“നിന്റെ ശമ്പളം മുഴുവൻ എന്റെ കൈയിൽ തരണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിനൊരു അർത്ഥമുണ്ട് മനോജേ, അല്ലാതെ നീ കെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നവൾക്ക് ആർഭാടം കാണിക്കാനല്ല ഞാൻ നിന്നെ കഷ്ടപ്പെട്ട് വളർത്തിയത്!”
രാവിലെ എട്ടുമണിക്ക് ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് സരസ്വതിയമ്മ ശക്തിയായി വെച്ചപ്പോൾ, ചായ പകുതിയും പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു. അടുക്കളവാതിലിന്റെ മറവിൽ നിന്ന് ഇത് കേൾക്കുകയായിരുന്ന ബീനയുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴേക്കും നിറഞ്ഞിരുന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് വെറും ആറുമാസമേ ആയിട്ടുള്ളൂ. പക്ഷേ, ഈ ആറുമാസത്തിനിടയിൽ ഒരു ദിവസം പോലും സമാധാനത്തോടെ നേരം വെളുത്തിട്ടില്ല.
മനോജ് ഒരു പ്രമുഖ കമ്പനിയിൽ സീനിയർ സോഫ്റ്റ്വെയർ എഞ്ചിനീയറാണ്. മാസം നല്ലൊരു തുക ശമ്പളമുണ്ട്. പക്ഷേ, അതിന്റെ ഒരു രൂപ പോലും സ്വന്തം ആവശ്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കാനുള്ള അധികാരം മനോജിനില്ല. ഒന്നാം തീയതി അക്കൗണ്ടിൽ പണം വീണാൽ അപ്പോൾത്തന്നെ സരസ്വതിയമ്മയുടെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് അത് മാറ്റണം. പണ്ടുകാലം മുതലേയുള്ള ശീലമാണ്. മനോജ് ജോലിക്ക് കയറിയ നാൾ മുതൽ അവന്റെ വരുമാനം മുഴുവൻ അമ്മയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടും അതിലൊരു മാറ്റവും വരുത്താൻ സരസ്വതിയമ്മ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
“അമ്മേ, ഞാൻ അതല്ലല്ലോ പറഞ്ഞത്. ബീനയ്ക്ക് അടുത്ത ആഴ്ച അവളുടെ കോളേജ് ഫ്രണ്ട്സിന്റെ ഒരു ഫങ്ക്ഷൻ ഉണ്ട്. അവൾക്ക് ഒരു പുതിയ സാരി എടുക്കാനും പിന്നെ എനിക്ക് വണ്ടിയുടെ ഇൻഷുറൻസ് അടയ്ക്കാനും കുറച്ചു പണം വേണമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഈ മാസത്തെ ശമ്പളത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ഇരുപതിനായിരം രൂപ…” മനോജ് വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ മടിച്ചു.
“ഇരുപതിനായിരം രൂപയോ?!” സരസ്വതിയമ്മയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു. “നീ എന്തൊക്കെയാണ് ഈ പറയുന്നത് മനോജേ? സാരി എടുക്കാൻ ഇരുപതിനായിരം രൂപയോ? അവളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കെട്ടിച്ചുവിട്ടപ്പോൾ തന്ന സാരികളൊന്നും ബാക്കിയില്ലേ? അതോ ഇതൊക്കെ നിന്നെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കുന്നതാണോ അവൾ?”
“അമ്മേ, ബീന ഇതിൽ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഞാൻ തന്നെയാണ്…”
“നീ എന്നോട് തർക്കിക്കാൻ വളർന്നിട്ടില്ല മനോജ്,” സരസ്വതിയമ്മ അവന്റെ വാക്കുകളെ മുറിച്ചു. “ഈ വീടും നിന്റെ അനിയൻ വിനയന്റെ പഠിപ്പും ഒക്കെ നടന്നുപോകുന്നത് നിന്റെ ഈ പൈസ കൊണ്ടാണ്. അതിനിടയിലാണ് അവളുടെ ഒരു ആർഭാടം. പൈസ വേണമെങ്കിൽ ആവശ്യത്തിന് ഞാൻ തരാം. അതിന് കൃത്യമായ കണക്ക് വേണം. പോയി റെഡിയാവാൻ നോക്ക്, ഓഫീസിൽ പോകാൻ സമയമായി.”
