“എടി സ്നേഹേ, നിന്റെ കണ്ണിന് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ? ഇത്രയും സുന്ദരിയായ നിനക്ക് ഇതുപോലെ ഒരു കുരങ്ങനെ കല്യാണം കഴിക്കേണ്ട വല്ല കാര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നോ?? എന്ത് കണ്ടിട്ടാണ് ഇവനെ നീ പ്രേമിച്ചത്??””
കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന അനു ഇതും പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചപ്പോൾ സ്നേഹയുടെ ഉള്ളിലൊരു വിങ്ങൽ പടർന്നു.
ഇതൊരു പുതിയ സംഭവമല്ല. ജോലിസ്ഥലത്തായാലും കൂട്ടുകാരുടെ ഇടയിലായാലും കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മാസങ്ങളായി അവൾ സ്ഥിരമായി കേൾക്കുന്ന ചോദ്യമാണിത്.
ആദ്യമൊക്കെ അവൾ ഇതൊന്നും കാര്യമാക്കിയിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ദിവസങ്ങൾ കഴിയുംതോറും ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ തറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
സ്നേഹയും ഗൗതമും കോളേജിൽ വെച്ചാണ് പരിചയപ്പെടുന്നത്. സ്നേഹയുടെ സീനിയർ ആയിരുന്നു ഗൗതം.
കാഴ്ചയിൽ അത്ര ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന രൂപമൊന്നും ഗൗതമിന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല അവനെ കാണാൻ ഒട്ടും ഭംഗി ഇല്ലായിരുന്നു..
എന്നാൽ ഏത് പെണ്ണിനെയും വീഴ്ത്താനുള്ള പ്രത്യേക ഒരു വാഗ്സാമർത്ഥ്യം അവനുണ്ടായിരുന്നു.
സന്ദർഭത്തിനനുസരിച്ച് മനോഹരമായി സംസാരിക്കാനും ആരെയും ആകർഷിക്കാനുമുള്ള അവന്റെ കഴിവിലാണ് സ്നേഹയും വീണുപോയത്.
പ്രണയത്തിന്റെ ആദ്യനാളുകളിൽ അവന്റെ രൂപമോ ചുറ്റുപാടുകളോ ഒന്നും അവൾക്ക് ഒരു വിഷയമേ ആയിരുന്നില്ല.
വളരെ നല്ലൊരു കുടുംബപശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സ്നേഹ വളർന്നത്.
അച്ഛനും അമ്മയും ഉയർന്ന ജോലി ചെയ്യുന്നവരായിരുന്നു. അവളും ചേട്ടനും എല്ലാവിധ സുഖസൗകര്യങ്ങളോടെയുമാണ് ജീവിച്ചു വലുതായത്.
എന്നാൽ ഗൗതമിന്റെ വീട് അതായിരുന്നില്ല. കൂലിപ്പണിക്കാരായ മാതാപിതാക്കളുടെ മകനായിരുന്നു അവൻ.
സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കാരണം വളരെ പിശുക്കിയും ബുദ്ധിമുട്ടിയുമായിരുന്നു അവൻ ജീവിച്ചിരുന്നത്.
വീട്ടുകാരുടെ എതിർപ്പുകളെല്ലാം അവഗണിച്ച്, വലിയ വഴക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കിയാണ് സ്നേഹ ഗൗതമിനേ വിവാഹം ചെയ്തത്..
പ്രണയത്തിന്റെ ആവേശത്തിൽ ചെയ്തതാണെങ്കിലും, വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽത്തന്നെ തനിക്ക് വലിയൊരു അബദ്ധം പറ്റിപ്പോയി എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നാൻ തുടങ്ങി.
സ്നേഹ വളർന്ന അന്തരീക്ഷവും ഗൗതമിന്റെ വീട്ടിലെ സാഹചര്യവും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു.
ഓരോ ചെറിയ കാര്യത്തിലും ഗൗതമിന്റെ കുടുംബം കാണിക്കുന്ന പിശുക്കും അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റുകളും സ്നേഹയ്ക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പറ്റിയില്ല.
അതിനേക്കാളേറെ അവളെ തളർത്തിയത് കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെ കളിയാക്കലുകളാണ്.
“നിന്നെപ്പോലെ ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണ് എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെയൊരുത്തന്റെ കൂടെ ജീവിക്കുന്നത്?”
