സ്വന്തം സഹോദരനെ പോലെ കണ്ട ആൾ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് അതിക്രമിച്ചു കയറി വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അമൃത ആകെ തകർന്നു പോയി. മനസ്സിന്റെ കോണിൽ പോലും ഇങ്ങനെയൊരു നീചമായ പ്രവർത്തി അയാൾ ചെയ്യുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല. കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ ഭയത്തോടെയും അവിശ്വസനീയതയോടെയും അവൾ അയാളെ നോക്കി.
”” ഇറങ്ങിപ്പോവു ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാനിപ്പോൾ ചേച്ചിയെ വിളിക്കും!!!” എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാളുടെ മുഖത്ത് പുച്ഛത്തോടെ ഉള്ള ചിരിയാണ് കണ്ടത്! ആ ചിരിയിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ ക്രൂരതയുണ്ടായിരുന്നു.
”” നീ ആരെ വേണമെങ്കിലും വിളിച്ചോടീ.. അവരുടെയെല്ലാം സമ്മതത്തോടെ തന്നെയാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്!!”
മഹേഷ് പറഞ്ഞത് കേട്ട അമൃത വല്ലാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിൽ ആയി. തന്റെ കാതുകളെ അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.
താൻ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന, തന്റെ തണലായി നിൽക്കും എന്ന് കരുതിയ ചേച്ചി സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ അനിയത്തിയുടെ മുറിയിലേക്ക് കടത്തിവിടും എന്നൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല. ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അവനെ തന്റെ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് തള്ളി മാറ്റി വാതിലിൽ ആഞ്ഞു തട്ടി.
”ചേച്ചീ… ചേച്ചീ വാതിൽ തുറക്കൂ… ഈ മനുഷ്യൻ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? ചേച്ചീ…” അവൾ അലറിക്കരഞ്ഞു.
ചേച്ചി പുറത്തുണ്ട് എന്നുള്ള കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു. ലിവിങ് റൂമിലെ ടിവിയുടെ ശബ്ദം അവൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഒരക്ഷരം പോലും അവളുടെ ചേച്ചി വൈഷ്ണവി മിണ്ടിയില്ല. അതോടെ അയാൾ പറയുന്നതാണ് ശരി എന്ന് അമൃതയ്ക്ക് തോന്നി.
പതിയെ അയാൾ അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. ആ മുറിയിലെ വെളിച്ചത്തിൽ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ ഭയത്തോടെ അയാളുടെ പിടിയിൽ നിന്ന് കുതറി മാറാൻ ശ്രമിച്ചു. “പ്ലീസ് മഹേഷേട്ടാ… എന്നെ വിടൂ.. എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ജീവിതം വേണ്ട. പ്ലീസ്…” അവൾ കേണു അപേക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ ഏറെനേരം അവൾക്ക് അയാളുടെ മുന്നിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ ആയില്ല. ശക്തിയേറിയ അയാളുടെ കൈകൾക്കിടയിൽ കിടന്നു അവൾ പിടഞ്ഞു.
അയാൾ മൃഗീയമായി അവളെ കീഴടക്കി. അവളുടെ നിലവിളികൾ ആ മുറിയുടെ ചുമരുകളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു..
ലോകം തന്നെ അവസാനിച്ചതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സംതൃപ്തിയോടെ അയാൾ ആ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി. വാതിൽ തനിയെ അടഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടതും അവൾ പൊട്ടി കരഞ്ഞു. തന്റെ മാനവും സ്വപ്നങ്ങളും ആ മുറിയിലെ തറയിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.
തന്റെ ചേച്ചി പുറത്ത് ഉണ്ടാവില്ല, ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെയൊന്നും നടക്കാൻ അവൾ സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് തന്നെ അവൾ വിശ്വസിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എങ്ങനെയെങ്കിലും ആശ്വാസം കണ്ടെത്തണമല്ലോ. ആ തകർന്ന മനസ്സുമായി, മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി അവൾ പതുക്കെ ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. എന്നാൽ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ ആകെ തളർത്തി കഴിഞ്ഞു .
സ്നേഹത്തോടെ തന്റെ ഭർത്താവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന വൈഷ്ണവി ചേച്ചിയെ ആണ് അവൾ കണ്ടത്.
