“ദേ… ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ ഇതിലേക്ക് ഒപ്പിട്ടു തന്നേക്കണം, എന്നിട്ട് നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളവന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിപ്പൊയ്ക്കോ!”
ഹാളിലെ മേശപ്പുറത്തേക്ക് ഡിവോഴ്സ് പേപ്പറുകൾ ആഞ്ഞുവെച്ചുകൊണ്ട് രമേശൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അഞ്ജലി ഞെട്ടിപ്പോയി.
താൻ ചെയ്തതൊക്കെ രമേശൻ അറിഞ്ഞു എന്ന് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
രമേശൻ ഒരു സാധാരണ ബാങ്ക് ജീവനക്കാരനാണ്. രാവിലെ ഒൻപത് മണിക്ക് പോയാൽ രാത്രി എട്ടു മണിയാകും തിരിച്ചെത്താൻ.
ശാന്തനായ, ആരോടും വഴക്കിന് പോകാത്ത സ്വഭാവം. എന്നാൽ അഞ്ജലിക്ക് ആ ജീവിതം ബോറടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
പണവും സമാധാനവും ഉണ്ടെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ ഒരു ‘ത്രില്ല്’ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.
അങ്ങനെയാണ് ഫേസ്ബുക്ക് വഴി അവൾ വിനീതിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്.
വിനീത് നാട്ടിലെ ഒരു തല്ലിപ്പൊളി ചെറുക്കനായിരുന്നു.
സ്ഥിരമായി പണിയൊന്നുമില്ല, ബൈക്കും കൊണ്ട് കറങ്ങി നടക്കുക, അടിപിടി ഉണ്ടാക്കുക ഇതൊക്കെയായിരുന്നു അവന്റെ വിനോദം.
പക്ഷേ, അവന്റെ ആ പരുക്കൻ സ്വഭാവവും സംസാരവും അഞ്ജലിക്ക് പുതിയൊരു ലഹരിയായി തോന്നി.
വെറും ശാരീരിക സുഖത്തിനും താല്കാലിക സന്തോഷത്തിനും വേണ്ടി അവൾ വിനീതിലേക്ക് അടുത്തു.
രമേശൻ ഓഫീസിൽ പോകുന്ന സമയങ്ങളിൽ വിനീത് ഈ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി.
എല്ലാം രഹസ്യമായി തുടരുമെന്നാണ് അഞ്ജലി കരുതിയത്.
എന്നാൽ, കഴിഞ്ഞ ദിവസം രമേശൻ ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരത്തെ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ടത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു.
സ്വന്തം കിടപ്പുമുറിയിൽ വിനീതിനൊപ്പം നിൽക്കുന്ന അഞ്ജലിയെ രമേശൻ കൈയോടെ പിടികൂടി.
സാധാരണക്കാരനായ ഏതൊരു ഭർത്താവിനെയും പോലെ അവിടെ വലിയ അടിപിടിയോ ബഹളമോ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.
രമേശൻ ഒന്നുറക്കെ അവളോട് ദേഷ്യപ്പെടുക പോലും ചെയ്തില്ല വിനീതിനെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറക്കിവിട്ടിട്ട്, അഞ്ജലിയോട് ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാതെ അവൻ റൂമിലേക്ക് പോയി വാതിലടച്ചു.
ആ നിശബ്ദത അഞ്ജലിയെ ഭയപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെയാണ് രമേശൻ ആ പേപ്പറുകളുമായി അവളുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നത്.
”രമേശേട്ടാ… എനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി. ഒരൊറ്റ തവണത്തേക്ക് എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്…” അഞ്ജലി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ കാലിൽ പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞു.
”നാടകം കളിക്കരുത് അഞ്ജലി,” രമേശൻ അവളുടെ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റി. “നിനക്ക് ഈ വീട്ടിൽ എല്ലാ സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ വിശ്വസിച്ചു. പക്ഷേ, നിനക്ക് വേണ്ടത് ഒരു കുടുംബജീവിതമല്ല, വെറും ശാരീരിക സുഖങ്ങൾ മാത്രമാണ്.
അതിനുവേണ്ടി നീ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ആരെയാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ തല്ലിപ്പൊളിയെ!
എന്തായാലും എനിക്ക് നിന്റെ ടേസ്റ്റ് മനസ്സിലായി…
നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ഞാനൊരു തടസ്സമാകില്ല. ഈ പേപ്പറിൽ ഒപ്പിട്.”
അവൾ ഇല്ലെന്ന് കാണിച്ചപ്പോൾ രമേശൻ ദേഷ്യത്തോടെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു..
ഒട്ടും ദേഷ്യപ്പെടാത്ത ഒരാൾ അത്രയും വെറുപ്പോടെ തന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഭയമായി..
അഞ്ജലിക്ക് മനസ്സിലായി, ഇനി കരഞ്ഞിട്ടോ മാപ്പ് പറഞ്ഞിട്ടോ കാര്യമില്ല. രമേശന്റെ കൺകളിൽ അവളോടുള്ള വെറുപ്പ് മാത്രമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ ആ പേപ്പറിൽ ഒപ്പിട്ടു.
