ശാരീരികമായി അവനെ സ്വന്തമാക്കണമെന്ന തീവ്രമായ ആഗ്രഹം അവളുടെ ഉള്ളിൽ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ദേവന്റെ ആൺകരുത്തുള്ള ശരീരം അവളെ എപ്പോഴും…

“എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കൊന്നും നീ ഒരു വിലയും തരുന്നില്ലല്ലേടാ? ഈ ചുണ്ടുകളൊന്ന് തൊടാൻ എത്രപേർ കാത്തിരിക്കുകയാണെന്നറിയാമോ… എന്നിട്ടും നിനക്കെന്നെ വെറുമൊരു അനിയത്തിക്കുട്ടിയായേ കാണാൻ പറ്റുന്നുള്ളൂ അല്ലേ?”

ആതിരയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു മാദകത്വമുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും കാമവും ഒരുപോലെ കലർന്നിരുന്നു. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലാവിൽ, ആരും കാണാതെ ദേവന്റെ മുറിയിലേക്ക് അതിക്രമിച്ചു കയറിയതായിരുന്നു അവൾ. നേർത്ത ഒരു നൈറ്റ് ഗൗൺ മാത്രം ധരിച്ചെത്തിയ അവൾ, തന്റെ നീണ്ട വിരലുകൾ കൊണ്ട് ദേവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ വരഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്.

ദേവൻ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റി കട്ടിലിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു.

“ആതിരാ… നിനക്കെന്താ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചോ? നീ ആരുടെ അനിയത്തിയാണെന്ന ബോധം നിനക്കുണ്ടോ? അഖിൽ എന്റെ ജീവനാടാ… അവന്റെ സ്വന്തം അനിയത്തിയാണ് നീ. എനിക്ക് നീ എന്റെ സ്വന്തം അനിയത്തിയെപ്പോലെ തന്നെയാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ള സംസാരവും ഭാവങ്ങളുമായി ഇനി എന്റെ മുന്നിൽ വന്നേക്കരുത്. മര്യാദയ്ക്ക് നിന്റെ മുറിയിൽ പോയി കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക്.” ദേവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ദേഷ്യവും അതേസമയം ഒരുതരം പരിഭ്രമവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

“അനിയത്തി… അനിയത്തി… എപ്പോഴും ഈ ഒരൊറ്റ വാക്ക്! എനിക്ക് നിന്റെ അനിയത്തിയാകേണ്ട ദേവാ. എനിക്ക് നിന്നെ വേണം. നിന്റെ ഈ കൈകൾക്കുള്ളിൽ എനിക്ക് ഒതുങ്ങണം,” അവൾ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഭാവമില്ലാതെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒരുപടി കൂടി അടുത്തു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുമുടലെടുത്ത സുഗന്ധം ആ മുറിയിലാകെ പടർന്നുപിടിച്ചിരുന്നു.

പക്ഷേ, ദേവൻ അവളെ ദാക്ഷിണ്യമില്ലാതെ വാതിലിനു പുറത്താക്കി കതകടച്ചു. പുറത്തുനിന്ന് ആതിര കതകിൽ പതുക്കെ മുട്ടിവിളിച്ചെങ്കിലും അവൻ കതകുതുറന്നില്ല. ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയ അവൻ ആലോചിച്ചു… ഇതെങ്ങനെ ഇവിടെവരെ എത്തി?

ദേവനും അഖിലും കോളേജ് കാലം തൊട്ടേയുള്ള സുഹൃത്തുക്കളാണ്. ഇരുവരും ഒരുമിച്ചാണ് ബിസിനസ്സ് തുടങ്ങിയതും വിജയിപ്പിച്ചതും. അഖിലിന്റെ വീട് ദേവന് സ്വന്തം വീടുപോലെയായിരുന്നു. അവിടെയുള്ള അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും അവൻ മറ്റൊരു മകനായിരുന്നു. എന്നാൽ അഖിലിന്റെ അനിയത്തി ആതിരയ്ക്ക് അവൻ എന്നും ഒരു സ്വപ്നപുരുഷനായിരുന്നു.

ആതിര കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന കാലം മുതലേ ദേവനെ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള പെരുമാറ്റവും, ചിരിയും, എന്തിനേറെപ്പറയുന്നു അവന്റെ പരുക്കൻ താടിപോലും അവളെ ആകർഷിച്ചു. ആദ്യം അതൊരു സാധാരണ ക്രഷ് ആയിരുന്നെങ്കിലും, നാളുകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതൊരു ഭ്രാന്തൻ പ്രണയമായി മാറി.