തന്റെ ജീവിതം തകർത്തിട്ടാണ് അയാൾ ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങി വന്നിരിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം. എന്നിട്ടും ഇങ്ങനെ സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് പിടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ എന്തായിരിക്കും ചേച്ചിയുടെ മനസ്സിൽ എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
അമൃതയുടെ കാലുകൾ തളർന്നു. അവൾ ഒരു തൂണിൽ പിടിച്ചു നിന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് ആകെ തകർന്ന് നിൽക്കുന്ന അമൃതയെ വൈഷ്ണവി കാണുന്നത്. സഹതാപമോ സങ്കടമോ ആ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം ക്രൂരമായ ഒരു ചിരിയോടെ വൈഷ്ണവി അമൃതയുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവൾ അമൃതയുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി.
”” നിന്നെ പുണ്യം കിട്ടാൻ ഒന്നുമല്ല ഞാൻ ഇത്രയും പൈസ ചെലവാക്കി ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്.. ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ട് തന്നെയാണ്.. എല്ലാം സഹിച്ച് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ നിന്നാൽ മതി.. ഇല്ലെങ്കിൽ നാട്ടിൽ ഞാൻ വിളിച്ച് അറിയിക്കുന്നത് എന്റെ ഭർത്താവിനെ നീ മയക്കിയെടുത്ത് അയാളുമായി ഒരുമിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്നായിരിക്കും!!”
അത് കേട്ടതും സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി അമൃത. തന്റെ സ്വന്തം ചോര എന്ന് കരുതിയ ആൾക്ക് എങ്ങനെ ഇത്രയും തരംതാഴ്ന്ന രീതിയിൽ ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നു?
”ചേച്ചീ… നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്? ഞാൻ നിങ്ങളെ അത്രയ്ക്കും സ്നേഹിച്ചതല്ലേ?” അമൃതയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.
”സ്നേഹം.. അത് കൊണ്ട് എനിക്ക് ഒരു ഉപകാരവുമില്ല അമൃതേ…” വൈഷ്ണവി കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു. “ഞാൻ എന്റെ ഡിമാൻഡ് പറയാം. എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാകാൻ കഴിയില്ല!! ഡോക്ടർമാർ അത് എന്നേ വിധിയെഴുതിയതാണ്. മഹേഷിന്റെ വീട്ടുകാർ ആണെങ്കിൽ ഒരു കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി ഉള്ള തപസിലാണ്.. ഞങ്ങൾക്ക് ഉടനെ ഒരു കുഞ്ഞു ഉണ്ടായില്ലെങ്കിൽ അവർ മഹേഷിനെ കൊണ്ട് വേറെ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കും..
അറിയാലോ എണ്ണിയാൽ ഒടുങ്ങാത്ത സ്വത്ത് ഉള്ളവരാണ്.. അതെല്ലാം കൈവിട്ടു പോകുന്ന കാര്യം ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയില്ല.. അതുപോലെതന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് പിരിയാനും പറ്റില്ല. അപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടുപിടിച്ച ഒരു മാർഗ്ഗം മാത്രമാണ് നീ.”
അമൃതയ്ക്ക് തല കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഒരു വലിയ ചതിയുടെ വലയിൽ താൻ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി. തന്റെ ജീവിതത്തെ പണയപ്പെടുത്തി ഇവർ അവരുടെ സ്വത്ത് സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.
”മഹേഷ് ഇനിയും നിന്റെ കൂടെ കഴിയും. നീ ഗർഭിണിയാകുന്നത് വരെ.. അതുകഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങടെ കുഞ്ഞിനെ ഞങ്ങൾക്ക് തന്ന് നിനക്ക് നാട്ടിലേക്ക് പോകാം. നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ബാധ്യതകൾ എല്ലാം ഞാൻ തീർക്കും.” വൈഷ്ണവി വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ടതും അമൃത ആകെ തകർന്നുപോയി.
അവളുടെ ചിന്തകൾ നാട്ടിലെ ചെറിയ വീട്ടിലേക്ക് ഓടി. നാട്ടിൽ ദരിദ്രമായ ഒരു കുടുംബമാണ് അമൃതയുടേത്. ഓടുമേഞ്ഞ ആ ചെറിയ വീടും, അവിടെ പ്രാരാബ്ദങ്ങൾക്കിടയിൽ കഴിയുന്ന അച്ഛനും അമ്മയും. തനിക്ക് താഴെ രണ്ട് അനിയത്തിമാരാണ്. അവരുടെ വിവാഹവും പഠനവും എല്ലാം ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി നിൽക്കുകയാണ്. നഴ്സിംഗ് പഠിക്കണം എന്നായിരുന്നു അമൃതയുടെ വലിയ മോഹം.
വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നത് ആയിരുന്നു അവളുടെ ജീവിത അഭിലാഷം. എന്നാൽ അതിനൊന്നും അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ പണം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പഠനം ഉപേക്ഷിച്ച് ഏതെങ്കിലും കടയിൽ ജോലിക്ക് പോകാം എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ മകൾ രക്ഷകയായി വന്നത്.
