“” താനെന്താടോ അവളെയും ഓർത്ത് ഇരിക്കുവാണോ?? “”
അല്പം പോലും സമാധാനം തരാതെ കൃഷ്ണ ചോദിച്ചത് കേട്ട് ജയേഷിന് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നത് പോലെ ആയി. താൻ ഈ ജന്മത്തിൽ ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ മണ്ടത്തരം ആയിരുന്നു അവളുടെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന താലി എന്ന് അവന് തോന്നി. വിവാഹം കഴിഞ്ഞത് മുതൽ തനിക്ക് ഒരു സമാധാനവും തന്നിട്ടില്ല. ഇടം വലം തിരിയാൻ അവൾ അനുവദിക്കില്ല. എപ്പോഴും തന്നെ സംശയം ആണ്. അവളുടെ പുറകെ തന്നെ അങ്ങനെ നിൽക്കണം. ഒന്ന് പുറത്തേക്കു പോകാനോ എന്തിന് മര്യാദയ്ക്ക് ഒന്ന് ഫോൺ ചെയ്യാൻ പോലും സമാധാനം തരില്ല.
അവൻ സോഫയിൽ ചാരികിടന്ന് കണ്ണുകൾ അടച്ചു. എന്നും ഭയത്തോടെ തന്റെ മുന്നിൽ വന്ന ഒരു നിഷ്കളങ്കയായ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖം അവന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. ദിവ്യ, അതായിരുന്നു പേര്.
ജയേഷിന്റെ ചിന്തകൾ വർഷങ്ങൾ പുറകോട്ട് പോയി. അന്ന് അവൻ ഗൾഫിൽ അത്യാവശ്യം നല്ല ശമ്പളമുള്ള ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. വീട്ടുക്കാർക്കും നാട്ടുകാർക്കും ഒക്കെ വലിയ മതിപ്പായിരുന്നു അവനോട്. ഇടയ്ക്ക് നാട്ടിൽ വന്ന് പെണ്ണ് കാണലുകൾ ഒക്കെ നടന്നു. പല പെൺകുട്ടികളെയും കണ്ടു, പലർക്കും അവനെ ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ജാതകം പലപ്പോഴും വില്ലനായി. ജയേഷിന്റെ ജാതകത്തിൽ എന്തോ ദോഷം ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് പല ആലോചനകളും മുടങ്ങി. ഒടുവിൽ നിരാശയോടെ അവന് ഗൾഫിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകേണ്ടി വന്നു.
അടുത്ത തവണ ലീവിന് വരുമ്പോൾ എങ്ങനെയെങ്കിലും വിവാഹം നടത്തണം എന്ന ഉറച്ച തീരുമാനത്തിലായിരുന്നു അവൻ. ഇതിനിടയിൽ മകന്റെ വിവാഹം നടക്കാത്തതിൽ വിഷമിച്ച് അമ്മ ഒരു പ്രശസ്തനായ ജോത്സ്യരുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. അപ്പോഴാണ് ഞെട്ടിക്കുന്ന ആ വിവരം അറിഞ്ഞത്.
അടുത്ത ആറുമാസത്തിനുള്ളിൽ ജയേഷിന്റെ വിവാഹം നടത്തിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഈ ജന്മം അവന് മാംഗല്യയോഗം ഇല്ല എന്നായിരുന്നു ആ വിധി. ഇത് കേട്ടതും അമ്മ ആകെ പരിഭ്രമിച്ചു. ജ്യോത്സ്യത്തിലും വിധിയിലും വലിയ വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്ന അമ്മയ്ക്ക് അതൊരു വലിയ ആഘാതമായിരുന്നു. എങ്ങനെയെങ്കിലും ആ സമയത്തിനുള്ളിൽ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടെത്താൻ അവർ നെട്ടോട്ടമോടി.
അങ്ങനെയാണ് ദിവ്യയെ കണ്ടെത്തുന്നത്. ജാതകം പരിശോധിച്ചപ്പോൾ നൂറു ശതമാനം പൊരുത്തം. അമ്മയ്ക്ക് ദിവ്യയെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ വലിയ ഇഷ്ടമായി. ഫോണിലൂടെ അമ്മ വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ജാതകം ചേരുമെങ്കിൽ ഉറപ്പിച്ചോളാൻ ജയേഷും സമ്മതിച്ചു.
