” അല്ല പ്രഭാകര താൻ അറിഞ്ഞൊ? വടക്കേടത്തെ പെൺകുട്ടി പഠിക്കാന് എന്നും പറഞ്ഞു പോയിട്ട്, ഏതോ ചെറുക്കന്റെ കൂടെ പൊറുതി ആണത്രേ!! എന്നിട്ടിപ്പോ ആ ചെറുക്കനെ തന്നെ കണ്ടുപിടിച്ചു അവരുടെ കല്യാണം നടത്താൻ നോക്കുക അവർ!!! പെണ്ണിന് വയറ്റിൽ ഉണ്ടോ എന്ന് പോലും സംശയം ഉണ്ട്!””
രാധാകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് പ്രഭാകരൻ അയാളെ ഒന്ന് നോക്കി..
“” അത് ആ പെൺകുട്ടി പ്രേമിച്ചതൊന്നും അല്ല രാധാകൃഷ്ണ.. ആ കുട്ടിയുടെ അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ മോനാണ്.. അയാൾ വിവാഹാലോചനയുമായി ചെന്നപ്പോൾ അവരത് സമ്മതിച്ചു.. എന്നിട്ട് കല്യാണം നടത്തുകയാണ് അല്ലാതെ താൻ ഈ പറഞ്ഞ പോലെ ഒന്നുമില്ല!!”
പ്രഭാകരൻ പറഞ്ഞത് രാധാകൃഷ്ണന് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല..
“” അത് അവർ പുറത്ത് പറയുന്നതാണ് സത്യം ഞാൻ പറഞ്ഞതാണ്!””‘ രാധാകൃഷ്ണൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു അയാളോട് എന്തു പറഞ്ഞിട്ടും ഒരു കാര്യവുമില്ല എന്ന് അറിയാവുന്ന പ്രഭാകരൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കടയിലേക്ക് വന്ന ബാക്കിയുള്ളവർക്ക് ചായ കൊടുത്തു..
പണ്ടുമുതൽ തന്നെ രാധാകൃഷ്ണന്റെ സ്വഭാവം എല്ലാവർക്കും അറിയാം..
അയാളുടെ പ്രധാന വിനോദം നാട്ടുകാരുടെ സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒളിഞ്ഞുനോക്കുക എന്നതായിരുന്നു. ആര് എങ്ങോട്ട് പോകുന്നു,
ആര് ആരുമായി സംസാരിക്കുന്നു എന്നതെല്ലാം രാധാകൃഷ്ണൻ കൃത്യമായി നിരീക്ഷിച്ചു.
ചായക്കടയിലെ ബെഞ്ചിലിരുന്ന് ഓരോരുത്തരെയും പറ്റി കുറ്റം പറയുന്നതിൽ അയാൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ആനന്ദം ലഭിച്ചിരുന്നു.
ആളുകൾ അയാളെ കാണുമ്പോൾ വഴിമാറി നടക്കാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും രാധാകൃഷ്ണൻ തന്റെ ശീലം മാറ്റിയില്ല.
തന്റെ നാവിൻതുമ്പിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന വാക്കുകൾ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തെ എത്രമാത്രം തകർക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അയാൾ ഒരിക്കൽപോലും ചിന്തിച്ചതേയില്ല.
എല്ലാവരും താൻ പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട് എന്നായിരുന്നു രാധാകൃഷ്ണന്റെ വിചാരം എന്നാൽ, പലർക്കും അയാൾ ഒരു കോമഡി പീസ് മാത്രമായിരുന്നു..
പക്ഷേ അയാളുടെ ഈ വൃത്തികെട്ട നാവുമൂലം പല ബന്ധങ്ങളും തകർന്നിട്ടും ഉണ്ട്..
അത് അയാൾക്ക് ഒരു ഹരമായിരുന്നു…
രാധാകൃഷ്ണന് വീട്ടിൽ ഭാര്യ മാത്രമേയുള്ളൂ.. കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..
അതുകൊണ്ടുതന്നെ അയാൾക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റം പറയാൻ കുറച്ചു കൂടുതൽ ഉത്സാഹം ആയിരുന്നു..
രാധാകൃഷ്ണൻ എന്നും ഒരേ ഓട്ടോറിക്ഷയിലാണ് യാത്ര ചെയ്യാറുള്ളത്.
ആ ഓട്ടോറിക്ഷയുടെ ഡ്രൈവർ സുകുമാരൻ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനായിരുന്നു. സുകുമാരൻ വളരെ ശാന്തനായ, അധികം സംസാരിക്കാത്ത ഒരാളായിരുന്നു.
മറ്റ് ആളുകൾ രാധാകൃഷ്ണനെ അവഗണിച്ചപ്പോൾ സുകുമാരൻ മാത്രം അയാളെ പലപ്പോഴും പരിഗണിച്ചിരുന്നു.