ഗൾഫിൽ ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഡോക്ടർ ആയി ആണ് വൈഷ്ണവിയും ഭർത്താവും ജോലി ചെയ്യുന്നത്. അമൃതയുടെ ഫാമിലിയിൽ തന്നെ ഏറ്റവും സമ്പന്നർ അവർ ആണ്. നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ കാറിലും വിലകൂടിയ വസ്ത്രങ്ങളിലും മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന വൈഷ്ണവിയെ അവൾ അത്ഭുതത്തോടെയാണ് നോക്കി നിന്നിരുന്നത്.
അവർ പണം എടുത്ത് അമൃതയെ നഴ്സിംഗ് പഠിപ്പിച്ചു. “നീ നന്നായി പഠിക്ക് അമൃതേ, നിന്നെ ഞാൻ ഗൾഫിൽ എത്തിക്കാം” എന്ന് അവർ ഓരോ തവണ വിളിക്കുമ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. അത് കഴിഞ്ഞ് അവരുടെ കൂടെ ദുബായിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും അവിടെ ജോലിയും ആക്കി തരും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. അമൃതയ്ക്ക് അവർ വലിയൊരു പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു.
ശരിക്കും വൈഷ്ണവി ചേച്ചി എന്റെ ദൈവം ആണ് എന്ന് തന്നെ ഞാൻ കരുതി. നേഴ്സിങ് കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞതും അവർ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ എന്നെ ദുബായിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. വിമാനമിറങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ കരുതിയത് തന്റെ ദുരിതങ്ങൾ അവസാനിച്ചു എന്നാണ്. എന്നാൽ കുറെ ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇന്റർവ്യൂ ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞ ഇടത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ടില്ല. എപ്പോഴും ചോദിക്കുമ്പോൾ അവർ ഒഴിഞ്ഞുമാറി.
അതുകൊണ്ട് ചേച്ചിയോട് ഗൗരവമായി ചോദിച്ചപ്പോൾ “ഇപ്പോൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വേക്കൻസി ഒന്നുമില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞു. “ഉടനെ വേക്കൻസി വരും.. അപ്പോൾ നിന്നെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുപോകാം” എന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഒരു ജോലി ആകുന്നത് വരെ ചേച്ചിയെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു നിൽക്കണമല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ വലിയ വിഷമം തോന്നി.
സൗജന്യമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു അവിടെ ഇരിക്കാൻ അവളുടെ അഭിമാനം അനുവദിച്ചില്ല. അങ്ങനെയാണ് വീട്ടിലെ ജോലി മുഴുവൻ അവൾ ഏറ്റെടുത്തത്. അവർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കുക, വീട് വൃത്തിയാക്കുക, അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങളും മറ്റും ക്ലീൻ ചെയ്തത് കൊണ്ട് വരുമ്പോൾ അത് വൃത്തിയിൽ മടക്കി വയ്ക്കുക..
അങ്ങനെ തനിക്ക് പറ്റുന്ന വിധത്തിൽ എല്ലാ ജോലിയും അവിടെ ചെയ്തു കൊടുത്തു. അവർക്ക് അതൊരു സൗകര്യമായി. പക്ഷേ അതിനിടയിലാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു ഭീകരമായ സംഭവം നടന്നത്. മാലാഖയെ പോലെ വന്നവർക്ക് ഉള്ളിൽ ചെകുത്താൻ ആയിരുന്നു എന്ന് ഇപ്പോൾ ആയിരുന്നു അവൾ മനസ്സിലാക്കിയത്.
അവൾ ആകെ തകർന്നു. ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോയി. ഓരോ രാത്രിയും അവൾക്ക് നരകതുല്യമായിരുന്നു. മഹേഷ് വീണ്ടും വീണ്ടും അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. ബലമായി തന്നെ അവളെ സ്വന്തമാക്കി. “എന്നെ വിടൂ… നിങ്ങൾക്ക് വേറെ വല്ല വഴിയും നോക്കിക്കൂടേ?” എന്ന് അവൾ പലപ്പോഴും കരഞ്ഞു ചോദിച്ചു.