എന്ന ചോദ്യം അവളുടെ മനസ്സിനെ പൂർണ്ണമായും മാറ്റിമറിച്ചു.
പതിയെപ്പതിയെ അവൾക്ക് ഗൗതമിനോട് വെറുപ്പും മടുപ്പും തോന്നാൻ തുടങ്ങി.
എന്നാൽ ഗൗതമിന് അവളെന്നാൽ ജീവനായിരുന്നു. ഒരുതരം ഭ്രാന്തമായ സ്നേഹമായിരുന്നു അവന് അവളോട്.
അവളുടെ ഓരോ ആവശ്യങ്ങളും നിറവേറ്റാൻ അവൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു. എങ്കിലും, സ്നേഹയുടെ മനസ്സിലെ അകൽച്ച കൂടുംതോറും ഗൗതമിന്റെ സ്നേഹം അവൾക്കൊരു ഭാരമായി മാറി.
ഇനി ഇയാളുടെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ച സ്നേഹ, അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനായി മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ വാങ്ങി പോയി.
ഗൗതമിൽ നിന്ന് പരമാവധി അകന്നുനിൽക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവളുടെ ലക്ഷ്യം.
അവിടെ വെച്ചാണ് അവൾ മഹേഷിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്.
അവളുടെ പുതിയ ഓഫീസിലെ സീനിയർ ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു മഹേഷ്.
കാഴ്ചയിൽ വളരെ സുന്ദരൻ, ആരെയും ആകർഷിക്കുന്ന വ്യക്തിത്വം, എല്ലാവരോടും വളരെ നന്നായി സംസാരിക്കാൻ അറിയാവുന്ന ഒരു യഥാർത്ഥ ജെന്റിൽമാൻ.
മഹേഷിനെ കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ സ്നേഹയ്ക്ക് അവനോട് ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം തോന്നി.
ഒരു പുരുഷൻ എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചുവോ, അതൊക്കെ മഹേഷിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പതിയെപ്പതിയെ അവർ കൂടുതൽ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായി.
സ്നേഹയുടെ മനസ്സിലെ ഇഷ്ടം മഹേഷും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവനും അവളോട് പ്രണയം തുറന്നുപറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് സ്നേഹ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു വലിയ തീരുമാനം എടുത്തത്.
ഗൗതമിനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒഴിവാക്കണം, എന്നിട്ട് മഹേഷിന്റെ കൂടെ പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങണം.
എന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ വിചാരിച്ചതുപോലെ രഹസ്യമായി മുന്നോട്ടുപോയില്ല. സ്നേഹയുടെ മാറ്റങ്ങളും മഹേഷുമായുള്ള അടുപ്പവും ഗൗതം അറിഞ്ഞു.
ഒരു ദിവസം രാത്രി ഗൗതം സ്നേഹയെ കാണാൻ വന്നു.
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വലിയ സങ്കടമുണ്ടായിരുന്നു. വളരെ ശാന്തമായി, നെഞ്ചുപൊട്ടുന്ന വേദനയോടെ അവൻ അവളോട് സംസാരിച്ചു.
”സ്നേഹേ… നിനക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും തെറ്റുകുറ്റങ്ങൾ തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് അത് തിരുത്താം.
എനിക്ക് നീയില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലടി. നമ്മുടെ പഴയ പ്രണയമെങ്കിലും നീ ഒന്നോർത്തു നോക്ക്.
നമ്മൾ എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് ഒന്നായത്?” ഗൗതം അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ച് അപേക്ഷിച്ചു.
എന്നാൽ സ്നേഹയുടെ മനസ്സ് കല്ലുപോലെ ഉറച്ചിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ വാക്കുകൾക്കൊന്നും ചെവി കൊടുത്തതുപോലുമില്ല.
”എനിക്ക് നിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ താല്പര്യമില്ല ഗൗതം. എനിക്ക് നിന്നോട് സ്നേഹമല്ല, വെറും മടുപ്പാണ് തോന്നുന്നത്.
