“അമ്മേ… എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. ഇനി ഞാൻ ആ വീട്ടിലേക്ക് പോകില്ല. സോമേട്ടൻ… സോമേട്ടൻ നല്ലവനല്ല!”
പത്തുവയസുകാരനായ കാശിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അടുക്കളയിൽ ചായ തിളപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സുധ കൈയ്യിലിരുന്ന സ്പൂൺ താഴെയിട്ടു. അവളുടെ നെഞ്ച് ഒരു നിമിഷം കാളി. സാധാരണയായി അയൽപക്കത്തെ സോമന്റെ വീട്ടിൽ കളിക്കാനും കഥകൾ കേൾക്കാനും ഓടിപ്പോകാറുള്ള കാശിയുടെ മുഖത്ത് ഇന്ന് കണ്ടത് വെറുമൊരു കുസൃതിക്കാരന്റെ ഭാവമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, കടുത്ത ഭയവും വെറുപ്പും നിറഞ്ഞ ഒരു ഭാവമായിരുന്നു.
ഗ്രാമത്തിലെ ചെറിയൊരു ഇടവഴിക്ക് ഇരുവശത്തുമായാണ് കാശിയുടെയും സോമന്റെയും വീടുകൾ. കാശി അഞ്ചാം ക്ലാസുകാരനാണ്. ശാന്തനും പഠിക്കാൻ മിടുക്കനുമായ കുട്ടി. അവന്റെ അച്ഛൻ മാധവൻ ഒരു പ്രൈവറ്റ് ബാങ്ക് ജീവനക്കാരനാണ്. അമ്മ സുധ വീട്ടമ്മയും. ഒറ്റമകനായതുകൊണ്ട് തന്നെ കാശിക്ക് വീട്ടിൽ കൂട്ടുകാർ കുറവായിരുന്നു. ആ കുറവ് നികത്തിയിരുന്നത് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ സോമനായിരുന്നു.
നാട്ടുകാർക്കെല്ലാം സോമൻ മാന്യനായ, അവിവാഹിതനായ ഒരു നാൽപ്പത്തഞ്ചുകാരനായിരുന്നു. എല്ലാവരെയും സഹായിക്കുന്നവൻ, ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ മാത്രം സംസാരിക്കുന്നവൻ. എന്നാൽ ആ ചിരിക്ക് പിന്നിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ ക്രൂരത ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് ആരും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
തുടക്കത്തിൽ സോമൻ കാശിക്ക് മിഠായികളും കളിക്കോപ്പുകളും നൽകി അടുത്തു കൂടി.
“ഡാ കാശിക്കുട്ടാ, ഇന്ന് പുതിയ വീഡിയോ ഗെയിം വന്നിട്ടുണ്ട്. നീ വൈകുന്നേരം ഇങ്ങോട്ട് പോര്, നമുക്ക് ഒന്നിച്ച് കളിക്കാം,” സോമൻ മധുരമായി പറയുമ്പോൾ കാശിക്ക് അതൊരു വലിയ സന്തോഷമായിരുന്നു.
എന്നാൽ, ആ സൗഹൃദത്തിന് പതിയെ പതിയെ കറുത്ത നിറം പടരാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം അത് തോളിൽ കൈവെക്കുന്നതിലും, മടിയിൽ ഇരുത്തുന്നതിലും ഒതുങ്ങി. കാശിക്ക് അതത്ര സുഖകരമായി തോന്നിയില്ലെങ്കിലും, ‘സോമേട്ടൻ സ്നേഹം കൊണ്ട് ചെയ്യുന്നതല്ലേ’ എന്ന് അവൻ കരുതി. എന്നാൽ ദിവസങ്ങൾ കഴിയുംതോറും സോമന്റെ സ്പർശനങ്ങൾ മാറിമറിഞ്ഞു.
ഒരു ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം, വീട്ടിൽ മറ്റാരും ഇല്ലാതിരുന്ന സമയത്ത് സോമൻ കാശിയെ അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചു.