രാധാകൃഷ്ണൻ എപ്പോൾ വിളിച്ചാലും സുകുമാരൻ ഓട്ടോയുമായി എത്തുമായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ രാധാകൃഷ്ണന് സുകുമാരനെ വലിയ വിശ്വാസമായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങൾ സുകുമാരനോട് പറയുമ്പോഴും അവൻ അതൊന്നും വലിയ കാര്യമായി എടുക്കാതെ വെറുതെ തലയാട്ടുക മാത്രമാണ് ചെയ്യാറുള്ളത്.
തന്റെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാനോ ഭാര്യയുമായി സമയം ചിലവഴിക്കാനോ രാധാകൃഷ്ണന് ഒട്ടും താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അയാളുടെ ചിന്ത മുഴുവൻ അന്യന്റെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളിലായിരുന്നു.
രാധാകൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യ രാധ വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു ഭൂരിഭാഗം സമയവും. അവളോട് സംസാരിക്കാനോ അവളുടെ വിഷമങ്ങൾ കേൾക്കാനോ രാധാകൃഷ്ണൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
എന്നാൽ, സുകുമാരൻ രാധാകൃഷ്ണനെ വിളിക്കാൻ സ്ഥിരമായി വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ രാധയുമായി സംസാരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ സങ്കടങ്ങൾ കേൾക്കാനും അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനും സുകുമാരൻ ശ്രമിച്ചു.
രാധാകൃഷ്ണൻ പുറത്തുപോയി മറ്റുള്ളവരുടെ കഥകൾ മെനയുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നപ്പോൾ, സ്വന്തം വീടിനുള്ളിൽ നടക്കുന്ന മാറ്റങ്ങൾ അയാൾ ഒട്ടും അറിഞ്ഞില്ല.
സ്വന്തം കണ്ണിലെ കോൽ കാണാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണിലെ കരട് തിരയുകയായിരുന്നു അയാൾ.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ ചായക്കടയിൽ വലിയൊരു ബഹളമായിരുന്നു. രാധാകൃഷ്ണൻ പതിവുപോലെ അവിടേക്ക് നടന്നുചെന്നു.
എന്നാൽ അയാൾ ചെന്നപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവരെല്ലാം പെട്ടെന്ന് നിശ്ശബ്ദരായി.
എല്ലാവരും അയാളെ ഒരു വിചിത്രമായ ഭാവത്തോടെയാണ് നോക്കിയത്. ചിലർ പരസ്പരം നോക്കി അടക്കം പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
രാധാകൃഷ്ണന് കാര്യം മനസ്സിലായില്ല. അയാൾ പതിവുപോലെ ചായയ്ക്ക് ഓർഡർ നൽകി അടുത്തുനിന്ന ആളോട് ചോദിച്ചു,
“എന്താ ഇവിടെ എല്ലാവരും കൂടി ഒരു രഹസ്യം പറച്ചിൽ?” അപ്പോൾ ചായക്കടക്കാരൻ രാഘവൻ വളരെ താല്പര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു,
“രാധാകൃഷ്ണാ, നീ ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ? നമ്മുടെ സുകുമാരൻ ഓട്ടോക്കാരൻ ഇന്നലെ രാത്രി ആരോടുമില്ലാതെ നാടുവിട്ടുപോയി. കൂടെ ഒരു പെണ്ണുമുണ്ടെന്നാണ് കേൾക്കുന്നത്.”
രാധാകൃഷ്ണൻ അത് കേട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അവൻ അത്ര പാവമൊന്നുമല്ലെന്ന് എനിക്ക് പണ്ടേ അറിയാമായിരുന്നു.
ആരായിരിക്കും ആ പെണ്ണ്? ഏതായാലും ഏതോ നട്ടെല്ലില്ലാത്ത ഒരുത്തന്റെ ഭാര്യ ആണ് എന്നുള്ള കാര്യത്തിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല..
അവളുടെ കുടുംബം നാറിപ്പോയല്ലോ.”
രാധാകൃഷ്ണൻ അത് പറഞ്ഞ് തീർന്നതും ചായക്കടയിൽ വലിയൊരു പൊട്ടിച്ചിരി ഉയർന്നു.
അതോടെ അയാൾക്ക് കൂടുതൽ ഹരമായി.
“” നിങ്ങൾക്കൊന്നും അറിയില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയാം!! ഈ ഭാര്യമാർക്ക് വേണ്ടത് ചിലതുണ്ട്…. ഏത്??? ഏഹ്!! അത് അളവിന് അങ്ങ് കൊടുത്താൽ, ഇവളുമാര് നമ്മുടെ കയ്യിൽ ഇരിക്കും..
അല്ലെങ്കിൽ ഇതുപോലെ കണ്ടവന്റെ കൂടെ പോകും!!”
വലിയ കാര്യത്തിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു..
“” അത് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്!! ആ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് വേണ്ട സാധനം കിട്ടാത്ത ഏതോ ഒരു പെണ്ണാണ് കൂടെ പോയത്!””‘
എന്ന് മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞതും വീണ്ടും ചിരി ഉയർന്നു…
എന്നാൽ രാഘവൻ എന്നൊരാൾ അയാളെ സഹതാപത്തോടെ നോക്കി..
രാധാകൃഷ്ണന്റെ അയൽവാസി കൂടി ആയിരുന്നു രാഘവൻ..