മനോജ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ എഴുന്നേറ്റു. അമ്മയുടെ ഈ രീതി അവന് പുതിയതല്ലെങ്കിലും, ബീനയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഇങ്ങനെ നാണംകെടേണ്ടി വരുന്നത് അവനെ വേദനിപ്പിച്ചു. അവൻ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ ബീന കണ്ണുതുടയ്ക്കുന്നത് കണ്ടു.
“ബീന… നീ അതൊന്നും കാര്യമാക്കേണ്ട. അമ്മയുടെ സ്വഭാവം നിനക്കറിയില്ലേ,” മനോജ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“എനിക്കറിയാം മനോജേട്ടാ… പക്ഷേ, സ്വന്തമായി അധ്വാനിക്കുന്ന പൈസയ്ക്ക് വേണ്ടി അമ്മയുടെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ കൈ നീട്ടേണ്ടി വരുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് സങ്കടമുണ്ട്. നമുക്കൊരു ചെറിയ ആവശ്യം വന്നാൽ പോലും നമ്മൾ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ യാചിക്കുന്നത്?” ബീനയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.
“സാരമില്ലെടോ, ഞാൻ വൈകുന്നേരം വന്നിട്ട് അമ്മയോട് പതുക്കെ സംസാരിച്ച് പൈസ വാങ്ങാം. നീ വിഷമിക്കാതെ,” മനോജ് അവളുടെ തോളിൽ തട്ടി ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങി.
മനോജ് ഓഫീസിലേക്ക് പോയതിനു ശേഷം സരസ്വതിയമ്മയുടെ ഭാവം വീണ്ടും മാറി. അവർ സ്വീകരണമുറിയിലെ സോഫയിലിരുന്ന് ടിവി കാണുകയായിരുന്നു. ബീന അടുക്കളയിലെ പണികളെല്ലാം തീർത്ത് ഹാൾ തുടയ്ക്കാനായി വന്നപ്പോൾ സരസ്വതിയമ്മ അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.
“ബീനാ, ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ,” സരസ്വതിയമ്മ വിളിച്ചു.
ബീന ഭയത്തോടെ അവരുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. “എന്താ അമ്മേ?”
“നീ ഈ വീട്ടിലേക്ക് വന്ന കാലം മുതൽ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതാ. മനോജിനെക്കൊണ്ട് ഓരോന്ന് പറയിപ്പിച്ചു എന്റെ കൈയിലുള്ള പണം തട്ടിയെടുക്കാൻ നോക്കുകയാണോ നീ? അവൻ ചോദിച്ച ആ ഇരുപതിനായിരം രൂപ നിന്റെ ബുദ്ധിയിലുദിച്ചതാണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായറിയാം.”
“അമ്മേ, ഞാൻ ഒരു രൂപ പോലും ചോദിക്കാൻ മനോജേട്ടനോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എനിക്ക് പുതിയ സാരി വേണമെന്നും നിർബന്ധമില്ല. മനോജേട്ടൻ വണ്ടിയുടെ ഇൻഷുറൻസ് കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്…” ബീന കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“എന്റെ നേരെ നിന്ന് ന്യായം പറയേണ്ട. നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും നിന്നെ ഇതൊക്കെ പഠിപ്പിച്ചാണോ ഇങ്ങോട്ട് വിട്ടത്? ഒരു മകന് അവന്റെ അമ്മയോടുള്ള കടമ ഇല്ലാതാക്കാൻ നോക്കുന്നോ? അവൻ സമ്പാദിക്കുന്ന പണം ഈ അമ്മയ്ക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. അതിന്മേൽ കണ്ണുവെക്കാൻ നീ വളർന്നിട്ടില്ല.”