“കാശീ, ദേ ഈ ചിത്രം കണ്ടോ?” തന്റെ മൊബൈലിലെ അശ്ലീല ദൃശ്യങ്ങൾ കാശിയെ കാണിച്ചുകൊണ്ട് സോമൻ അവന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.
“എനിക്ക് ഇത് കാണണ്ട സോമേട്ടാ, ഞാൻ വീട്ടിൽ പോകുവാ,” കാശി ഭയത്തോടെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നാൽ സോമൻ അവന്റെ കൈകളിൽ ബലമായി പിടിച്ചു നിർത്തി.
“ഡാ, മിണ്ടാതെ ഇരിക്ക്. നീ നല്ല കുട്ടിയല്ലേ? ഇത് നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള രഹസ്യമാ. പുറത്ത് ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ, നിന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഞാൻ കൊല്ലും,” ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സ്വരത്തിൽ സോമൻ പറഞ്ഞു. അന്ന് ആദ്യമായി സോമൻ കാശിയുടെ ശരീരത്തിൽ അവന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ, ക്രൂരമായി സ്പർശിച്ചു. വേദന കൊണ്ടും ഭയം കൊണ്ടും ആ കുഞ്ഞ് മനസ്സ് തകർന്നുപോയി. കരയാൻ പോലും കഴിയാതെ അവൻ തറഞ്ഞുനിന്നു.
ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം കാശിയുടെ സ്വഭാവം പാടെ മാറി. അവൻ എപ്പോഴും മുറിക്കുള്ളിൽ അടച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. നന്നായി പഠിച്ചിരുന്ന അവൻ പരീക്ഷകളിൽ മാർക്ക് കുറഞ്ഞു വാങ്ങി. ആഹാരം കഴിക്കാൻ മടി കാണിച്ചു. രാത്രികളിൽ പേടിസ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ട് അവൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.
“മോനേ കാശീ, നിനക്ക് എന്തുപറ്റി? എന്താ ഒന്നും കഴിക്കാത്തത്?” സുധ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ചു നോക്കി. “പനിയൊന്നുമില്ലല്ലോ. സ്കൂളിൽ ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?”
“ഒന്നുമില്ല അമ്മേ… എനിക്ക് തലവേദനയാ,” കാശി പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു.
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം മാധവൻ ഓഫീസിൽ നിന്ന് വന്നപ്പോൾ സോമൻ ഉമ്മറത്ത് വന്നിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
“മാധവേട്ടാ, കാശിയെ ഈയിടെയായി പുറത്തൊന്നും കാണാറില്ലല്ലോ. അവന് സുഖമില്ലേ? ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടും അവൻ വരുന്നില്ല,” വളരെ വിഷമമുള്ള ഭാവത്തിൽ സോമൻ ചോദിച്ചു.
“അറിയില്ല സോമാ, അവന് എന്തോ ഒരു മാറ്റം. ആരോടും അധികം സംസാരിക്കുന്നില്ല,” മാധവൻ നെടുവീർപ്പിട്ടു.
അതേസമയം, ജനലിലൂടെ സോമന്റെ ശബ്ദം കേട്ട കാശി ഭയം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു. സോമൻ തന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും വകവരുത്തുമോ എന്ന ഭയമായിരുന്നു ആ കുഞ്ഞിന്. സോമൻ പോയതിനുശേഷമാണ് അവൻ ശ്വാസം നേരെ വിട്ടത്.
അടുത്ത ദിവസം സ്കൂൾ വിട്ടു വരുമ്പോൾ ഇടവഴിയിൽ വെച്ച് സോമൻ കാശിയെ തടഞ്ഞു നിർത്തി.