രാഘവൻ അയാളെ നോക്കി സഹതാപത്തോടെ പറഞ്ഞു, “എടാ രാധാകൃഷ്ണാ, നീ മറ്റുള്ളവരുടെ കഥ തിരക്കി നടന്ന് സ്വന്തം വീട്ടിലെ കാര്യം മറന്നുപോയി. ആ സുകുമാരന്റെ കൂടെ പോയത് നിന്റെ ഭാര്യ രാധയാണ്!”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും രാധാകൃഷ്ണന്റെ തലയിൽ ഇടിത്തീ വെട്ടിയതുപോലെ തോന്നി.
അയാൾക്ക് ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടായി. ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ചിരി അയാളുടെ കാതുകളിൽ തുളച്ചുകയറി.
“” എന്താടാ പറഞ്ഞത് എന്റെ ഭാര്യ എന്റെ വീട്ടിൽ ഉണ്ട്!! കണ്ടവന്റെ കൂടെ പോയത് നിന്റെ ഭാര്യ ആയിരിക്കും!!”
വീറോടെ രാധാകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു.
“” ആ ഇനി എന്റെ നെഞ്ചത്തോട്ട് വാ!! തനിക്ക് ഇതുതന്നെ കിട്ടണം കണ്ടവരുടെ കുറ്റം പറഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഒന്ന് ഉണ്ട് എന്നുള്ളത് ഓർത്തില്ല!! തൽക്കാലം പോയി നോക്ക് വീട്ടിൽ സ്വന്തം ഭാര്യ ഉണ്ടോ എന്ന്!”””
രാഘവൻ പറഞ്ഞതും അയാൾക്ക് വെപ്രാളമായി..
അയാൾ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് ഓടി. വീട് ശൂന്യമായി കിടക്കുകയായിരുന്നു. രാധയുടെ വസ്ത്രങ്ങളും സാധനങ്ങളും ഒന്നും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഒരു ചെറിയ കത്ത് മേശപ്പുറത്ത് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ അവൾ എഴുതിയിരുന്നു:
“നിങ്ങൾക്ക് എന്നെക്കാളും പ്രധാനം നാട്ടുകാരുടെ കുറ്റം കണ്ടെത്തുന്നതിൽ ആയിരുന്നു. എന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ കേൾക്കാനും ദുരിതങ്ങൾ കാണാനും സുകുമാരന് മാത്രമേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ… അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പോകുന്നു അന്വേഷിക്കേണ്ട!!”
അതോടെ രാധാകൃഷ്ണന്റെ ജീവിതം ആകെ മാറിമറിഞ്ഞു. അതുവരെ മറ്റുള്ളവരെ പരിഹസിച്ചിരുന്ന അയാൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു പരിഹാസപാത്രമായി മാറി…
വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ആളുകൾ അയാളെ നോക്കി പരസ്യമായി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. “ഇതാണോ മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റം കണ്ടുപിടിക്കാൻ നടന്ന വലിയ യോഗ്യൻ? സ്വന്തം ഭാര്യയെ നോക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തവൻ” എന്ന് ആളുകൾ പറയുന്നത് അയാൾക്ക് കേൾക്കേണ്ടി വന്നു.
അപ്പോഴാണ് രാധാകൃഷ്ണന് താൻ ചെയ്ത തെറ്റുകളുടെ ആഴം മനസ്സിലായത്.
പണ്ട് താൻ മറ്റുള്ളവരെപ്പറ്റി ഇങ്ങനെയുള്ള ഗോസിപ്പുകൾ പറഞ്ഞു പരത്തിയപ്പോൾ അവർക്ക് എത്രമാത്രം വേദനിച്ചിട്ടുണ്ടാകും എന്ന് അയാൾ ഇപ്പോൾ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലൂടെ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.
ഒരു നുണക്കഥയോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരാളുടെ സ്വകാര്യതയോ ചായക്കടകളിൽ ചർച്ചയാക്കുമ്പോൾ തകർന്നുപോകുന്നത് മനുഷ്യരുടെ ജീവിതമാണെന്ന് അയാൾക്ക് ബോധ്യമായി.
മറ്റുള്ളവരുടെ പരിഹാസവും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും താങ്ങാനാവാതെ അയാൾ വീടിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി.
പരദൂഷണവും ഗോസിപ്പും പറയുന്നവർക്ക് ഒടുവിൽ ഇതുപോലൊരു തിരിച്ചടി ഉണ്ടാകുമെന്ന് അയാൾ തന്റെ സ്വന്തം ജീവിതാനുഭവത്തിലൂടെ പഠിക്കുകയായിരുന്നു.
താൻ മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകിയ അതേ വേദന ഇപ്പോൾ ഇരട്ടിയായി തനിക്കുതന്നെ തിരിച്ചുകിട്ടിയെന്ന് ബോധ്യമായതോടെ രാധാകൃഷ്ണൻ പൂർണ്ണമായും നിശ്ശബ്ദനായി..
✍️സ്റ്റോറി by കൃഷ്ണ
