത്തി ആക്രോശിച്ചു. “നിന്റെ അപ്പൻ പണ്ടേ നാടുവിട്ടുപോയി. അമ്മയാണെങ്കിൽ രോഗിയായി കിടപ്പിലാണ്. ഈ ചെറിയ പ്രായത്തിൽ തയ്യൽപ്പണി ചെയ്ത് നീ എത്ര നാൾ ജീവിക്കും? അശോകൻ കാശുകാരനാണ്. അവൻ നിന്നെ കെട്ടാൻ തയ്യാറായി വരുന്നത് നിന്റെ ഭാഗ്യമാണ്. അതിനാണ് നീയിവിടെ വലിയ പാതിവ്രത്യം കളിക്കുന്നത്!”
രേവതി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൾ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. രാധ അയൽപക്കത്തെ ചേച്ചിയെന്ന നിലയിൽ പലപ്പോഴും സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നത് ശരിയാണ്, എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചുമാസങ്ങളായി അശോകനുവേണ്ടി അവർ നിരന്തരം സംസാരിക്കുന്നത് രേവതിയിൽ ഭയമുണ്ടാക്കിയിരുന്നു.
ടൗണിലെ വലിയൊരു ഫിനാൻസ് കമ്പനി നടത്തുന്ന അശോകൻ നാട്ടിലെ ഗുണ്ടകളെപ്പോലെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. കുറച്ചുദിവസം മുൻപ് വഴിയിൽ വെച്ച് അയാൾ രേവതിയെ തടഞ്ഞുനിർത്തി സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു.
രേവതിയുടെ അമ്മ ജാനകി കട്ടിലിൽ കിടന്ന് ചുമയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മകളുടെയും രാധയുടെയും സംസാരം കേട്ടാണ് അവർ ഉണർന്നത്.
“രാധേ… നീ എന്താ ഈ പറയുന്നത്? എന്റെ മോൾക്ക് താല്പര്യമില്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ നിർബന്ധിക്കരുത്,” ജാനകി തളർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
രാധ വേഗം ജാനകിയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു, ഭാവം പെട്ടെന്ന് മാറി. “അയ്യോ, ജാനകിയേച്ചി… ഞാൻ ഇവളുടെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയാ പറയുന്നത്. എനിക്ക് ഇവളോട് സ്നേഹമുള്ളതുകൊണ്ടല്ലേ? അശോകൻ എന്നോട് പറഞ്ഞത് അവൻ രേവതിയെ രാജ്ഞിയെപ്പോലെ നോക്കുമെന്നാണ്. ഈ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഇതിലും നല്ലൊരു വഴി വേറെയുണ്ടോ?”
“പക്ഷേ രാധേച്ചി…” രേവതി ഇടപെടാൻ ശ്രമിച്ചു.
“നീ മിണ്ടരുത്!” രാധ കണ്ണ് ഉരുട്ടി. “നിന്റെ മനസ്സ് എനിക്കറിയാം. നീ ആ കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന ഹരിയെയല്ലേ നോക്കി നടക്കുന്നത്? അവൻ വെറുമൊരു പിച്ചക്കാരനാണ്. അവനെ വിചാരിച്ച് നീ ഈ ആലോചന മുടക്കിയാൽ ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയോട് എല്ലാം പറയും.”
ഹരി രേവതിയുടെ സഹപാഠിയും നല്ലൊരു സുഹൃത്തുമായിരുന്നു. അവർ തമ്മിൽ പ്രണയത്തിലാണെന്ന് രാധ വെറുതെ ഉണ്ടാക്കി പറയുന്നതാണ്. രാധയുടെ വാശിക്കുപിന്നിൽ മറ്റെന്തോ താല്പര്യമുണ്ടെന്ന് രേവതിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അടുത്ത ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ ശാന്തമായിരുന്നു. രാധ പിന്നീട് ആ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചതേയില്ല. രേവതി വിചാരിച്ചു രാധ പിന്മാറിയെന്ന്. എന്നാൽ, അശോകന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് വലിയൊരു പ്ലാൻ അണിയറയിൽ ഒരുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അശോകൻ തന്റെ ആഡംബര ഓഫീസിലിരുന്ന് സിഗരറ്റ് പുകയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ മുന്നിൽ വിനയപൂർവ്വം രാധ ഇരിപ്പുണ്ട്.
“എന്തായി രാധേ? ആ പെണ്ണ് വഴങ്ങുമോ?” അശോകൻ ചോദിച്ചു.
“അവൾ അത്ര പെട്ടെന്ന് വഴങ്ങില്ല അശോകേ. ഭയങ്കര ശാഠ്യക്കാരിയാ. ഹരിയെന്ന് പറയുന്ന ആ ചെക്കനെയാണ് അവൾക്കിഷ്ടമെന്ന് തോന്നുന്നു,” രാധ കുശുമ്പോടെ പറഞ്ഞു.