ദയവുചെയ്ത് എന്നെ ഒഴിവാക്കിത്തരണം. എനിക്ക് മഹേഷിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കണം,” വളരെ തണുപ്പൻ മട്ടിൽ അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
അവളുടെ വാശി കണ്ടപ്പോൾ ഗൗതമിന് കാര്യം മനസ്സിലായി. ഇനി എത്ര യാചിച്ചാലും അവൾ തിരികെ വരില്ല. താൻ കാരണം അവളുടെ സന്തോഷം നഷ്ടപ്പെടരുത് എന്ന് അവൻ കരുതി.
ഒടുവിൽ, കണ്ണീരോടെ അവൻ ആ തീരുമാനം എടുത്തു.
”ശരി സ്നേഹേ… നിന്റെ സന്തോഷമാണ് എനിക്ക് പ്രധാനം. നിനക്ക് എന്നെ വേണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്റെ വഴിയിൽ തടസ്സമായി നിൽക്കില്ല.
ഡിവോഴ്സ് മ്യൂച്ചൽ ആയി നൽകാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്,” ഗൗതം വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സ്നേഹയ്ക്ക് വലിയ ആശ്വാസവും സന്തോഷവുമാണ് തോന്നിയത്…
ഗൗതമിന്റെ അടുത്തുനിന്ന് ഒടുവിൽ മോചനം കിട്ടാൻ പോകുന്നു!
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെത്തന്നെ ഈ സന്തോഷവാർത്ത മഹേഷിനെ നേരിട്ട് അറിയിക്കാനായി അവൾ സ്കൂട്ടറുമെടുത്ത് ഇറങ്ങി.
വഴിയിൽ വെച്ച് മഹേഷിന് ഫോൺ ചെയ്ത് തന്റെ സന്തോഷം പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ, വിധി അവൾക്കായി കരുതിവെച്ചത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു.
മഹേഷിനെ കാണാനുള്ള തിടുക്കത്തിൽ സ്കൂട്ടർ ഓടിച്ചുപോയ സ്നേഹയുടെ വണ്ടിയിലേക്ക് അമിത വേഗതയിൽ വന്ന ഒരു ലോറി ഇടിച്ചു കയറി.
റോഡിലേക്ക് തെറിച്ചുവീണ അവൾ ബോധരഹിതയായി. മുഖം ശക്തമായി റോഡിൽ ഉരഞ്ഞുപോയിരുന്നു.
ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആശുപത്രിയിൽ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ സ്നേഹ കണ്ടത് അവളുടെ മുഖം മുഴുവൻ ബാൻഡേജ് ഇട്ടിരിക്കുന്നതാണ്.
അടിയന്തര ശസ്ത്രക്രിയകൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ പേടിയോടെ അടുത്തുനിന്ന ഡോക്ടറോട് ചോദിച്ചു,
“എന്റെ മുഖത്തിന് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ ഡോക്ടർ?”
ഡോക്ടർ വിഷമത്തോടെ തല താഴ്ത്തി.
“ആക്സിഡന്റിൽ മുഖത്തിന് വലിയ പരുക്ക പറ്റിയിട്ടുണ്ട് സ്നേഹ. പ്ലാസ്റ്റിക് സർജറി ചെയ്തെങ്കിലും പഴയതുപോലെ ആവാൻ കുറച്ചു സമയം എടുക്കും…”
ആ വാർത്ത അവൾക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ അഹങ്കാരമായിരുന്ന അവളുടെ ഭംഗി പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു!
എന്നാൽ അതൊന്നുമായിരുന്നില്ല അവളെ കാത്തിരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആഘാതം.
തന്റെ ഈ അവസ്ഥ അറിഞ്ഞ് മഹേഷ് ഓടിയെത്തുമെന്നും തനിക്ക് ആശ്വാസമാകുമെന്നും അവൾ കരുതി. എന്നാൽ സംഭവിച്ചത് മറിച്ചായിരുന്നു.
ആശുപത്രിയിലെത്തി സ്നേഹയുടെ വികൃതമായ മുഖം കണ്ട മഹേഷ് ഒന്നു മടിച്ചുനിന്നു. അവളുടെ അവസ്ഥയോട് യാതൊരു അനുകമ്പയും അവന് തോന്നിയില്ല.
അടുത്ത ദിവസം മുതൽ മഹേഷിന്റെ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആയി. അവൾ അയച്ച മെസ്സേജുകൾക്കൊന്നും മറുപടി വന്നില്ല.