എന്നാൽ അയാളുടെ മറുപടി ക്രൂരമായ തമാശകൾ മാത്രമായിരുന്നു. എതിർത്തിട്ട് കാര്യമില്ല എന്നറിഞ്ഞതും മരവിച്ച പോലെ അവൾ അയാൾക്ക് പലവട്ടം വിധേയയായി. തന്റെ ആത്മാവ് നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ശരീരമായി അവൾ ആ വലിയ വീട്ടിൽ കഴിഞ്ഞു. പുറത്തുള്ളവർക്ക് അവൾ വെറുമൊരു വീട്ടുജോലിക്കാരിയോ അല്ലെങ്കിൽ അകന്ന ബന്ധുവോ മാത്രമായിരുന്നു.
അതിനിടയിൽ ഒരു ദിവസം അവൾക്ക് വല്ലാത്ത തളർച്ച അനുഭവപ്പെട്ടു. ഡോക്ടറെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ഗർഭിണിയാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞു. ആ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ വൈഷ്ണവിയുടെയും മഹേഷിന്റെയും മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ അമൃതയ്ക്ക് വല്ലാത്ത വെറുപ്പാണ് തോന്നിയത്.
അതോടെ നാട്ടിലേക്ക് വൈഷ്ണവി താൻ ഗർഭിണിയാണ് എന്ന് കാര്യം വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. നാട്ടിൽ എല്ലാവരും സന്തോഷിച്ചു. മഹേഷിന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് ആഘോഷമായിരുന്നു.
അവർക്കാർക്കും യാഥാർത്ഥ്യം അറിയില്ലല്ലോ. ഗർഭകാലത്ത് അവർ അവളെ പൊന്നുപോലെ നോക്കി. നല്ല ഭക്ഷണം, മരുന്നുകൾ.. പക്ഷേ അത് അവളോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടല്ല, ആ കുഞ്ഞിന് ഒന്നും സംഭവിക്കരുത് എന്ന ആഗ്രഹം കൊണ്ട് മാത്രമാണെന്ന് അവൾക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു.
പത്ത് മാസം ചുമന്ന് അമൃത ആ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു. ആ വേദനയിലും അവൾ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഒന്ന് കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഒരു സുന്ദരമായ ആൺകുഞ്ഞ്. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്റെ എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും മായുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
അതിനു പ്രതിഫലമായി നാട്ടിലേക്ക് വൈഷ്ണവി അവളുടെ സാലറി എന്നും പറഞ്ഞ് പണം അയച്ചു. ആ പണം കൊണ്ട് അവളുടെ അച്ഛൻ കടങ്ങൾ വീട്ടുകയും അനിയത്തിമാരുടെ പഠനം ശരിയാക്കുകയും ചെയ്തു. താൻ അനുഭവിക്കുന്ന നരകം തന്റെ കുടുംബത്തിന് വെളിച്ചമായി മാറുന്നു എന്ന ചിന്തയിൽ അവൾ ആശ്വസിച്ചു.
കുഞ്ഞിനെ കിട്ടി ഒരു മാസം ബ്രസ്റ്റ് ഫീഡ് ചെയ്യിപ്പിച്ചു. ആ ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ ആ കുഞ്ഞ് അവളുടെ ജീവനായി മാറിയിരുന്നു. മുലപ്പാൽ കുടിക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞ് അവളുടെ കൈവിരലുകളിൽ പിടിക്കുമ്പോൾ, അവൾ എല്ലാം മറന്നു. അതുകഴിഞ്ഞ് അവളെ കറിവേപ്പില പോലെ എടുത്തു കളയാൻ അവർ ശ്രമിച്ചു.
”ഇനി നിന്റെ ആവശ്യം കഴിഞ്ഞു. പണം ഞങ്ങൾ നാട്ടിലേക്ക് അയച്ചിട്ടുണ്ട്. നീ ഇനിയും ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് ശരിയല്ല. നിനക്ക് നാട്ടിൽ നല്ലൊരു വിവാഹാലോചന വരുന്നുണ്ട്. നീ ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങൾ ആരോടും പറയരുത്.” വൈഷ്ണവി ആജ്ഞാപിച്ചു.
എന്നാൽ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ വിട്ടു പോകാൻ അമൃത തയ്യാറായിരുന്നില്ല. “ഇത് എന്റെ കുഞ്ഞാണ്. ഞാൻ പ്രസവിച്ചതാണ്. അവനെ കാണാതെ എനിക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല.” അവൾ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
അതോടെ പ്രശ്നം രൂക്ഷമായി. മഹേഷും വൈഷ്ണവിയും ചേർന്ന് അവളെ ഉപദ്രവിക്കാനും ഭീഷണിപ്പെടുത്താനും തുടങ്ങി. “നീ ഇത് പുറത്തു പറഞ്ഞാൽ നിന്റെ കുടുംബത്തെ നശിപ്പിക്കും” എന്ന് അവർ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. ഒടുവിൽ അവർ അമൃതയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി സമ്മതിപ്പിച്ചു.