അശോകന്റെ മുഖം ചുവന്നു. “എന്നെ വേണ്ടെന്ന് വെക്കാൻ അവൾക്ക് അത്ര ധൈര്യമോ? ഈ അശോകൻ വിചാരിച്ചാൽ നടക്കാത്തതായി ഒന്നുമില്ല. അവളെ എനിക്ക് വേണം, അത് സ്നേഹത്തോടെയല്ലെങ്കിൽ വേറെ രീതിയിൽ.”
“നീ ധൃതി കൂട്ടല്ലേ അശോകേ. നമ്മൾ വിചാരിച്ചതുപോലെ കാര്യങ്ങൾ നടക്കും. നീ എനിക്ക് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ കാശിന്റെ കാര്യം മറക്കരുത്,” രാധ കണ്ണിറുക്കി പറഞ്ഞു.
“കാശല്ലേ, അവൾ എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടുന്ന ദിവസം നിനക്ക് ചോദിക്കുന്ന അത്രയും തരും,” അശോകൻ ഒരു കവർ രാധയുടെ നേർക്ക് നീട്ടി. അതിൽ അഡ്വാൻസായി കുറച്ചു പണമുണ്ടായിരുന്നു. പണം കണ്ട് രാധയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. പണത്തിനുവേണ്ടി സ്വന്തം അനിയത്തിയെപ്പോലെ വളർന്ന പെൺകുട്ടിയെ ചതിക്കാൻ അവർക്ക് ഒരു മടിയുമില്ലായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം വൈകുന്നേരം, രാധ തിടുക്കത്തിൽ രേവതിയുടെ വീട്ടിലെത്തി. മുഖത്ത് വലിയ പരിഭ്രമം അഭിനയിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“രേവതി… മോളേ രേവതി!” രാധ വിളിച്ചുകൂവി.
“എന്താ രാധേച്ചി? എന്തുപറ്റി?” രേവതി തയ്യൽ മെഷീനിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു വന്നു.
“എന്റെ കയ്യിൽ വലിയൊരു പണി വന്നു മോളേ. ടൗണിലെ വലിയൊരു മുതലാളിയുടെ വീട്ടിൽ നാളെ കല്യാണമാണ്. അവിടുത്തെ പെൺകുട്ടികൾക്ക് തുന്നാൻ കൊടുത്ത ബ്ലൗസുകൾ ചിലത് ശരിയായില്ലത്രേ. ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ അത് അൾട്ടർ ചെയ്ത് കൊടുക്കണം. വലിയ കാശ് തരും. എനിക്ക് തനിയെ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല, നീ കൂടെ വരണം.”
രേവതി സംശയിച്ചു. “ഇന്ന് രാത്രിയോ? അമ്മയെ തനിച്ചാക്കി ഞാൻ എങ്ങനെ വരും ചേച്ചി?”
“അമ്മയുടെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. അയൽപക്കത്തെ മീനാക്ഷിയോട് ഞാൻ പറയാം രാത്രി ഇവിടെ വന്നിരിക്കാൻ. മോളേ… നിനക്കും കാശിന് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതല്ലേ? ഒരു രാത്രിയല്ലേ, നീ വാ,” രാധ നിർബന്ധിച്ചു.
അമ്മയുടെ മരുന്നിനും വീട്ടുചിലവിനും പണം ആവശ്യമായിരുന്നതിനാൽ രേവതി ഒടുവിൽ സമ്മതിച്ചു. അവൾ തന്റെ ചെറിയ തയ്യൽ കിറ്റും എടുത്ത് രാധയുടെ കൂടെ ഇറങ്ങി.
ടൗണിൽ എത്തിയപ്പോൾ സമയം രാത്രി എട്ടുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സാധാരണ കടകളെല്ലാം അടച്ചുതുടങ്ങുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്. രാധ രേവതിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത് ടൗണിന്റെ അറ്റത്തുള്ള ഒരു വലിയ ബംഗ്ലാവിലേക്കായിരുന്നു. ചുറ്റും കാടുകയറി കിടക്കുന്ന, വിജനമായ ഒരു പ്രദേശം.
“രാധേച്ചി… ഇതാണോ ആ വീട്? ഇവിടെ ആരെയും കാണുന്നില്ലല്ലോ,” രേവതി ഭയത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി.
“ഇത് മുതലാളിയുടെ ഗസ്റ്റ് ഹൗസ് ആണ് മോളേ. ഇവിടെ ഇരുന്ന് പണിതാൽ ആരും ശല്യം ചെയ്യില്ല. വാ,” രാധ രേവതിയുടെ കൈക്കുപിടിച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു.