ഒരു ദിവസം അഖിലും ദേവനും ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യാനായി വീട്ടിലിരിക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മ അവർക്ക് ചായ ഉണ്ടാക്കാനായി അടുക്കളയിലായിരുന്നു.

“ദേവാ, നീ ഈ ഫയലൊന്ന് നോക്കിക്കേ. ഈ പ്രോജക്ട് നമുക്ക് എങ്ങനെയെങ്കിലും പിടിക്കണം,” അഖിൽ പറഞ്ഞു.

“മ്മ്… നോക്കാം. കഠിനാധ്വാനം ചെയ്താൽ നടക്കാത്തതായി ഒന്നുമില്ലല്ലോ,” ദേവൻ ഫയലിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഈ സമയം ആതിര കയ്യിൽ ചായ ഗ്ലാസുകളുമായി അങ്ങോട്ട് വന്നു. അവൾ ദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞുനിന്നാണ് ചായ കൊടുത്തത്. അവളുടെ വിരലുകൾ ദേവന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ സ്പർശിച്ചു. ദേവൻ പെട്ടെന്ന് കൈ പിൻവലിച്ചു.

“താങ്ക്സ് ആതിരക്കുട്ടി,” ദേവൻ സാധാരണപോലെ പറഞ്ഞു. ആ ‘കുട്ടി’ എന്ന വിളി അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.

“ദേവേട്ടാ… എന്തിനാ എന്നെ എപ്പോഴും കുട്ടീന്ന് വിളിക്കുന്നത്? ഞാൻ ഇപ്പോൾ കുട്ടിയൊന്നുമല്ല. ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സായി,” അവൾ ചുണ്ടുകൾ പിണച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അഖിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “നീ എത്ര വളർന്നാലും ഞങ്ങൾക്ക് കുട്ടി തന്നെയാണ് ആതിര. നീ പോയി നിന്റെ അസൈൻമെന്റ് എഴുതാൻ നോക്ക്.”

ആതിര ദേവനെ ഒന്നു നോക്കിയിട്ട് അവിടെനിന്ന് പോയി. അവളുടെ മനസ്സിൽ അപ്പോൾ ദേവന്റെ വിരലുകളുടെ സ്പർശനം ഉണ്ടാക്കിയ ചൂട് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

ആതിരയ്ക്ക് ദേവനോടുള്ള പ്രണയം വെറുമൊരു മാനസിക അടുപ്പം മാത്രമായിരുന്നില്ല. ശാരീരികമായി അവനെ സ്വന്തമാക്കണമെന്ന തീവ്രമായ ആഗ്രഹം അവളുടെ ഉള്ളിൽ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ദേവന്റെ ആൺകരുത്തുള്ള ശരീരം അവളെ എപ്പോഴും മോഹിപ്പിച്ചു.

ഒരു ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം കനത്ത മഴ പെയ്യുകയായിരുന്നു. അഖിൽ ഓഫീസിലെ ഒരു അടിയന്തര കാര്യത്തിനായി പുറത്തുപോയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മയും അച്ഛനും ഒരു കുടുംബക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് പോയതിനാൽ അന്നുരാത്രി തിരിച്ചെത്തില്ല. ദേവൻ അഖിലിനെ കാത്ത് ലിവിങ് റൂമിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് കറന്റ് പോയത്. വീടാകെ ഇരുട്ടിലായി. ദേവൻ തന്റെ ഫോണിന്റെ ഫ്ലാഷ്‌ലൈറ്റ് തെളിച്ചു.

“ആതിരാ… നീ എവിടെയാ? പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്,” ദേവൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

മറുപടിയൊന്നും കേൾക്കാത്തതിനാൽ അവൻ അവളുടെ മുറിയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു നിഴൽ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വന്നുവീണു. അത് ആതിരയായിരുന്നു. അവൾ പേടിച്ചെന്ന വ്യാജേന ദേവനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

“ദേവേട്ടാ… എനിക്ക് ഇരുട്ട് പേടിയാ,” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു.

ദേവൻ അവളെ തോളിൽ പിടിച്ച് മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു, “പേടിക്കേണ്ട ആതിരാ, ദാ കറന്റ് ഇപ്പോൾ വരും. നീ മാറി നിൽക്ക്.”

