“ടീച്ചറേ, ഈ സാരി ഉടുക്കുമ്പോൾ ടീച്ചറെ കാണാൻ നല്ല ലുക്കാണല്ലോ… ഈ നിറം ടീച്ചറുടെ നിറത്തിന് നല്ല ചേർച്ചയാ.”
ക്ലാസ്സ് മുറിയുടെ മൂലയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന രാഹുലിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് പത്താം ക്ലാസ്സിലെ ആ ആൺകുട്ടികൾക്കിടയിൽ ഒരു കൂട്ടച്ചിരി പടർന്നു. വെറും ഒരു അഭിനന്ദനമായിരുന്നില്ല അത്. ആ ചിരിയിലും ആ നോട്ടത്തിലും ഒളിഞ്ഞിരുന്ന അശ്ലീലം ആർക്കും മനസ്സിലാക്കാവുന്നതായിരുന്നു. ആൺകുട്ടികൾ മാത്രമുള്ള ആ സ്കൂളിലേക്ക് പുതുതായി വന്ന ഗായത്രി ടീച്ചർക്ക് നേരെയായിരുന്നു ആ ഒളിയമ്പ്.
ഗായത്രി ടീച്ചർ ബോർഡിൽ എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്ന ചോക്ക് ഒന്ന് നിർത്തി. അവർ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു. ഇരുപത്തിനാല് വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ള, വെളുത്ത നിറമുള്ള, അഴകുള്ള ഒരു യുവതി. കേരളീയ വസ്ത്രധാരണ രീതിയിൽ, ഒതുക്കമുള്ള ശരീരപ്രകൃതിയുള്ള ഗായത്രിയെ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ ഈ കുട്ടികൾക്കിടയിൽ അടക്കം പറച്ചിലുകൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
“രാഹുൽ പറഞ്ഞത് ശരിയാ ടീച്ചറേ, ടീച്ചറുടെ ഈ ‘ഫിഗർ’ കണ്ടാൽ ആരും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകും,” അടുത്ത ബെഞ്ചിലിരുന്ന അശ്വിൻ കൂട്ടിചേർത്തു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ടീച്ചറുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒന്നുഴിഞ്ഞു പോയി.
ബാക്കിയുള്ളവർ പരസ്പരം നോക്കി ആസ്വദിച്ചു ചിരിച്ചു. അവരുടെ ഉള്ളിലെ കൗമാര ചാപല്യങ്ങളും, അശ്ലീല ചിന്തകളും ആ മുറിയിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.
ഗായത്രി ടീച്ചർ ആ സ്കൂളിൽ ജോയിൻ ചെയ്തിട്ട് വെറും രണ്ടാഴ്ച മാത്രമേ ആയിരുന്നുള്ളൂ. ആൺകുട്ടികൾ മാത്രമുള്ള വിദ്യാലയമായതിനാൽ അവിടെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ കടുപ്പമായിരുന്നു. എന്നാൽ യുവതിയായ ഒരു ടീച്ചറെ കണ്ടപ്പോൾ ഈ കൗമാരക്കാരുടെ ഉള്ളിലെ ജിജ്ഞാസയും അനാവശ്യ ചിന്തകളും അണപൊട്ടി.
ഇന്റർവെൽ സമയങ്ങളിൽ സ്റ്റാഫ് റൂമിന് മുന്നിലൂടെ നടക്കുമ്പോഴും, ടീച്ചർ നടന്നു പോകുമ്പോഴുമുള്ള അവരുടെ സംസാരങ്ങൾ പലപ്പോഴും അതിരുവിടുന്നതായിരുന്നു.
“എടാ, ആ ടീച്ചറുടെ നടത്തം കണ്ടോ? ശരിക്കും ഒരു മോഡലിനെപ്പോലെ ഉണ്ടല്ലേ?” ഒരുവൻ പറയും.