“എന്താടാ… ഇപ്പൊ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാറില്ലല്ലോ? നിന്റെ അമ്മയോട് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ നീ?” സോമൻ കാശിയുടെ കൈയിൽ നഖം ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല… ഞാൻ ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്നെ വിട് സോമേട്ടാ, എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നു,” കാശി കരഞ്ഞുപറഞ്ഞു.
“പറഞ്ഞാൽ അറിയാമല്ലോ… ഇന്ന് വൈകുന്നേരം നീ വീട്ടിലേക്ക് വരണം. വന്നില്ലെങ്കിൽ നിന്റെ അച്ഛൻ നാളെ ജീവനോടെ ഉണ്ടാകില്ല,” ക്രൂരമായ ഒരു ചിരിയോടെ സോമൻ നടന്നുപോയി.
വീട്ടിലെത്തിയ കാശി നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു. ആ കരച്ചിൽ ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.
“അമ്മേ… എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. ഇനി ഞാൻ ആ വീട്ടിലേക്ക് പോകില്ല. സോമേട്ടൻ… സോമേട്ടൻ നല്ലവനല്ല!”
സുധ പരിഭ്രാന്തിയോടെ കാശിയെ പിടിച്ച് നേരെ നിർത്തി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം അവൾ കണ്ടു.
“മോനേ… എന്താ നീ ഈ പറയുന്നത്? സോമൻ എന്തുചെയ്തു? അമ്മയോട് പറ,” സുധ അവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു.
കാശി ആദ്യം ഒന്നും പറയാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. അവൻ വിതുമ്പിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. “പറഞ്ഞാൽ അച്ഛനെ സോമേട്ടൻ കൊല്ലും…” അവൻ കരച്ചിലിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.
ഈ സമയം മാധവനും വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു. അകത്തെ ബഹളം കേട്ട് അവൻ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു.
“എന്താ സുധാ ഇവിടെ പ്രശ്നം? കാശി എന്തിനാ കരയുന്നത്?” മാധവൻ ചോദിച്ചു.
“ദേ നോക്ക് മാധവേട്ടാ, ഇവൻ എന്തൊക്കെയോ പേടിച്ച് പറയുകയാണ്. സോമൻ ഇവനെ എന്തോ ചെയ്തു എന്ന്, ആൺകുട്ടികളും ഇന്നത്തെ കാലത്ത് സുരക്ഷിതർ ആല്ലല്ലോ ഈശ്വര” സുധയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.
മാധവൻ കാശിയുടെ അരികിലിരുന്ന് അവന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
“മോനേ കാശീ… അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്ക്. ഈ ലോകത്ത് നിന്റെ അച്ഛനെക്കാൾ ശക്തിയുള്ള മറ്റാരുമില്ല. നിന്നെയും അമ്മയെയും സംരക്ഷിക്കാൻ അച്ഛന് അറിയാം. ധൈര്യമായി പറ മോനേ, ആ മൃഗം നിന്നെ എന്ത് ചെയ്തു?” മാധവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോഴേക്കും ദേഷ്യവും വിഷമവും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
അച്ഛന്റെ ഉറപ്പായ വാക്കുകൾ കാശിക്ക് ധൈര്യം നൽകി. അവൻ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മാസങ്ങളായി താൻ അനുഭവിച്ച നരകം മുഴുവൻ തുറന്നുപറഞ്ഞു. സോമൻ തന്നെ എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് സ്പർശിച്ചതെന്നും, ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയതെന്നും അവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വിവരിച്ചു.
ഓരോ വാക്കും കേൾക്കുമ്പോൾ സുധയുടെയും മാധവന്റെയും ഉള്ളിൽ ചോര തിളയ്ക്കുകയായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ പൊന്നുപോലെ വളർത്തുന്ന മകനെയാണ് തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ ഒരു കാമാന്ധൻ ഇത്രയും നാൾ പീഡിപ്പിച്ചത്!