വാട്സാപ്പിൽ അയച്ചു കൊടുത്ത ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ അവന് വലിയ കുഴപ്പമൊന്നും തോന്നിയില്ല. ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടി, അത്രമാത്രം. തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ അവൻ ഫോട്ടോയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ചിന്തിച്ചതുമില്ല.
പിന്നീട് ജയേഷ് നാട്ടിൽ വരുന്നത് കല്യാണത്തിന് വെറും രണ്ട് ദിവസം മുൻപാണ്.
വീട് മുഴുവൻ ആൾക്കാരെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുന്ന തിരക്കും മറ്റ് ഒരുക്കങ്ങളും കാരണം അവന് ദിവ്യയെ ഒന്ന് നേരിട്ട് പോയി കാണാനോ സംസാരിക്കാനോ സമയം കിട്ടിയിരുന്നില്ല. കല്യാണദിവസം മണ്ഡപത്തിൽ വെച്ചാണ് അവൻ അവളെ ആദ്യമായി നേരിട്ട് കാണുന്നത്.
കണ്ട നിമിഷം തന്നെ ജയേഷിന്റെ ഉള്ളൊന്ന് ആളി. അവൻ ആകെ തകർന്നു പോയി. ഫോട്ടോയിൽ കണ്ട രൂപമേ ആയിരുന്നില്ല അവൾക്ക്. അവന്റെ സങ്കല്പങ്ങൾക്ക് ഒട്ടും നിരക്കാത്ത ഒരു പെൺകുട്ടി. നിറം കുറഞ്ഞ, വളരെ സാധാരണക്കാരിയായ ഒരാൾ. ജയേഷിന്റെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും വെളുത്ത് തുടുത്ത സൗന്ദര്യമുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി വേണമെന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹം. മണ്ഡപത്തിൽ ആൾക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവിടെ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഓടിയാലോ എന്ന് വരെ അവന് തോന്നിപ്പോയി. പക്ഷേ പന്തലിൽ നിൽക്കുന്ന തന്റെ മാതാപിതാക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും ഓർത്തപ്പോൾ അവൻ ആ ചിന്ത അടക്കി. അവരെ അപമാനിക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.
ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാതെയാണ് അവൻ ദിവ്യയുടെ കഴുത്തിൽ താലികെട്ടിയത്. തന്റെ ജീവിതം അവിടെ തീർന്നു എന്നായിരുന്നു അവൻ കരുതിയത്. വൈകുന്നേരം വീട്ടിൽ വെച്ച് നടന്ന റിസപ്ഷനിലും അവൻ ഒരു പ്രതിമയെപ്പോലെ നിന്നു. കൂടെ നിൽക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയെ നോക്കാൻ പോലും അവന് അറപ്പായിരുന്നു. വീട്ടിൽ വന്ന അതിഥികൾ സന്തോഷം പങ്കുവെക്കുമ്പോഴും ജയേഷിന്റെ ഉള്ളിൽ കനലായിരുന്നു.
വിവാഹത്തിന് ശേഷം അവൻ അവളെ പൂർണ്ണമായും അവഗണിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ ദിവ്യ അങ്ങനെയല്ലായിരുന്നു. അവൾക്ക് ജയേഷ് എന്ന് വെച്ചാൽ ജീവനായിരുന്നു. അവന്റെ ഓരോ ഇഷ്ടങ്ങളും കണ്ടറിഞ്ഞ് അവൾ ചെയ്തു കൊടുത്തു. പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ് അവനുള്ള ചായയും ഭക്ഷണവും ഉണ്ടാക്കുന്നതും, അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അടുക്കി വെക്കുന്നതും എല്ലാം അവൾ വലിയ സന്തോഷത്തോടെയാണ് ചെയ്തത്. എന്നിട്ടും ജയേഷിന്റെ ഉള്ളിലെ വെറുപ്പ് കുറഞ്ഞില്ല. അവൾ അരികിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവൻ മുഖം തിരിച്ചു.
സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെ അവൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു.