എന്നാൽ ആതിര അവനെ വിടാൻ തയ്യാറായില്ല. അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് ദേവന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മഴയുടെ തണുപ്പിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അവൻ അറിഞ്ഞു. ദേവൻ പെട്ടെന്ന് സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരികെ വന്നു. അവൻ അവളെ ബലമായി മാറ്റി നിർത്തി.

“ആതിരാ! അതിര് കടക്കരുത്. നീ എന്റെ അനിയത്തിയാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ള പെരുമാറ്റം എന്നിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കരുത്,” അവൻ കർശനമായി പറഞ്ഞു.

“അനിയത്തിയോ? ഏത് അനിയത്തിയാണ് സ്വന്തം ജേഷ്ഠന്റെ കൂട്ടുകാരനെ ഇങ്ങനെ സ്വപ്നം കാണുന്നത് ദേവാ? എനിക്ക് നിന്നെ പ്രാണനായി കാണണം. നിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കണം,” ഇരുട്ടിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും കറന്റ് വന്നു. വെളിച്ചം വീണപ്പോൾ ദേവൻ കണ്ടത് അല്പം അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളോടെ നിൽക്കുന്ന ആതിരയെയാണ്. അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ പ്രലോഭനത്തിന്റെ ഭാവമായിരുന്നു. ദേവൻ ഒന്നും പറയാതെ അവിടെനിന്ന് ഇറങ്ങി സ്വന്തം കാറിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.

ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം ദേവൻ അഖിലിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നത് കുറച്ചു. ഓഫീസിൽ വെച്ച് മാത്രമായി അവരുടെ കൂടിക്കാഴ്ചകൾ. അഖിലിന് ഇതിന്റെ കാരണം മനസ്സിലായില്ല.

“ഡാ ദേവാ, നീ ഈത്തിടെയായി വീട്ടിലേക്ക് വരാറേയില്ലല്ലോ. അമ്മ എപ്പോഴും അന്വേഷിക്കാറുണ്ട്,” അഖിൽ ഒരു ദിവസം ലഞ്ച് കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ചോദിച്ചു.

“അത്… കുറച്ച് തിരക്കുകൾ കൊണ്ടാണ് അഖിൽ. പിന്നെ പ്രോജക്ടുകളുടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഇവിടെവെച്ച് തീർക്കാമല്ലോ,” ദേവൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി.

എന്നാൽ ആതിര വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അവൾ ദേവന് നിരന്തരം മെസ്സേജുകൾ അയക്കാൻ തുടങ്ങി.

“എന്നെ എത്രനാൾ നിനക്ക് ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റും ദേവാ? നിന്റെ ഉള്ളിലും എന്നോട് പ്രണയമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. നീ അത് ഒളിച്ചുവെക്കുകയാണ്.”

ദേവൻ ആ മെസ്സേജുകൾക്കൊന്നും മറുപടി നൽകിയില്ല. അവൻ അവളെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്യാനും തുനിഞ്ഞില്ല, കാരണം അത് അഖിൽ അറിഞ്ഞാൽ എന്തുകാര്യം പറയും എന്ന ഭയമായിരുന്നു അവന്.

ഒരു ദിവസം അഖിലിന്റെ ജന്മദിനമായിരുന്നു. വീട്ടിൽ ചെറിയൊരു പാർട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. ദേവന് പോകാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ ഭംഗിയുള്ള ഒരു ഷർട്ടും ധരിച്ച് അവിടെയെത്തി. പാർട്ടിയിൽ ആതിര അതിമനോഹരമായ ഒരു സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. അവൾ ദേവനെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആതിര ദേവന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.

“എങ്ങനെയുണ്ട് എന്റെ സാരി? ദേവേട്ടന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?” അവൾ രഹസ്യമായി ചോദിച്ചു.

“നന്നായിട്ടുണ്ട് ആതിര. നീ വളരെ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്,” ഒരു ജേഷ്ഠന്റെ ഭാവത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു.

“സുന്ദരിയാണെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെന്താ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലും മടിക്കുന്നത്? ഈ ഭംഗിയൊക്കെ നിനക്ക് വേണ്ടിയുള്ളതാണ് ദേവാ,” അവൾ പതുങ്ങിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ദേവൻ ചുറ്റും നോക്കി. ആരെങ്കിലും കേൾക്കുമോ എന്ന ഭയം അവനുണ്ടായിരുന്നു. “ആതിരാ, ദയവുചെയ്ത് ഇവിടെവെച്ചെങ്കിലും ഇത്തരം സംസാരങ്ങൾ ഒഴിവാക്ക്. ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കും.”