”ഇനി നിനക്ക് പോകാം. അവൻ പുറത്ത് ബൈക്കുമായി കാത്തുനിൽപ്പുണ്ട്, ഏതായാലും നീ അവന്റെ പ്രണയ ഭാജനം അല്ലേ? അവനോട് തന്നെ ഏറ്റെടുത്തു കൊള്ളാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്!!”
രമേശൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. അഞ്ജലി നോക്കുമ്പോൾ വിനീത് ഗേറ്റിന് പുറത്ത് ബൈക്കിലിരുന്ന് പുകവലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്നലെ രമേശൻ പിടിച്ചപ്പോൾ പേടിച്ചോടിയ അവൻ, ഇന്ന് വളരെ കൂളായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അഞ്ജലിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി.
രമേശൻ അവളുടെ കൈപിടിച്ച് വീടിന് പുറത്താക്കി ഗേറ്റ് പൂട്ടി. തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അടങ്ങിയ ഒരു ബാഗ് മാത്രമാണ് അഞ്ജലിയുടെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്നത്.
ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അഞ്ജലിയുടെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു ഭയമുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും വിനീതിന്റെ കൂടെയുള്ള പുതിയ ജീവിതം കളർഫുൾ ആയിരിക്കും എന്ന് അവൾ സ്വയം വിശ്വസിപ്പിച്ചു.
” നിന്നെപ്പോലെ ഒരുത്തിയെ എന്റെ തലയിൽ ചുമക്കണം എന്നാണ് വിധി!! നിന്റെ ആ വൃത്തികെട്ട കെട്ടിയോൻ ഇന്നലെ വീട്ടിൽ വന്ന് പ്രശ്നമുണ്ടാക്കി അവൻ എന്നെ എടുത്തിട്ട് അലക്കി..
തിരിച്ചു കൊടുക്കാൻ എനിക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല!!!
.
വിനീത് മു രണ്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു രമേശേട്ടൻ അവനെ അടിച്ചു ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നതാണെന്ന് അപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് മനസ്സിലായത്.
ഈ സമയത്ത് വിനീതിനെ പിണക്കുന്നത് നല്ലതല്ല എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
”രമേശേട്ടൻ എന്നെ ഇറക്കിവിട്ടു. ഇനി എനിക്ക് നീ മാത്രമേയുള്ളൂ വിനീത്,” അഞ്ജലി ബാഗുമായി അവന്റെ ബൈക്കിന് പിന്നിൽ കയറി. വിനീത് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ബൈക്ക് മുന്നോട്ട് എടുത്തു.
തുടക്കത്തിൽ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ അഞ്ജലിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നും തോന്നിയില്ല. വിനീതിന്റെ കൂട്ടുകാർക്കൊപ്പം കറക്കവും പാർട്ടികളുമായി അവൾ നടന്നു.
എന്നാൽ ആ സുഖം അധികനാൾ നീണ്ടുനിന്നില്ല. വിനീതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം പതിയെ പുറത്തുവരാൻ തുടങ്ങി.
അവൻ കഞ്ചാവിനും മദ്യത്തിനും അടിമയായിരുന്നു.
കയ്യിലെ പണം തീർന്നപ്പോൾ അവൻ അഞ്ജലിയുടെ സ്വർണ്ണമാല ചോദിച്ചു.
”ഇത് എന്റെ അമ്മ തന്ന മാലയാ വിനീത്, ഇത് ഞാൻ തരില്ല,” അഞ്ജലി എതിർത്തു പറഞ്ഞു.
അടുത്ത നിമിഷം വിനീതിന്റെ കൈ അവളുടെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു. “എടീ, എന്റെ കൂടെ സുഖിക്കാൻ വന്നതല്ലേ നീ? വലിയ പതിവ്രത ചമയേണ്ട. മര്യാദയ്ക്ക് ആ മാല ഇങ്ങോട്ട് തന്നേക്കണം.
ഇല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ ഞാൻ വെട്ടിയരിയും!” അവൻ അലറി.
അഞ്ജലി ഭയന്നുപോയി.
രമേശൻ ഇതുവരെ തന്നോട് ഒച്ചയെടുത്ത് പോലും സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. ഇവിടെയിതാ ഒരു മാലയ്ക്ക് വേണ്ടി അവൻ തന്നെ തല്ലിയിരിക്കുന്നു.
ജീവനിലുള്ള ഭയം കാരണം അവൾ ആ മാല ഊരി കൊടുത്തു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. വിനീതിന്റെ ഉപദ്രവം കൂടിവന്നു.
അവൻ വീട്ടിൽ വരുന്നത് തന്നെ മദ്യപിച്ചായിരുന്നു. വരുന്നത് തല്ലാനായിരുന്നെന്ന് മാത്രം.