ഉള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചതും ഹാൾ മുഴുവൻ ഇരുട്ടായിരുന്നു. ഒരു മേശപ്പുറത്ത് മാത്രം ചെറിയൊരു വിളക്ക് കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രേവതിക്ക് എന്തോ അപകടം മണത്തു.
“എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു ചേച്ചി. നമുക്ക് തിരിച്ചുപോകാം,” രേവതി തിരിയാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നാൽ രാധ അവളുടെ കൈയിൽ ശക്തമായി പിടിച്ചു. “ഇത്രയും ദൂരം വന്നിട്ട് തിരിച്ചുപോകാനോ? നീ ഇവിടെ നിൽക്ക്.”
പെട്ടെന്ന്, മുകളിൽ നിന്ന് ഒരാൾ പടികളിറങ്ങി വരുന്നത് അവർ കണ്ടു. കയ്യിൽ ഒരു ഗ്ലാസ്സുമായി, കുടിച്ച ലഹരിയിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന അശോകനായിരുന്നു അത്!
അശോകനെ കണ്ടതും രേവതി ഞെട്ടിവിറച്ചു. അവൾ രാധയുടെ കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “രാധേച്ചി… ഇയാൾ… ഇയാൾ എന്താ ഇവിടെ? എന്നെ ചതിച്ചതാണല്ലേ?”
രാധ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ക്രൂരത നിറഞ്ഞിരുന്നു. “അതേടി, ചതിച്ചതാണ്! നീ വലിയ മാന്യത ചമഞ്ഞ് അശോകന്റെ പ്രണയം നിരസിച്ചില്ലേ? ഇപ്പോൾ നീ അവന്റെ മുന്നിലാണ്. നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ ആരും വരില്ല.”
“രാധേച്ചി… ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മകളെപ്പോലെയല്ലേ? എന്നോട് ഇത് ചെയ്യരുതേ…” രേവതി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് രാധയുടെ കാലിൽ വീണു.
എന്നാൽ രാധ അവളെ കാലുകൊണ്ട് തള്ളിമാറ്റി. “മോളോ? പണത്തേക്കാൾ വലുതല്ല എനിക്ക് നീ. അശോകൻ തരുന്ന കാശുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് സുഖമായി ജീവിക്കാം. നീ ഇന്ന് ഇവന്റെ കൂടെ ഇവിടെ കഴിയും.”
അശോകൻ മുന്നോട്ട് വന്ന് രേവതിയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. “എന്താ രേവതിക്കുട്ടി? വഴിയിൽ വെച്ച് കണ്ടപ്പോൾ വലിയ അഹങ്കാരമായിരുന്നല്ലോ. ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായോ അശോകൻ ആരാണെന്ന്?”
“എന്നെ വിട്… എന്നെ വിട്!” രേവതി ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് അശോകനെ തള്ളിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, അവന്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ ആ ഇരുപതുകാരിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
“ശരി അശോകേ, ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ നീ നോക്കിക്കോ. ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു,” രാധ അശോകനോട് പറഞ്ഞു പണത്തിന്റെ കവറും വാങ്ങി അവിടെനിന്ന് വേഗം പുറത്തുകടന്നു. പോകുന്ന വഴിക്ക് അവർ ബംഗ്ലാവിന്റെ പ്രധാന വാതിൽ പുറത്തുനിന്ന് പൂട്ടി.
ബംഗ്ലാവിനുള്ളിൽ രേവതി അശോകനിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഓടി. അവൾ ഓരോ മുറിയിലേക്കും കയറി വാതിൽ അടയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അശോകൻ വാതിലുകൾ ചവിട്ടിത്തുറന്നു.
“നീ എത്ര ഓടിയാലും എങ്ങോട്ട് പോകാനാണ് രേവതി? ഇവിടെ നിന്റെ നിലവിളി കേൾക്കാൻ ആരുമില്ല,” അശോകൻ ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു.
രേവതി ഓടി ഒരു ചെറിയ മുറിയിൽ കയറി ഉള്ളിൽ നിന്ന് കുറ്റിയിട്ടു. അവൾ വിയർത്തു കുളിച്ചിരുന്നു, ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി. മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് ഹരിയെ വിളിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവിടെ റേഞ്ച് ഇല്ലായിരുന്നു. ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ പൂർണ്ണമായ ഇരുട്ട് മാത്രം.
പുറത്ത് അശോകൻ വാതിലിൽ ശക്തമായി മുട്ടാൻ തുടങ്ങി. “രേവതി… മര്യാദയ്ക്ക് വാതിൽ തുറക്ക്. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇത് ചവിട്ടിപ്പൊളിക്കും.”