“അതൊക്കെ പോട്ടെ, ആ കണ്ണും ചുണ്ടും കണ്ടോ… സിനിമയിലൊക്കെ കാണുന്ന മാതിരി. എന്ത് ഭംഗിയാ കാണാൻ! ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു ടീച്ചറെ ഇതിനു മുൻപ് ഈ സ്കൂളിൽ കണ്ടിട്ടില്ല.”
മറ്റൊരുവൻ മെല്ലെ പറഞ്ഞു, “ഡാ, ആ സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെയുള്ള ആ അരക്കെട്ട് കണ്ടോ… എന്ത് ഫിറ്റാണല്ലേ?”
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം സ്കൂൾ വിട്ട സമയം. ഗായത്രി ടീച്ചർ തന്റെ ബാഗ് എടുക്കാൻ ക്ലാസ്സ് മുറിയിലേക്ക് മടങ്ങി വരുമ്പോൾ സ്റ്റാഫ് റൂമിന് പിന്നിലെ മതിലിനോട് ചേർന്ന് ആൺകുട്ടികളുടെ സംസാരം കേട്ടു.
“എടാ, ഇന്ന് ടീച്ചർ ആ നീല ചുരിദാർ ഇട്ടപ്പോൾ കണ്ടോ? ആ ഷേപ്പ് ശരിക്കും എടുത്തു കാണിക്കുന്നുണ്ട്. ആ ബോഡി കണ്ടാൽ ആരും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകും. ആ ടീച്ചറുടെ ഭർത്താവിന്റെ ഭാഗ്യം.” ഇത് രാഹുലായിരുന്നു.
“അതെടാ, ആ മുടിയും ആ നടപ്പും… ശരിക്കും ലേഡി സൂപ്പർസ്റ്റാർ തന്നെ. ഒന്ന് തൊടാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ…” മറ്റൊരുവൻ തന്റെ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
ടീച്ചർ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. അവർക്ക് ദേഷ്യത്തേക്കാൾ ഉപരി സഹതാപമാണ് തോന്നിയത്. അവർ മെല്ലെ അവരുടെ മുന്നിലേക്ക് ചെന്നു. കുട്ടികൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവർ ഓടാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും ടീച്ചർ അവരെ വിളിച്ചു.
“നിൽക്കൂ… ഓടണ്ട. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതൊക്കെ ഞാൻ കേട്ടു.”
അവർ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.
“നിങ്ങൾ എന്റെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് ഇത്രയേറെ ആകുലപ്പെടുന്നത് എന്തിനാണ്? നോക്കൂ കുട്ടികളേ, ശരീരം എന്നത് വെറും മാംസവും എല്ലും മാത്രമാണ്. അത് കുറച്ചു കാലം കഴിയുമ്പോൾ മാറും. പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ഈ ചിന്താഗതി മാറിയില്ലെങ്കിൽ അത് നിങ്ങളെ വലിയ അപകടങ്ങളിൽ എത്തിക്കും. നിങ്ങൾ എന്നെ ഒരു സുന്ദരമായ വസ്തുവായിട്ടാണോ കാണുന്നത്, അതോ അറിവ് തരുന്ന ഒരാളായിട്ടാണോ?”
ടീച്ചർ രാഹുലിനെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു. “രാഹുൽ, നിനക്ക് ലജ്ജ തോന്നുന്നില്ലേ? നിന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്ന, നിനക്ക് അറിവ് പകർന്നു തരുന്ന ഒരാളെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കാൻ? നിങ്ങൾ സിനിമകളിൽ കാണുന്നതുപോലെയല്ല യഥാർത്ഥ ജീവിതം. ഒരു സ്ത്രീയെ ബഹുമാനിക്കാൻ പഠിക്കാത്തവൻ ഒരിക്കലും ഒരു നല്ല മനുഷ്യനാവില്ല.”