“എന്റെ ദൈവമേ! ഞാൻ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ ആ രാക്ഷസന്റെ അടുത്തേക്കാണോ വിട്ടത്?” സുധ നെഞ്ചത്തടിച്ചു കരഞ്ഞു.
മാധവൻ കൈകൾ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ പല്ലുകൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് കടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടു. “അവനെ ഞാൻ ഇന്ന് ജീവനോടെ വെക്കില്ല!” മാധവൻ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ആഞ്ഞു.
എന്നാൽ സുധ മാധവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു തടഞ്ഞു.
“മാധവേട്ടാ, നിൽക്കൂ! ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചെന്ന് അവനെ തല്ലിയാൽ കേസ് നമ്മുടെ തലയിലാകും. അവൻ നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ മാന്യനാണ്. നമ്മൾ നിയമപരമായി വേണം അവനെ പൂട്ടാൻ. നമ്മുടെ മോന് നീതി കിട്ടണം,” സുധ വിവേകത്തോടെ സംസാരിച്ചു.
മാധവൻ ശാന്തനാകാൻ ശ്രമിച്ചു. സുധ പറഞ്ഞതായിരുന്നു ശരി. വൈകാരികമായി പ്രതികരിച്ചാൽ സോമൻ രക്ഷപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
“നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ സുധാ. നമുക്ക് ചൈൽഡ്ലൈനിലും പൊലീസിലും വിവരമറിയിക്കാം. പോക്സോ കേസിൽ അവൻ അകത്താകണം. ഇനിയൊരു കുട്ടിക്കും ഈ ഗതി വരാൻ പാടില്ല,” മാധവൻ പറഞ്ഞു.
മാധവൻ ഉടൻ തന്നെ തങ്ങൾക്ക് പരിചയമുള്ള ഒരു വക്കീലിനെയും ചൈൽഡ്ലൈൻ പ്രവർത്തകരെയും ഫോണിൽ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ചു. അവർ നൽകിയ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അന്ന് രാത്രി തന്നെ മാധവനും സുധയും കാശിയെയും കൂട്ടി അടുത്തുള്ള പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി.
സ്റ്റേഷനിലെ വനിതാ സബ് ഇൻസ്പെക്ടർ അനീറ്റ വളരെ ദയവോടെയാണ് കാശിയോട് സംസാരിച്ചത്. അവർ കാശിക്ക് കുടിക്കാൻ വെള്ളം നൽകി, അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
“മോൻ പേടിക്കാതെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞോ. ആ സോമൻ ഇനി മോന്റെ അരികിലേക്ക് വരില്ല. അതിനുള്ള ഉറപ്പ് ഈ പോലീസ് ആന്റി തരാം,” അനീറ്റ പറഞ്ഞു.
കാശി പോലീസിനോടും കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി വിശദീകരിച്ചു. മൊഴി രേഖപ്പെടുത്തിയ ശേഷം, കാശിയെ മെഡിക്കൽ പരിശോധനയ്ക്കായി കൊണ്ടുപോയി. ഡോക്ടറുടെ പരിശോധനയിലും കുട്ടി ലൈംഗിക പീഡനത്തിന് ഇരയായിട്ടുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞു. ഇതോടെ സോമനെതിരെ ജാമ്യമില്ലാ വകുപ്പുകൾ പ്രകാരം പോലീസ് കേസെടുത്തു.
അടുത്ത ദിവസം പുലർച്ചെ. സോമൻ ഒന്നും അറിയാതെ തന്റെ വീട്ടിൽ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് രണ്ട് പോലീസ് ജീപ്പുകൾ അവന്റെ വീട്ടുപടിക്കൽ വന്നുനിന്നത്. നാട്ടുകാരെല്ലാം എന്താണ് സംഭവമെന്നറിയാതെ ഓടിക്കൂടി.
“ആരാ സോമൻ? ജീപ്പിലേക്ക് കയറ്,” എസ്.ഐ ഗർജ്ജിച്ചു.