രേവതി മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പഴയ ഇരുമ്പ് വടി കൈയിലെടുത്തു. സ്വയം പ്രതിരോധിക്കാൻ അവൾ ഉറപ്പിച്ചു. ഭയം പതിയെ കോപത്തിന് വഴിമാറുകയായിരുന്നു. താൻ തോറ്റുകൊടുക്കില്ലെന്ന് അവൾ മനസ്സിൽ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.
അതേസമയം, നാട്ടിൽ രേവതിയുടെ വീട്ടിൽ ഹരി എത്തിയിരുന്നു. രേവതിയും രാധയും ടൗണിലേക്ക് പോയ വിവരം മീനാക്ഷിയിൽ നിന്നാണ് അവൻ അറിഞ്ഞത്. എന്നാൽ രാധ പറഞ്ഞ കടയുടെ പേര് വ്യാജമാണെന്ന് ഹരിക്ക് മനസ്സിലായി. അശോകനും രാധയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ഹരിക്ക് നേരത്തെ ചില സംശയങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ഉടൻ തന്നെ അശോകന്റെ ആളുകളെ രഹസ്യമായി നിരീക്ഷിക്കുന്ന തന്റെ ചില സുഹൃത്തുക്കളെ വിളിച്ചു.
അശോകൻ തന്റെ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിലാണ് ഉള്ളതെന്ന് ഹരി അറിഞ്ഞു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ ഹരി പോലീസിൽ വിവരമറിയിക്കുകയും സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ഗസ്റ്റ് ഹൗസിലേക്ക് കുതിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ അശോകൻ വാതിൽ ചവിട്ടിപ്പൊളിച്ചു അകത്തുകടന്നു. അവൻ രേവതിയുടെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു. അവൾ കയ്യിലിരുന്ന ഇരുമ്പ് വടികൊണ്ട് അശോകന്റെ തോളിൽ ശക്തമായി അടിച്ചു.
“ആഹ്!” അശോകൻ വേദനകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു. അവൻ കൂടുതൽ കോപിതനായി രേവതിയുടെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു.
“എന്നെ അടിക്കാൻ നിനക്ക് അത്ര ധൈര്യമായോടി?” അവൻ അവളെ നിലത്തേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. രേവതിയുടെ തല ഒരു മേശയുടെ മൂലയിൽ ഇടിച്ച് ചോര പൊടിഞ്ഞു. അവൾ അബോധാവസ്ഥയിലാകാൻ തുടങ്ങി. അശോകൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയ നിമിഷം…
പെട്ടെന്ന് ബംഗ്ലാവിന്റെ മുൻവാതിൽ തകരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. “പോലീസ്! ആരും അനങ്ങിപ്പോകരുത്!”
ഹരിയും പോലീസുകാരും മുറിയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. സബ് ഇൻസ്പെക്ടറും സംഘവും അശോകനെ കീഴ്പ്പെടുത്തി.
“രേവതി… രേവതി കണ്ണുതുറക്കൂ,” ഹരി വിതുമ്പലോടെ അവളെ വിളിച്ചു. രേവതി പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. താൻ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ അവൾ ഹരിയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ. രാധ തന്റെ വീട്ടിലിരുന്ന് പണം എണ്ണുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് പോലീസ് ജീപ്പ് അവളുടെ വീട്ടുപടിക്കൽ വന്നുനിന്നത്.
തങ്ങളെ കണ്ട് ഭയന്ന രാധയോട് സബ് ഇൻസ്പെക്ടർ പറഞ്ഞു, “രാധേ… നിന്റെ കളി അവസാനിച്ചു. അശോകൻ എല്ലാം തുറന്നുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ചതിക്കാൻ കൂട്ടുനിന്നതിന് നിനക്ക് ജയിലിൽ കിടക്കാം.”
നാട്ടുകാർ മുഴുവൻ നോക്കിനിൽക്കെ പോലീസ് രാധയെ വിലങ്ങുവെച്ച് ജീപ്പിലേക്ക് കയറ്റി. രാധയുടെ മുഖത്തെ അഹങ്കാരം മാറി ഭയവും നാണക്കേടും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
രേവതി ആശുപത്രിയിൽ ചികിത്സ കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തി. അവളുടെ കൂടെ അമ്മയും ഹരിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചതിയുടെ ആ ഇരുണ്ട രാത്രി അവളെ മാനസികമായി തളർത്തിയെങ്കിലും, അതിജീവനത്തിന്റെ പുതിയൊരു കരുത്ത് അവൾക്ക് നൽകിയിരുന്നു. അവൾ ഹരിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു, ആ പുഞ്ചിരിയിൽ പുതിയൊരു ജീവിതത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു.
✍️ആമി