സരസ്വതിയമ്മയുടെ വാക്കുകൾ ബീനയുടെ നെഞ്ചിൽ കുത്തിയിറങ്ങി. സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ തിരിഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി, അവിടെയിരുന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
മനോജിന്റെ അനിയൻ വിനയൻ കോളേജിൽ നിന്ന് വന്നപ്പോൾ സരസ്വതിയമ്മയുടെ പെരുമാറ്റം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അവൻ വന്ന് ചോദിച്ച ഉടനെ തന്നേ വലിയൊരു തുക അമ്മ അവന് എടുത്തു കൊടുത്തു. പുതിയ ഐഫോൺ വാങ്ങാനാണത്രേ! സ്വന്തം ജ്യേഷ്ഠൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ആർഭാടമെന്ന് പറഞ്ഞ അമ്മ, അനിയന് ചോദിക്കാതെ തന്നെ പണം നൽകുന്നത് ബീന ഒളിച്ചുനിന്ന് കണ്ടു. ഈ വീട്ടിൽ മനോജേട്ടൻ വെറുമൊരു പണം സമ്പാദിക്കുന്ന യന്ത്രം മാത്രമാണെന്ന് അവൾക്ക് പതിയെ മനസ്സിലായിത്തുടങ്ങി.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ബീനയുടെ അച്ഛന് പെട്ടെന്ന് സുഖമില്ലാതെ ആശുപത്രിയിലായി എന്ന വാർത്തയാണ് അടുത്തതായി വന്നത്. ഹൃദയസംബന്ധമായ അസുഖമായിരുന്നു. അടിയന്തരമായി ഒരു ശസ്ത്രക്രിയ വേണം. ബീനയുടെ കുടുംബം അത്ര സാമ്പത്തിക ശേഷിയുള്ളതല്ലായിരുന്നു.
ബീന കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മനോജിനെ വിളിച്ചു. മനോജ് ഓഫീസിൽ നിന്ന് വേഗം വീട്ടിലെത്തി.
“മനോജേട്ടാ, അച്ഛന് ആകെ അസുഖമാണ്. കുറച്ചു പണം പെട്ടെന്ന് വേണം. ചേച്ചി കുറച്ചു റെഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നമുക്കൊരു അമ്പതിനായിരം രൂപയെങ്കിലും കൊടുക്കാൻ പറ്റുമോ?” ബീന മനോജിന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് അപേക്ഷിച്ചു.
“വിഷമിക്കണ്ട ബീനാ, ഞാൻ അമ്മയോട് സംസാരിക്കാം. എന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ പൈസയുണ്ടാകും. അമ്മയോട് ചോദിച്ചാൽ തരും,” മനോജ് സരസ്വതിയമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
സരസ്വതിയമ്മ കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. മനോജ് ചെന്ന് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. “അമ്മേ, ബീനയുടെ അച്ഛന് സീരിയസ് ആണ്. ഒരു അമ്പതിനായിരം രൂപ അടിയന്തരമായി വേണം. എന്റെ ശമ്പളത്തിൽ നിന്ന് എടുത്ത് തന്നാൽ മതി.”
സരസ്വതിയമ്മ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവരുടെ മുഖം കടുത്തു. “അമ്പതിനായിരം രൂപയോ? അതും അവളുടെ അച്ഛന്? മനോജേ, നീ എന്താ ഈ പറയുന്നത്? കെട്ടിച്ചുവിട്ട പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ നീ അവിടുത്തെ മകനല്ല, ഇവിടുത്തെ മകനാണ്. എന്റെ കൈയിൽ അങ്ങനെയെടുത്ത് കൊടുക്കാൻ പണമൊന്നുമില്ല.”