സോമൻ ആകെ പരിഭ്രമിച്ചു. എങ്കിലും അവൻ തന്റെ മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞു. “എന്താ സാർ? ഞാൻ എന്ത് തെറ്റാ ചെയ്തത്? നിങ്ങൾക്കെന്തോ തെറ്റ് പറ്റിയതാണ്,” സോമൻ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.
ഈ സമയം മാധവനും സുധയും കാശിയുടെ കൈപിടിച്ച് മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. നാട്ടുകാർ അവരെ നോക്കി.
“എന്താ മാധവാ ഇത്? സോമൻ എന്താ ചെയ്തത്?” അയൽക്കാരനായ രാഘവൻ ചോദിച്ചു.
മാധവൻ നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിലേക്ക് വന്ന് ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: “ഇവൻ മനുഷ്യനല്ല രാഘവേട്ടാ, മൃഗമാണ്! എന്റെ പത്ത് വയസ്സുള്ള മകനെ ഇത്രയും നാൾ പീഡിപ്പിച്ച രാക്ഷസനാണ് ഇവൻ. കുട്ടികളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ വന്ന് അവൻ എന്റെ മകന്റെ ജീവിതം തകർക്കാൻ നോക്കി!”
മാധവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നാട്ടുകാർ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു. സോമന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം പുറത്തായതോടെ നാട്ടുകാരുടെ ഭാവം മാറി.
“തുപ്പടാ അവന്റെ മുഖത്ത്! ഇത്രയും വലിയൊരു ചതിയനായിരുന്നോ ഇവൻ?” നാട്ടുകാർ സോമന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. ചിലർ അവനെ തല്ലാൻ ആഞ്ഞു. എന്നാൽ പോലീസ് ഇടപെട്ട് സോമനെ ജീപ്പിൽ കയറ്റി സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
കോടതി സോമനെ റിമാൻഡ് ചെയ്തു. കർശനമായ നിയമനടപടികളിലൂടെ അവന് അർഹമായ ശിക്ഷ ലഭിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പായി.
എന്നാൽ കാശിയുടെ മനസ്സിലേറ്റ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാൻ സമയമെടുക്കുമായിരുന്നു. മാധവനും സുധയും അവന് പൂർണ്ണ പിന്തുണ നൽകി. അവർ അവനെ ഒരു ചൈൽഡ് കൗൺസിലറുടെ അടുത്ത് കൊണ്ടുപോയി. കൗൺസിലറുടെ സഹായത്തോടെയും മാതാപിതാക്കളുടെ അളവറ്റ സ്നേഹത്തോടെയും കാശി പതിയെ പതിയെ പഴയ സന്തോഷവാനായ കുട്ടിയായി മാറി.
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം കാശി അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും നടുവിലിരുന്ന് പഠിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ മാധവന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“അച്ഛാ… അന്ന് ഞാൻ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞത് നന്നായി. ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇപ്പോഴും പേടിച്ച് കഴിയേണ്ടി വന്നേനെ.”
മാധവൻ അവന്റെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “അതെ മോനേ, ആൺകുട്ടി ആണെങ്കിലും പെൺകുട്ടി ആണെങ്കിലും ശരീരത്തിൽ ആര് തെറ്റായി തൊട്ടാലും, അത് എത്ര വലിയ ആളാണെങ്കിലും ഭയപ്പെടാതെ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പറയണം. കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷയാണ് പ്രധാനം.”
സുധ അവരെ രണ്ടുപേരെയും ചേർത്തുപിടിച്ചു. ആ വീട്ടിൽ വീണ്ടും സന്തോഷത്തിന്റെ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞു. തങ്ങളുടെ മകനെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെയും, സമൂഹത്തിലെ ഒരു വിപത്തിനെ നിയമത്തിന് മുന്നിൽ എത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെയും ആശ്വാസം ആ മാതാപിതാക്കളുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു.
✍️ആമി