ഒടുവിൽ സഹികെട്ട് ഒരു ദിവസം അവൻ അവളോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു, “ഇങ്ങനെയൊരു പെണ്ണല്ല എന്റെ സങ്കല്പത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. നിന്നെ എനിക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടമല്ല.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദിവ്യ തകർന്നു പോയി. അവൾ ഒരുപാട് കരഞ്ഞു. പക്ഷേ ആ കണ്ണുനീർ ജയേഷിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടാക്കിയില്ല. അവൻ അവളെ നിർബന്ധിച്ച് അവളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി. വീട്ടുകാർ കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ ജയേഷ് തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു. വൈകാതെ തന്നെ അവൻ തിരികെ ഗൾഫിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ചെന്ന് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ നാട്ടിലെത്തി മ്യൂച്ചൽ ഡിവോഴ്സിന് അപേക്ഷ നൽകി.
ദിവ്യയെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾക്കിടയിലാണ് അവൻ കൃഷ്ണയെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. അവന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരന്റെ അകന്ന ബന്ധുവായിരുന്നു അവൾ. ഒരു വിവാഹ ചടങ്ങിൽ വെച്ചാണ് അവർ കണ്ടുമുട്ടിയത്. കൃഷ്ണ ജയേഷിന്റെ സങ്കൽപ്പത്തിനൊത്ത പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു. വെളുത്ത് തുടുത്ത സൗന്ദര്യമുള്ളവൾ. കൃഷ്ണയോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവൾക്കും അവനെ ഇഷ്ടമായി. ദിവ്യയുമായുള്ള ബന്ധം നിയമപരമായി വേർപെടുത്തുന്നതിന് മുൻപേ ജയേഷ് കൃഷ്ണയെ തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂട്ടി. അത്തവണ തിരികെ ഗൾഫിലേക്ക് പോകുന്നതിനു മുമ്പ് അവൻ കൃഷ്ണയുടെ കഴുത്തിൽ താലികെട്ടി.
അതുകഴിഞ്ഞ് കുറെ കാലം കഴിഞ്ഞാണ് ദിവ്യയുമായുള്ള ഡിവോഴ്സ് പേപ്പർ കിട്ടിയത്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അക്കാലത്ത് ദിവ്യ വിചാരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ കേസ് ഫയൽ ചെയ്ത് ജയേഷിനെ വലിയ കുടുക്കിലാക്കാമായിരുന്നു. കാരണം വിവാഹമോചനം കിട്ടുന്നതിന് മുൻപേ അവൻ രണ്ടാമത് വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ദിവ്യ അതിനൊന്നും പോയില്ല. തന്റെ ഭർത്താവ് സന്തോഷമായി ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി അവൾ സമാധാനമായി ഒഴിഞ്ഞു മാറി. ആ നിഷ്കളങ്കത കാണാൻ അന്ന് ജയേഷിന് കണ്ണുണ്ടായിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ കൃഷ്ണയുമായുള്ള ജീവിതം തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ജയേഷ് വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലായി. പുറമെ കണ്ട സൗന്ദര്യമായിരുന്നില്ല കൃഷ്ണയുടെ സ്വഭാവത്തിന്. അവൾക്ക് കടുത്ത സംശയരോഗമായിരുന്നു. ജയേഷ് ആരെ വിളിക്കുന്നു, എങ്ങോട്ട് പോകുന്നു എന്ന് എപ്പോഴും അവൾ നിരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഗൾഫിലെ ജോലി പോലും അവൾ കാരണം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നു. നാട്ടിൽ ഒരു പ്രൈവറ്റ് കമ്പനിയിൽ ജോലിക്ക് കയറി..
ഓഫീസിൽ നിന്ന് അല്പം വൈകി വന്നാൽ വലിയ വഴക്കായി. സുഹൃത്തുക്കളോട് സംസാരിക്കാനോ പുറത്തു പോകാനോ അവൾ അനുവദിച്ചില്ല. അവന്റെ ഫോൺ എപ്പോഴും അവൾ പരിശോധിച്ചു. ഓരോ നിമിഷവും അവൾ അവനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ദിവ്യയുടെ കൂടെ ആയിരുന്നപ്പോൾ അനുഭവിച്ച ആ സ്വാതന്ത്ര്യവും സമാധാനവും അവൻ ഓർത്തു പോയി. ദിവ്യ ഒരിക്കലും അവനെ സംശയിച്ചിരുന്നില്ല. അവൻ എന്ത് ചെയ്താലും അവൾ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്നേഹം മാത്രം തരാൻ അറിഞ്ഞിരുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയെ താൻ എത്ര ക്രൂരമായാണ് ഒഴിവാക്കിയത് എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. സൗന്ദര്യത്തിന് പുറകെ പോയ തനിക്ക് കിട്ടിയത് സമാധാനമില്ലാത്ത ജീവിതമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, ശരീരത്തിന്റെ സൗന്ദര്യത്തേക്കാൾ വലുത് മനസ്സിന്റെ സൗന്ദര്യമാണെന്ന്.