“അമ്മേ, അത് ഒരു ജീവന്റെ കാര്യമാണ്. എന്റെ അച്ഛനായിരുന്നു ഇങ്ങനെയെങ്കിൽ ഞാൻ നോക്കില്ലായിരുന്നോ? ബീനയുടെ അച്ഛനും എനിക്ക് അങ്ങനെയല്ലേ?” മനോജ് ദയനീയമായി ചോദിച്ചു.
“അത് നിനക്ക് തോന്നും. എനിക്ക് തോന്നില്ല. അവളുടെ വീട്ടുകാർക്ക് അസുഖം വന്നാൽ അവർ നോക്കണം. അതിന് നിന്റെ ശമ്പളം തരാൻ പറ്റില്ല. നാളെ വിനയന് ബൈക്ക് വാങ്ങാൻ പൈസ കൊടുക്കാൻ വെച്ചിരിക്കുകയാണ് ഞാൻ. അതുകൊണ്ട് ഈ വക കാര്യങ്ങൾക്ക് പണം തരാൻ എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ല,” സരസ്വതിയമ്മ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
മനോജ് തകർന്നുപോയി. സ്വന്തം അമ്മയിൽ നിന്ന് ഇത്രയും ക്രൂരമായ ഒരു മറുപടി അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. പുറത്തുനിന്ന് ഇതെല്ലാം കേട്ട ബീനയ്ക്ക് ഇനി മനോജിനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. അവൾ സരസ്വതിയമ്മയുടെ കാൽക്കൽ വീണു കരഞ്ഞു.
“അമ്മേ… ഞാൻ അപേക്ഷിക്കാം. എന്റെ അച്ഛന്റെ ജീവന്റെ കാര്യമാണ്. ഞങ്ങൾക്ക് ആ പണം തന്ന് സഹായിക്കണം. മനോജേട്ടന്റെ ശമ്പളത്തിൽ നിന്ന് അടുത്ത മാസങ്ങളിൽ കുറച്ചെടുത്തോളൂ അമ്മേ… ദയവുചെയ്ത് സഹായിക്കൂ…” ബീന കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു.
പക്ഷേ, സരസ്വതിയമ്മയുടെ മനസ്സലിഞ്ഞില്ല. അവർ അവളുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി. “നാടകം കളിക്കരുത് ബീനാ. നിന്റെ ഈ കണ്ണീരുകണ്ട് വീഴാൻ ഞാൻ വിഡ്ഢിയല്ല. ഇറങ്ങിപ്പോ ഇവിടുന്ന്!”
ബീന കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി. മനോജ് ആദ്യമായി അമ്മയെ ഒരു അപരിചിതെയെന്ന വണ്ണം നോക്കി. അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്തോ ഒന്ന് തകർന്നു വീഴുകയായിരുന്നു.
അന്നു രാത്രി മനോജ് ഉറങ്ങിയില്ല. അവൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രാഹുലിനെ വിളിച്ച് പേഴ്സണൽ ലോൺ എടുക്കാനുള്ള വഴികൾ ചോദിച്ചു. രാഹുൽ വഴിയാണ് അച്ഛന്റെ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്കുള്ള പണം കണ്ടെത്തിയത്. പണം ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ച ശേഷമാണ് ബീനയുടെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്. അപ്പോഴും സരസ്വതിയമ്മയോ വിനയനോ മനോജിന്റെ അച്ഛനോ ബീനയുടെ അച്ഛനെക്കുറിച്ച് ഫോണിൽ വിളിച്ച് പോലും അന്വേഷിച്ചില്ല.