“ശ്രദ്ധിച്ചോട്ടെ… എനിക്ക് ഭയമില്ല,” അവൾ ധീരമായി പറഞ്ഞു.

ആതിരയുടെ ഈ ഭ്രാന്തമായ സ്നേഹം തന്നെയും അഖിലിനെയും തമ്മിൽ അകറ്റുമെന്ന് ദേവൻ ഭയപ്പെട്ടു. അവൻ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. ഈ പ്രശ്നത്തിന് ഒരു ശാശ്വത പരിഹാരം കാണണം.

അവൻ അഖിലിനോട് സംസാരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു, പക്ഷേ നേരിട്ട് ആതിരയുടെ കാര്യം പറയാൻ അവന് മടിയായിരുന്നു. അതിനാൽ അവൻ മറ്റൊരു വഴി തിരഞ്ഞെടുത്തു.

“അഖിൽ, നമുക്ക് ആതിരയുടെ കല്യാണത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു കൂടേ? അവൾ കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞല്ലോ. നല്ല ആലോചനകൾ വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നോക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്?” ദേവൻ ചോദിച്ചു.

“നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ ദേവാ. അമ്മയും ഇതേക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നമുക്ക് നല്ലൊരു പയ്യനെ നോക്കണം. നിന്റെ അറിവിൽ ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ?” അഖിൽ ചോദിച്ചു.

“എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടുണ്ട്, നിതിൻ. യു.എസിൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയറാണ്. നല്ല കുടുംബം. ഞാൻ അവരോട് സംസാരിക്കാം,” ദേവൻ പറഞ്ഞു.

ഈ വിവരമറിഞ്ഞ ആതിര ആകെ തകർന്നുപോയി. ദേവൻ തന്നെ മറ്റൊരാൾക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചു കൊടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന സത്യം അവളെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചു. അവൾ നേരെ ദേവന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് പാഞ്ഞെത്തി.

ദേവന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് അവൾ അനുവാദമില്ലാതെ കയറിവന്നു. ഭാഗ്യത്തിന് അവിടെ മറ്റാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

“നീ എന്താ വിചാരിച്ചത് ദേവാ? എന്നെ മറ്റൊരാൾക്ക് കെട്ടിച്ചു തന്നാൽ നിനക്ക് സമാധാനമായി ജീവിക്കാം എന്നോ?” അവൾ മേശപ്പുറത്ത് കൈകൾ ഊന്നി നിന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീരും ദേഷ്യവും ഒരുപോലെ പുറത്തുവന്നു.

“ആതിരാ, ശാന്തയാകൂ. ഇതാണ് നിന്റെ ഭാവിക്കും നല്ലത്. എനിക്ക് നിന്നെ എന്റെ പെണ്ണായി കാണാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ അനിയത്തിയായി മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ, ഇനിയും അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും,” ദേവൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് നിന്റെ ഈ ഉപദേശം കേൾക്കേണ്ട. ഞാൻ നിതിനെ കല്യാണം കഴിക്കില്ല. ഞാൻ മരിക്കേണ്ടി വന്നാലും നിന്നെ മാത്രമേ സ്നേഹിക്കൂ,” അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെനിന്ന് ഇറങ്ങി ഓടി.

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. വിവാഹാലോചനകളുമായി അഖിലിന്റെ കുടുംബം മുന്നോട്ട് പോയി. നിതിന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് ആതിരയെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ജാതകവും ഒത്തു വന്നതോടെ വിവാഹം ഉറപ്പിക്കാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ ആതിര ഇതിനൊന്നും സമ്മതം മൂളിയില്ല. അവൾ മുറിക്കുള്ളിൽ അടച്ചിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വിവാഹനിശ്ചയ ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിച്ചു. ദേവനും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. അവൻ ആതിരയെ നോക്കിയെങ്കിലും അവൾ അവന്റെ നേർക്ക് നോക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. അവളുടെ മുഖം വിളറിയിരുന്നു.

ചടങ്ങുകൾ കഴിഞ്ഞയുടൻ ആതിര ദേവനെ തനിയെ കിട്ടാൻ ഒരു അവസരം നോക്കി. അവർ വീടിന്റെ ടെറസ്സിൽ വെച്ച് കണ്ടുമുട്ടി.