ഒടുവിൽ അവളുടെ കൂട്ടുകാരി വഴി അവൾ ആ സത്യം അറിഞ്ഞു—മുഖം വികൃതയായ സ്നേഹയെ ഉപേക്ഷിച്ച് മഹേഷ് ട്രാൻസ്ഫർ വാങ്ങി കടന്നുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു!
അവന് ആവശ്യമുള്ളത് അവളുടെ ഭംഗി മാത്രമായിരുന്നു.
തന്റെ ജീവിതം പൂർണ്ണമായും തകർന്നുപോയി എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ സ്നേഹ ആശുപത്രി കിടക്കയിൽ കിടന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
സ്വന്തം തെറ്റുകൾ ഓരോന്നായി അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. ഭംഗിയുടെയും പണത്തിന്റെയും പിന്നാലെ പോയി ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ച ഒരാളെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞതിന് ദൈവം കൊടുത്ത ശിക്ഷയാണെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
ആരും കൂടെയില്ലാത്ത ആ അവസ്ഥയിൽ അവൾ തനിച്ചായി.
എന്നാൽ, കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം ആ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു.
അകത്തേക്ക് വന്നയാളെ കണ്ടപ്പോൾ സ്നേഹയ്ക്ക് തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അത് ഗൗതമായിരുന്നു!
കരഞ്ഞു തളർന്ന കണ്ണുകളോടെ, കയ്യിൽ കുറച്ചു പഴങ്ങളുമായി അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.
അവൾ ചെയ്ത തെറ്റുകളൊന്നും അവൻ ഓർത്തുപോലുമില്ല. അവൾക്കായി അവൻ കാവലിരുന്നു.
അവളുടെ മുറിവുകളിൽ മരുന്നു പുരട്ടി, അവളെ ഭക്ഷണം കഴിപ്പിച്ചു, ഒരു കൊച്ചുകുഞ്ഞിനെയെന്നപോലെ അവൻ അവളെ പരിചരിച്ചു.
”നീ എന്തിനാ ഗൗതം ഇവിടെ വന്നത്? ഞാൻ നിന്നെ ഒത്തിരി വിഷമിപ്പിച്ചതല്ലേ? എന്റെ മുഖം പോയി… ഞാൻ ഇപ്പോ വികൃതയാണ്…
എന്നെ മഹേഷ് പോലും ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി,” വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
ഗൗതം അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുവെച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പണ്ടത്തെപ്പോലെത്തന്നെ പ്രണയവും കരുതലുമുണ്ടായിരുന്നു.
”സ്നേഹേ… ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചത് നിന്റെ മുഖത്തിന്റെ ഭംഗി കണ്ടിട്ടല്ല, നിന്നെയായതുകൊണ്ടാണ്. ആളുകൾക്ക് നിന്റെ ഭംഗി മാഞ്ഞുപോയിരിക്കാം,
പക്ഷേ എനിക്ക് നീ ഇപ്പോഴും എന്റെ പഴയ സ്നേഹ തന്നെയാണ്. നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ലടി…”
ആ വാക്കുകൾ സ്നേഹയുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ തറഞ്ഞു.
അന്നുവരെ കാണാത്ത ഗൗതമിന്റെ മനസ്സിന്റെ നന്മയും ആത്മാർത്ഥതയും അവൾ അന്നാണ് ശരിക്കും കണ്ടത്.
പുറത്തെ ഭംഗിയും പണവും മാത്രമാണ് പ്രധാനം എന്ന് കരുതിയ തന്റെ വിഡ്ഢിത്തത്തെയോർത്ത് അവൾ കരഞ്ഞു.
പണം കൊണ്ടോ കാഴ്ചയിലെ ഭംഗി കൊണ്ടോ അല്ല ഒരാളുടെ ആത്മാർത്ഥത അളക്കേണ്ടത് എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഗൗതമിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരിനിന്ന് അവൾ മാപ്പു അപേക്ഷിച്ചു.
അന്ന് മുതൽ, ബാഹ്യമായ ഭംഗിയിലൊന്നുമല്ല കാര്യം എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ഗൗതമിനെ സ്നേഹ തന്റെ ജീവനായി സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങി.
എല്ലാ പ്രതിസന്ധികളെയും അതിജീവിച്ച് അവർ പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വെച്ചു.
✍️സ്റ്റോറി ബൈ JK