കൃഷ്ണയുമായുള്ള ബന്ധം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ജയേഷിന് ബോധ്യമായി. അവർ തമ്മിലുള്ള വിവാഹം രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അത് അവന് ഒരർത്ഥത്തിൽ ഗുണമായി. അവൻ അവളെ അവളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി ആക്കി. തനിക്ക് ഈ ബന്ധം പറ്റില്ലെന്നും സമാധാനമായി ജീവിക്കാനാണ് ആഗ്രഹമെന്നും അവൻ അറിയിച്ചു. നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും കൃഷ്ണയും എല്ലാം വലിയ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കി. കൃഷ്ണയുടെ അച്ഛൻ വലിയ തുക നഷ്ടപരിഹാരമായി ആവശ്യപ്പെട്ടു. ജയേഷ് ഒന്നിനും മറുപടി പറയാതെ, അവർ ചോദിച്ച പണം നൽകി ആ ബന്ധം അവസാനിപ്പിച്ചു. അവളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുക എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ഏക ലക്ഷ്യം.
മാനസികമായി ആകെ തളർന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ജയേഷ്. താൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവൻ വീണ്ടും ദിവ്യയെ തേടിപ്പോയി. അവളെ കാണുമ്പോൾ എന്ത് പറയണം എന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ വീട്ടുപടിക്കൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവൻ വല്ലാതെ വിറച്ചു.
ദിവ്യയെ കണ്ടപ്പോൾ അവന് വലിയ സങ്കടം തോന്നി. പഴയതിലും മെലിഞ്ഞ്, കണ്ണുകൾ കുഴിഞ്ഞ് അവൾ ആകെ മാറിയിരുന്നു. ജയേഷ് പോയതിന് ശേഷം ഒരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെയാണ് അവൾ ജീവിച്ചിരുന്നത്. ആരോടും അധികം സംസാരിക്കാതെ, മുറിയിൽ അടച്ചിരുന്ന അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും ജയേഷ് മാത്രമായിരുന്നു.
അവൻ അവളുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് മാപ്പ് ചോദിച്ചു. “എനിക്ക് അബദ്ധം പറ്റിയതാണ് ദിവ്യ, എന്നോട് ക്ഷമിച്ച് നീ വീണ്ടും എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരണം” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷം നിറയുന്നത് അവൻ കണ്ടു. പഴയ കയ്പ്പുള്ള ഓർമ്മകളെല്ലാം മറന്ന് അവൾ വീണ്ടും അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു. തന്റെ ഭർത്താവ് തിരികെ വന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് മറ്റൊന്നും പരാതിയായി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവർ വീണ്ടും ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇപ്പോൾ ജയേഷിന്റെ ജീവിതം പഴയതിനേക്കാൾ മനോഹരമാണ്. ദിവ്യയുടെ സ്നേഹവും പരിചരണവും അവനെ കൂടുതൽ സന്തോഷവാനാക്കി. പുറമെയുള്ള സൗന്ദര്യമല്ല, നമ്മളെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു മനസ്സ് കൂടെയുള്ളതാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം എന്ന് ജയേഷ് ഇന്ന് ഓരോ നിമിഷവും തിരിച്ചറിയുന്നു.
ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷവും അവർ പരസ്പരം കൂടുതൽ അറിഞ്ഞും സ്നേഹിച്ചും മുന്നോട്ട് പോയി. സങ്കല്പങ്ങൾക്ക് അപ്പുറം യാഥാർത്ഥ്യമായ സ്നേഹമാണ് ജീവിതത്തെ സുന്ദരമാക്കുന്നത് എന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
സ്റ്റോറി by ചന്ദ്ര