“നിനക്ക് സന്തോഷമായല്ലോ ദേവാ… നീ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ ഞാൻ മറ്റൊരാളുടെ പെണ്ണാകാൻ പോകുന്നു,” ആതിര ശൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ആതിരാ, നീ എന്നെ എപ്പോഴെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ? പ്രണയം എന്നത് നിർബന്ധിച്ച് ഉണ്ടാക്കേണ്ട ഒന്നല്ല. എന്റെ മനസ്സിൽ ആ സ്ഥാനം നിനക്കില്ല. പക്ഷേ ഒരു ജേഷ്ഠന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു, നിതിൻ നല്ലൊരു മനുഷ്യനാണ്. അവൻ നിന്നെ നന്നായി നോക്കും. നിന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കരുത്,” ദേവൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇത്തവണ അവളുടെ മനസ്സിൽ കാമമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു വലിയ നിരാശയായിരുന്നു.

ആതിര ഒന്നും പറയാതെ താഴേക്ക് പോയി.

മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആതിരയുടെയും നിതിന്റെയും വിവാഹം നടന്നു. ദേവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ നിന്നു. കല്യാണദിവസം മണവാട്ടിയായി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആതിരയെ കണ്ടപ്പോൾ ദേവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അത് അവളോടുള്ള പ്രണയം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് തന്റെ അനിയത്തിക്കുട്ടി ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് ചുവടുവെക്കുന്നതിന്റെ സന്തോഷം കൊണ്ടായിരുന്നു.

കല്യാണ മണ്ഡപത്തിൽ വെച്ച് നിതിന്റെ കൈപിടിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ ആതിര ദേവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ പഴയ ഭ്രാന്തമായ പ്രണയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് യാഥാർത്ഥ്യം ഉൾക്കൊണ്ട ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ശാന്തതയായിരുന്നു.

വിവാഹശേഷം അവൾ നിതിനൊപ്പം യു.എസിലേക്ക് പറന്നു. ആദ്യത്തെ കുറച്ചുമാസങ്ങൾ അവൾ ദേവനെ വിളിക്കുകയോ മെസ്സേജ് അയക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. ദേവനും അവളെ ശല്യം ചെയ്യാൻ പോയില്ല. അവൾ പുതിയ ജീവിതവുമായി പൊരുത്തപ്പെടട്ടെ എന്ന് അവൻ കരുതി.

ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷം, അഖിലിന്റെ ഫോണിലേക്ക് ആതിരയുടെ ഒരു വീഡിയോ കോൾ വന്നു. അഖിലും ദേവനും ഓഫീസിലിരിക്കുകയായിരുന്നു.

“ഡാ ദേവാ, ദാ ആതിര വിളിക്കുന്നു. വാ സംസാരിക്കാം,” അഖിൽ ദേവനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ ആതിര പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവൾ വളരെ സന്തോഷവതിയായി കാണപ്പെട്ടു. അവളുടെ അരികിൽ നിതിനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

“അഖിലേട്ടാ… ദേവേട്ടാ…” അവൾ വിളിച്ചു.

“എങ്ങനെയുണ്ട് ആതിരക്കുട്ടി അവിടെയുള്ള ജീവിതം?” ദേവൻ ചോദിച്ചു.

“വളരെ നന്നായി പോകുന്നു ദേവേട്ടാ. നിതിൻ എന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്. പിന്നെ… ഞങ്ങൾക്കൊരു സന്തോഷവാർത്ത പറയാനുണ്ട്. ഞാൻ അമ്മയാകാൻ പോകുന്നു,” അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അഖിൽ സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. ദേവന്റെ മനസ്സിലും വലിയൊരു ആശ്വാസവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞു.

“അഭിനന്ദനങ്ങൾ ആതിരാ, നിതിൻ…” ദേവൻ പറഞ്ഞു.

കോൾ കട്ട് ചെയ്യുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ആതിര ദേവനെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു, “ദേവേട്ടാ… അന്ന് എനിക്ക് തന്ന ആ ശാസനകൾക്കും എന്നെ തിരുത്തിയതിനും നന്ദി. ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് എനിക്ക് ഈ മനോഹരമായ ജീവിതം ലഭിക്കില്ലായിരുന്നു.”

ദേവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി. അഖിലിന്റെ അനിയത്തിക്കുട്ടി ഒടുവിൽ ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിലെ കനലുകൾ കെട്ടടങ്ങി, പകരം സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ പ്രകാശം അവിടെ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ദേവൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി, തെളിഞ്ഞ ആകാശത്ത് സൂര്യൻ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ സൗഹൃദവും പ്രണയത്തിന്റെ ആ പഴയ അധ്യായവും ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു ഓർമ്മ മാത്രമായി അവശേഷിച്ചു.

✍️ആമി