അങ്ങനെയങ്ങനെ അവരുടെ ചർച്ചകൾ നീണ്ടു. പത്താം ക്ലാസ്സിലെ ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങളുടെയും തെറ്റായ ചിന്താഗതികളുടെയും ഇരയായി ആ അധ്യാപിക മാറുകയായിരുന്നു. പലപ്പോഴും ഗായത്രി ടീച്ചർ ഇത് കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ നടന്നു പോയി. എന്നാൽ ഇന്ന് ക്ലാസ്സിൽ വച്ച് പരസ്യമായി രാഹുൽ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്ക് പ്രതികരിക്കാതിരിക്കാൻ ആയില്ല.
രാഹുലിന്റെ കമന്റ് കേട്ടിട്ടും ഗായത്രി ടീച്ചർ ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ല. അവർ തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ബുക്ക് മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു. ശാന്തമായി ആ കുട്ടികളെ ഓരോരുത്തരെയായി നോക്കി. ടീച്ചർ ദേഷ്യപ്പെടുമെന്നും അലറുമെന്നുമാണ് അവർ കരുതിയത്. എന്നാൽ അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
“രാഹുൽ… അശ്വിൻ… എല്ലാവരും ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കൂ,” ടീച്ചർ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
ആ ശബ്ദത്തിലെ ഗൗരവം അവരെ ഒന്ന് ഞെട്ടിച്ചു. അവർ നിശബ്ദരായി.
“നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. എനിക്ക് ഭംഗിയുണ്ട്, ഞാൻ നല്ല വസ്ത്രം ധരിക്കാറുണ്ട്, എന്റെ ശരീരഘടന നിങ്ങൾക്ക് ആകർഷകമായി തോന്നാം. ഇതിലൊന്നും ഒരു തെറ്റുമില്ല. കാരണം, സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കുക എന്നത് മനുഷ്യസഹജമാണ്.”
കുട്ടികൾ പരസ്പരം നോക്കി. അവർ ഇങ്ങനെ ഒരു മറുപടി പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
“പക്ഷേ,” ടീച്ചർ തുടർന്നു, “ഒരു സ്ത്രീയുടെ സൗന്ദര്യത്തെ നോക്കുന്ന രീതിയിലാണ് വ്യത്യാസമുള്ളത്. നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ എന്നെ നോക്കിയത് ഒരു അധ്യാപികയായോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സഹോദരിയായോ അല്ല. നിങ്ങളുടെ നോട്ടത്തിലും വാക്കുകളിലും ഒരു തരം ‘വിശപ്പ്’ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വസ്തുവിനെ കാണുന്നതുപോലെ എന്നെ കാണുന്നത് കൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾക്ക് അശ്ലീലം തോന്നുന്നത്.”
ടീച്ചർ രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. അവന്റെ തോളിൽ കൈവച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“രാഹുൽ, നീ പറഞ്ഞത് എന്റെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ചാണ്. നീ എന്നോട് ചോദിച്ചോ ഈ ശരീരം നിലനിർത്താൻ ഞാൻ എത്രമാത്രം കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന്? ഓരോ സ്ത്രീയും തങ്ങൾക്കു ചുറ്റുമുള്ള പുരുഷന്മാരുടെ നോട്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ എത്രമാത്രം മാനസികമായി പൊരുതുന്നുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?”
മുറിയിൽ അസാധാരണമായ നിശബ്ദത പടർന്നു.
“നിങ്ങൾ വളരുകയാണ്. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ പല മാറ്റങ്ങളും ഉണ്ടാകും. ലിംഗപരമായ ആകർഷണം തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. പക്ഷേ അത് മാന്യമായിരിക്കണം. റോഡിലൂടെ പോകുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കാണുമ്പോൾ അവളുടെ ശരീരഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുന്നതാണോ ഒരു പുരുഷന്റെ ലക്ഷണം? അല്ല. അവളെ ഒരു വ്യക്തിയായി കാണാൻ പഠിക്കണം.”