അഞ്ജലിക്ക് അവനോടുണ്ടായിരുന്ന ആ ‘ശാരീരിക ആകർഷണം’ വെറും വെറുപ്പായി മാറി. പണത്തിന് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച വിനീത്, ഒടുവിൽ അഞ്ജലിയെ അവന്റെ കൂട്ടുകാർക്ക് മുന്നിലേക്ക് വരെ തള്ളിവിടാൻ ശ്രമിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് അഞ്ജലിക്ക് രമേശന്റെ വില മനസ്സിലായത്.
എത്ര ശാന്തവും സുരക്ഷിതവുമായ ജീവിതമായിരുന്നു തനിക്കുണ്ടായിരുന്നത്!
വെറുമൊരു നിമിഷത്തെ സുഖത്തിന് വേണ്ടി, ചിന്തയില്ലാതെ എടുത്ത തീരുമാനം തന്റെ ജീവിതം നരകമാക്കി മാറ്റി.
ഒരു ദിവസം വിനീത് ബോധമില്ലാതെ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന സമയം നോക്കി അഞ്ജലി ആ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയോടി.
അവൾക്ക് പോകാൻ ഒരേയൊരു ഇടമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ—രമേശന്റെ അടുത്ത്. പഴയ തെറ്റുകൾക്ക് കാലുപിടിച്ച് മാപ്പ് പറയാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു.
കാരണം അവളുടെ വീട്ടുകാർ രമേശനുമായി വഴക്കിട്ട് അവൾ ഇറങ്ങി എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ അവളെ തള്ളി പറഞ്ഞിരുന്നു..
കീറിപ്പറിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും അഴുക്കുപിടിച്ച മുഖവുമായി അഞ്ജലി വീണ്ടും രമേശന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിലെത്തി. ഗേറ്റ് തുറന്ന് അവൾ അകത്തേക്ക് നടന്നു.
വല്ലാത്തൊരു അങ്കലാപ്പോടെ അവൾ ഉമ്മറത്തെ കോളിംഗ് ബെല്ലിൽ വിരലമർത്തി.
ചില നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രമേശനെ കണ്ട് അഞ്ജലിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുൊഴുകി.
”രമേശേട്ടാ… എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്. എനിക്ക് വലിയ തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി. അവൻ ഒരു മൃഗമാണ്… എന്നെ ജീവിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല. എനിക്ക് എന്റെ പഴയ ജീവിതം മതി…” അവൾ തറയിലിരുന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
എന്നാൽ രമേശന്റെ ഭാവത്തിൽ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല. അവൻ ശാന്തനായി അവളെ നോക്കി.
”അഞ്ജലി, നിനക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയതല്ല. നീ ബോധപൂർവ്വം തിരഞ്ഞെടുത്ത ജീവിതമാണിത്.
എന്റെ കൂടെ ജീവിച്ചപ്പോൾ നിനക്ക് വിരസതയായിരുന്നു. ആ തല്ലിപ്പൊളിയുടെ കൂടെ പോയപ്പോൾ നിനക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യവും സുഖവും കിട്ടുമെന്നാണ് നീ കരുതിയത്.
അതിന് ഭവിഷ്യത്ത് ഉണ്ടെന്ന് അന്നേ ആലോചിക്കണമായിരുന്നു.”
”ഞാൻ ഇനി ഒന്നിനും വരില്ല ഏട്ടാ, ദയവായി എന്നെ ഇവിടെ നിൽക്കാൻ അനുവദിക്ക്…”
അവൾ യാചിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് അകത്തുനിന്ന് മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടത്. “ഏട്ടാ, ആരാ വന്നത്?”
ഒരു സാധാരണ സാരിയുടുത്ത്, നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരമണിഞ്ഞ ഒരു പെൺകുട്ടി രമേശന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു നിന്നു. രമേശൻ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് അഞ്ജലിയോട് പറഞ്ഞു:
”ഇത് മാളവിക. എന്റെ ഭാര്യ. നീ പോയതിന് ശേഷം എന്റെ വീട്ടുകാർ കണ്ടുപിടിച്ചതാണ്.
സുഖങ്ങൾക്കും ആർഭാടങ്ങൾക്കും അപ്പുറം ഒരു കുടുംബത്തിന് വില നൽകുന്ന പെൺകുട്ടിയാണ്.
നിനക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത് എന്താണെന്ന് നീ ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടാകും. പക്ഷേ, ഇനി ഈ പടിവാതിലിനപ്പുറത്തേക്ക് നിനക്ക് പ്രവേശനമില്ല. നീ വന്ന വഴിക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു പൊയ്ക്കോ.”
രമേശൻ വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു. ആ വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം അഞ്ജലിയുടെ നെഞ്ചിലാണ് തറച്ചത്. വെറും ശാരീരിക സുഖത്തിന് വേണ്ടി നല്ലൊരു ജീവിതം തല്ലിക്കെടുത്തി, തെരുവിലേക്ക് ഇറങ്ങേണ്ടി വന്ന തന്റെ അവസ്ഥയോർത്ത് അഞ്ജലി ആ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തിരുന്ന് അലറിക്കരഞ്ഞു.
പക്ഷേ, അതുകേൾക്കാൻ ഇപ്പോൾ ആരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