ഈ സംഭവം മനോജിന്റെ കണ്ണ് തുറപ്പിച്ചു. അമ്മയ്ക്ക് തന്നോടുള്ളത് സ്നേഹമല്ല, വെറും പണത്തോടുള്ള ആർത്തി മാത്രമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എങ്കിലും ഒരു അവസാന പരീക്ഷണമെന്നോണം അവൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അടുത്ത മാസം ഒന്നാം തീയതിയായി. മനോജിന് ശമ്പളം കിട്ടി. പക്ഷേ, ഇത്തവണ അവൻ പണം അമ്മയുടെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് അയച്ചില്ല. വൈകുന്നേരം അവൻ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ സരസ്വതിയമ്മ ഹാളിൽ കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യം ഇരച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“മനോജ്! ഇന്ന് ഒന്നാം തീയതി ആയിട്ട് എന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ പൈസ വന്നിട്ടില്ല. എന്താ അത്?” സരസ്വതിയമ്മ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു.
ബീന അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പേടിയോടെ നോക്കി. വിനയനും അച്ഛനും ഹാളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മനോജ് ശാന്തനായി സോഫയിലിരുന്നു. “അമ്മേ, ഈ മാസത്തെ ശമ്പളം ഞാൻ അമ്മയ്ക്ക് തരുന്നില്ല. അത് എന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ തന്നെയാണ് ഉള്ളത്.”
ഹാളിൽ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദത പടർന്നു. സരസ്വതിയമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു. “നീ എന്താ പറഞ്ഞത്? പൈസ തരില്ലെന്നോ? നിനക്ക് അത്രയ്ക്ക് ധൈര്യമായോ മനോജേ? അവൾ നിന്നെ മന്ത്രവാദം ചെയ്ത് വശത്താക്കിയോ?” സരസ്വതിയമ്മ ബീനയ്ക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി.
“അമ്മേ, ബീനയെ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കരുത്,” മനോജിന്റെ ശബ്ദം ഉറച്ചതായിരുന്നു. “ഞാൻ ഒരു കാര്യം അറിയാൻ വേണ്ടി ചെയ്തതാണ്. കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു വർഷമായി ഞാൻ അധ്വാനിക്കുന്ന പണം മുഴുവൻ അമ്മയുടെ കൈയിലാണ്. എനിക്ക് ഒരു പുതിയ ഫോൺ വാങ്ങാനോ, വസ്ത്രം വാങ്ങാനോ പോലും അമ്മയുടെ അനുവാദം വേണമായിരുന്നു. ബീന വന്നതിന് ശേഷം അവളുടെ ഒരു ചെറിയ ആഗ്രഹത്തിന് പോലും ഞാൻ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ ഭിക്ഷക്കാരനെപ്പോലെ നിൽക്കേണ്ടി വന്നു.”
“അതിന്? നീ എന്റെ മകനാണ്. നിന്നെ വളർത്തിയത് ഞാനാണ്!” സരസ്വതിയമ്മ അലറി.
“അതെ അമ്മേ, നിങ്ങൾ എന്നെ വളർത്തി. പക്ഷേ അതിന് പകരമായി നിങ്ങൾ എന്നെ ഒരു പണം കായ്ക്കുന്ന മരമായിട്ടാണ് കണ്ടത്. കഴിഞ്ഞ മാസം ബീനയുടെ അച്ഛന് സുഖമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ, എന്റെ സ്വന്തം പണത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ തുക ചോദിച്ചപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞ മറുപടി ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല. വിനയന് പുതിയ ഫോണും ബൈക്കും വാങ്ങാൻ ലക്ഷങ്ങൾ കൊടുക്കുന്ന അമ്മയ്ക്ക്, എന്റെ ഭാര്യയുടെ അച്ഛന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ഒരു രൂപ തരാൻ തോന്നിയില്ലല്ലോ. അവിടെ തീർന്നു അമ്മേ… എനിക്ക് അമ്മയോടുണ്ടായിരുന്ന ബഹുമാനം.”
സരസ്വതിയമ്മ തരിച്ചുപോയി. മനോജ് ഇത്രയും ശക്തമായി പ്രതികരിക്കുമെന്ന് അവർ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല.