ഗായത്രി ടീച്ചർ ബോർഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു ഒരു വാക്ക് എഴുതി: ‘റെസ്പെക്ട് ‘.
“ഇതാണ് നിങ്ങൾക്ക് കുറവുള്ളത്. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശരീരം എന്നത് അവൾക്ക് ദൈവവും പ്രകൃതിയും നൽകിയ ഒന്നാണ്. അതിനെ ലൈംഗികമായി മാത്രം കാണുമ്പോൾ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അമ്മയെയും സഹോദരിയെയും പോലും അപമാനിക്കുകയാണ്. ഇന്ന് എന്നെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുമ്പോൾ, നാളെ ഇതേപോലെ മറ്റൊരാൾ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലുള്ളവരെ നോക്കി ചിരിച്ചാൽ നിങ്ങൾക്ക് സഹിക്കുമോ?”
അശ്വിൻ തലതാഴ്ത്തി. അവൻ ചെയ്തത് തെറ്റാണെന്ന് അവന് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.
“ടീച്ചറേ… ക്ഷമിക്കണം. ഞങ്ങൾ വെറുതെ ഒരു തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞതാണ്,” രാഹുൽ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.
ഗായത്രി പുഞ്ചിരിച്ചു. “തമാശ എന്നത് എല്ലാവർക്കും ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നായിരിക്കണം രാഹുൽ. ഒരാളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതോ അപമാനിക്കുന്നതോ ആയ ഒന്നും തമാശയല്ല. ഒരു സ്ത്രീ നിങ്ങളെ വിശ്വസിച്ച് ഈ ക്ലാസ്സ് മുറിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, അവളെ സംരക്ഷിക്കാനാണ് നിങ്ങൾ പഠിക്കേണ്ടത്, അല്ലാതെ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ അളവുകൾ എടുക്കാനല്ല.”
ടീച്ചർ ഓരോ ബെഞ്ചിലും നടന്നു ചെന്ന് അവരോട് സംസാരിച്ചു. ലൈംഗിക വിദ്യാഭ്യാസത്തെക്കുറിച്ചും, സ്ത്രീകളോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തെക്കുറിച്ചും അവർ വളരെ ലളിതമായി വിവരിച്ചു കൊടുത്തു. അശ്ലീലം എന്നത് കാണുന്നവന്റെ കണ്ണുകളിലാണെന്നും, മനസ്സ് ശുദ്ധമായാൽ ലോകം മനോഹരമായി തോന്നുമെന്നും അവർ അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി.
അന്ന് ആ ക്ലാസ്സ് അവസാനിച്ചപ്പോൾ ആ ആൺകുട്ടികൾ വെറും വിദ്യാർത്ഥികളായിരുന്നില്ല, സ്ത്രീകളെ ബഹുമാനിക്കാൻ പഠിച്ച കൊച്ചു പുരുഷന്മാരായിരുന്നു. ഗായത്രി ടീച്ചർ ആ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ, പുറകിൽ നിന്ന് പഴയപോലെ ചിരികളല്ല, മറിച്ച് ബഹുമാനത്തോടെയുള്ള ഒരു മൗനമായിരുന്നു അവരെ യാത്രയാക്കിയത്.
ആ സ്കൂളിൽ ഗായത്രി ടീച്ചർ പിന്നീട് ഒരിക്കലും കളിയാക്കപ്പെട്ടില്ല. പകരം, കുട്ടികൾക്ക് എന്തും തുറന്നു പറയാവുന്ന ഒരു നല്ല സുഹൃത്തായി അവർ മാറി. ഒരു അധ്യാപികയ്ക്ക് ശിക്ഷയിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് സ്നേഹത്തിലൂടെയും അറിവിലൂടെയും മാത്രമേ കുട്ടികളുടെ മനസ്സ് മാറ്റാൻ കഴിയൂ എന്ന് അവർ തെളിയിച്ചു.
✍️ആമി