അവൾക്ക് കുറച്ച് ദൂരെ ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിൽ ജോലി വാങ്ങി കൊടുത്തു. ആ വലിയ വീട്ടിൽ നിന്ന് അവളെ ബലമായി അവിടെ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കി. കുഞ്ഞിനെ വേർപിരിഞ്ഞ വേദനയിൽ അവൾ ആ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ചെറിയ മുറിയിൽ കിടന്നു കരഞ്ഞു.
കുഞ്ഞിനെ നാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി മഹേഷിന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് കൈമാറാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു. മൂന്നുപേരും നാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി ടിക്കറ്റുകൾ ബുക്ക് ചെയ്തു. അമൃതയെ അവിടെ തനിച്ചാക്കി അവർ എയർപോർട്ടിലേക്ക് പോകാനിറങ്ങി. തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഇനി ഒരിക്കലും കാണാൻ കഴിയില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് അവൾ തകർന്നിരിക്കുമ്പോഴാണ് ആ വാർത്ത വന്നത്.
അവർ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന കാർ ഒരു വലിയ ട്രക്കുമായി കൂട്ടിയിടിച്ചു.
ആ ഭീകരമായ ആക്സിഡന്റിൽ മഹേഷും വൈഷ്ണവിയും സംഭവസ്ഥലത്തുതന്നെ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഭാഗ്യത്തിന് കുഞ്ഞ് ആ സീറ്റിൽ നിന്ന് തെറിച്ചു മാറിയെങ്കിലും സാരമായ പരിക്കുകൾ ഇല്ലാതെ രക്ഷപ്പെട്ടു. വിധി കാത്തുവെച്ച ഒരു വലിയ കളി പോലെ എല്ലാം മാറിമറിഞ്ഞു. ആരും അറിയാതെ വളർന്ന ആ സത്യം കുഞ്ഞിന്റെ രൂപത്തിൽ അവശേഷിച്ചു.
അമൃത ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. ഐസിയുവിന് മുന്നിൽ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. മഹേഷിന്റെയും വൈഷ്ണവിയുടെയും മരണം അവളെ വേദനിപ്പിച്ചെങ്കിലും, തന്റെ കുഞ്ഞിനെ തിരികെ കിട്ടിയതിൽ അവൾ ദൈവത്തോട് നന്ദി പറഞ്ഞു.
മഹേഷിന്റെ വീട്ടുകാർ തകർന്നുപോയി.
ഒരേയൊരു മകനും മരുമകളും നഷ്ടപ്പെട്ട അവർക്ക് കുഞ്ഞ് മാത്രമായിരുന്നു ഏക ആശ്രയം. അവൾ നാട്ടിലേക്ക് വരാൻ അവർ നിർബന്ധിച്ചു. യാഥാർത്ഥ്യം ഒന്നും അറിയാത്ത മഹേഷിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും കുഞ്ഞിനെ നോക്കാൻ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ ആൾ അമൃതയാണെന്ന് കരുതി. കുഞ്ഞ് അമൃതയുമായി അറ്റാച്ച്ഡ് ആണ് എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ കുഞ്ഞിന്റെ ആയയായി അവളോട് അവിടെ നിൽക്കാൻ അവർ അപേക്ഷിച്ചു.
”മോളേ, ഞങ്ങൾക്ക് ആരുമില്ല. ഇവനെ നോക്കാൻ നിന്നെപ്പോലെ ഒരാൾ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് സമാധാനമാകും.” അവർ കൈകൾ കൂപ്പി പറഞ്ഞു.
ഒരു നല്ല സാലറിയും അവർ ഓഫർ ചെയ്തു. പൈസ കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും അവൾ അവിടെ നിൽക്കുമായിരുന്നു. കാരണം ഇത് മഹേഷിന്റെ കുഞ്ഞാണ്, അതിലുപരി തന്റെ സ്വന്തം രക്തമാണ്. ഇവിടുത്തെ എല്ലാ അവകാശങ്ങളും ഈ കുഞ്ഞിനും അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ ഒരു വേലക്കാരിയോ ആയയോ ആയിരിക്കാം, പക്ഷേ തന്റെ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി, അവന്റെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ അവൾ ആ വലിയ തറവാട്ടിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
തന്റെ ജീവിതം തകർത്തവരുടെ മുൻപിൽ, അവരുടെ തന്നെ രക്തത്തെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് അമൃത ഒരു പുതിയ പോരാട്ടം തുടങ്ങുകയായിരുന്നു..
സ്റ്റോറി by ചന്ദ്ര