“മനോജേ, നീ അമ്മയോടാണോ ഈ സംസാരിക്കുന്നത്?” അച്ഛൻ ഇടപെടാൻ ശ്രമിച്ചു.
“അതെ അച്ഛാ, അമ്മയോട് തന്നെയാണ്. ഇത്രയും കാലം ഞാൻ എല്ലാം സഹിച്ചു. പക്ഷേ ഇനി പറ്റില്ല. എന്റെ ഭാര്യയെ ഈ വീട്ടിൽ വെറും ഒരു ദാസിയെപ്പോലെ കാണുന്നത് എനിക്ക് ഇനി സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല. അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടത് എന്റെ പണം മാത്രമാണ്. എന്നെയല്ല.”
മനോജ് എഴുന്നേറ്റു മുറിയിലേക്ക് പോയി. അവൻ അലമാര തുറന്ന് തന്റെയും ബീനയുടെയും വസ്ത്രങ്ങളും സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും എല്ലാം ഒരു ബാഗിലാക്കാൻ തുടങ്ങി. ബീന അവന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു, അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“മനോജേട്ടാ… എന്താ ഈ ചെയ്യുന്നത്? എന്റെ കാരണം കൊണ്ട് ഈ കുടുംബം തകരരുത്…” ബീന അവനെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു.
മനോജ് ബീനയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. “ഇല്ല ബീനാ, നിന്റെ കാരണം കൊണ്ടല്ല. എന്റെ കണ്ണ് വൈകിയാണെങ്കിലും തുറന്നത് കൊണ്ടാണ്. ഈ വീട്ടിൽ നമുക്ക് അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇവിടെ സ്നേഹമില്ല, വെറും സ്വാർത്ഥത മാത്രം. നമുക്ക് ഇവിടെനിന്ന് പോകാം. നമ്മുടെ സ്വന്തം അധ്വാനം കൊണ്ട് നമുക്കൊരു പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങാം.”
ബാഗുമായി മനോജും ബീനയും ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ സരസ്വതിയമ്മ വഴി തടഞ്ഞു നിന്നു.
“നീ ഈ പടിയിറങ്ങിപ്പോയാൽ പിന്നെ ഈ വീട്ടിലേക്ക് കയറരുത് മനോജേ! നിന്റെ പൈസയില്ലെങ്കിലും ഞങ്ങൾ ജീവിക്കും,” സരസ്വതിയമ്മ ആക്രോശിച്ചു.
“എനിക്കറിയാം അമ്മേ, വിനയൻ ജോലി പകുതിയാക്കി നടക്കുകയാണല്ലോ, അവൻ നോക്കിക്കോളും,” മനോജ് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “ഞാൻ ഇനി ഈ പടി ചവിട്ടില്ല അമ്മേ. എന്റെ കടമകളെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തു തീർത്തു എന്ന് തന്നെയാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. ഇനി എനിക്ക് എന്റെ ഭാര്യയോടുള്ള കടമകൾ തീർക്കണം.”
ബീനയെയും ചേർത്തുപിടിച്ച് മനോജ് ആ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങി. അവർ ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ വിളിച്ച് രാഹുലിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. താൽക്കാലികമായി അവിടെ നിൽക്കാനായിരുന്നു തീരുമാനം.
ഓട്ടോയിലിരിക്കുമ്പോൾ ബീന മനോജിന്റെ തോളിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു. അവളുടെ മനസ്സിൽ അപ്പോൾ സങ്കടമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വരാൻ പോകുന്ന പുതിയ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷകളും സുരക്ഷിതത്വബോധവുമായിരുന്നു. മനോജ് അവളുടെ കൈകൾ തഴുകി ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഇരുളടഞ്ഞ ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം അവർക്കായി ഒരു പുതിയ പുലരി ഉദിക്കുകയായിരുന്നു.
✍️ആമി
