“അമ്മേ, എനിക്ക് ഇപ്പോൾ കല്യാണം വേണ്ട. ഞാൻ ഒരാളെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്,” കാവ്യ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ മറുപടി അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു. “അനീഷിന്റെ കാര്യമല്ലേ നീ പറയുന്നത്? അവന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് ഇതിൽ താല്പര്യമില്ലെന്ന് അവർ അറിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു. മതം വേറെയാണ് കാവ്യേ… നമുക്ക് അത് നടക്കില്ല.”
കാവ്യ അനീഷിനെ വിളിച്ചു. പക്ഷേ അവന്റെ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആയിരുന്നു. ആഴ്ചകളോളം അവന് വേണ്ടി അവൾ കാത്തിരുന്നു. ഒടുവിൽ ഒരു സന്ദേശം വന്നു.
“കാവ്യേ, എനിക്ക് വീട്ടുകാരെ എതിർക്കാൻ കഴിയില്ല. നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു. എന്നെ മറന്നേക്കുക.”
ആ വരികൾ അവളുടെ ലോകം തകർത്തു കളഞ്ഞു. ഒരു വാക്കുപോലും ചോദിക്കാൻ നിൽക്കാതെ അവൻ എങ്ങനെ ഇത് ചെയ്തു?
മഹാരാജാസ് കോളേജിന്റെ തണൽമരങ്ങൾക്കിടയിൽ വെച്ചാണ് കാവ്യ അനീഷിനെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്. ക്യാമ്പസിലെ രാഷ്ട്രീയ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിലും ഗിറ്റാറുമായി പാട്ടുപാടി നടക്കുന്ന അനീഷ് എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ലൈബ്രറിയിൽ വെച്ച് ‘ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസം’ എന്ന പുസ്തകത്തിന് വേണ്ടി അവർ തമ്മിൽ ചെറിയൊരു തർക്കമുണ്ടായി.
“ഈ പുസ്തകം എനിക്ക് അർജന്റാണ്,” അനീഷ് പറഞ്ഞു.
“എനിക്കും,” കാവ്യ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.
ഒടുവിൽ അനീഷ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു നിർദ്ദേശം വെച്ചു: “നമുക്ക് ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം. പകുതി നീ വായിക്കുക, പകുതി ഞാൻ. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യാം.”
ആ ചർച്ച പിന്നീട് ചായക്കടകളിലേക്കും, പാർക്കുകളിലേക്കും, പ്രണയത്തിലേക്കും വളർന്നു.
അവരുടെ പ്രണയം കോളേജിലെ ഒരു മനോഹരമായ കാവ്യമായിരുന്നു.
“അനീഷ്, നമ്മൾ എപ്പോഴെങ്കിലും വേർപിരിയേണ്ടി വരുമോ?” ഒരു വൈകുന്നേരം കടൽതീരത്തിരുന്ന് കാവ്യ ചോദിച്ചു.
അനീഷ് അവളുടെ കൈകൾ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. “കടൽ തിരമാലകൾ തീരത്തെ വിട്ടുപോകുമോ കാവ്യേ? സാഹചര്യങ്ങൾ എന്തുതന്നെയായാലും നമ്മൾ ഒന്നിച്ചുണ്ടാകും.”
അനീഷിന് സിംഗപ്പൂരിൽ ഒരു ഐടി കമ്പനിയിൽ ജോലി ലഭിച്ചപ്പോൾ കാവ്യയ്ക്ക് വിഷമമായെങ്കിലും അവന്റെ കരിയർ ഓർത്തപ്പോൾ അവൾ സമ്മതിച്ചു. “നമുക്ക് നമ്മുടെ ഭാവി സുരക്ഷിതമാക്കണ്ടേ?” എന്ന അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.
സിംഗപ്പൂരിലെ തിരക്കേറിയ നഗരജീവിതത്തിനിടയിലും അനീഷിന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ നാട്ടിലായിരുന്നു. ഒരു പ്രോജക്റ്റ് ഡെഡ്ലൈൻ കഴിഞ്ഞ് അന്ന് അല്പം വൈകിയാണ് അവൻ ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങിയത്. മഴ ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാവ്യയ്ക്ക് അയക്കാൻ വേണ്ടി ഒരു വോയിസ് മെസ്സേജ് റെക്കോർഡ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു അവൻ.
“കാവ്യേ… ഇവിടെ നല്ല മഴയാ. നിന്റെ കൂടെ നാട്ടിലെ ആ പഴയ ചായക്കടയിൽ ഇരിക്കുന്ന കാര്യം ഓർത്തു പോയി…”
പെട്ടെന്നായിരുന്നു അത് സംഭവിച്ചത്. നിയന്ത്രണം വിട്ടു വന്ന ഒരു ട്രക്ക് അനീഷിന്റെ ബൈക്കിനെ ഇടിച്ചു തെറിപ്പിച്ചു. ഗ്ലാസ് കഷ്ണങ്ങൾ ചിതറുന്ന ശബ്ദം… ഒരു വലിയ നിലവിളി… പിന്നെ എല്ലാം നിശബ്ദമായി. റോഡിലെ കറുത്ത ടാറിൽ അനീഷിന്റെ ചോര പടർന്നു. അവന്റെ ഫോൺ ദൂരേക്ക് തെറിച്ചു വീണു, അതിൽ കാവ്യയുടെ ചിരിക്കുന്ന ഫോട്ടോ അപ്പോഴും തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അനീഷിനെ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിക്കുമ്പോൾ നില അതീവ ഗുരുതരമായിരുന്നു. തലയ്ക്കും നട്ടെല്ലിനും ഏറ്റ പരിക്ക് അവനെ മാസങ്ങളോളം കോമയിലാക്കി.
“അവൻ അതിജീവിക്കുമോ എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല,” ഡോക്ടർമാർ അവന്റെ മാതാപിതാക്കളോട് പറഞ്ഞു.
അവിടെ വെച്ചാണ് അനീഷിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ വിധി നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടത്. അവന്റെ ഫോൺ പരിശോധിച്ച വീട്ടുകാർ കാവ്യയുമായുള്ള ബന്ധം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മതം മാറിയുള്ള ഒരു വിവാഹത്തിന് അവർ ഒരിക്കലും തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അനീഷ് ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും കാവ്യയുടെ നമ്പറിലേക്ക് ആ കള്ള സന്ദേശം പോയി—അവർക്കിടയിലെ ബന്ധം അവസാനിച്ചുവെന്ന് അറിയിച്ചു കൊണ്ട്.
ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയപ്പോൾ അനീഷ് ആദ്യം ചോദിച്ചത് കാവ്യയെ കുറിച്ചായിരുന്നു.
“കാവ്യേ… എവിടെ എന്റെ ഫോൺ?” അവൻ തപ്പിത്തടഞ്ഞു.
“അവൾ നിന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു അനീഷ്. നിനക്ക് ആക്സിഡന്റ് പറ്റി എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അവൾ വേറെ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചു,” വീട്ടുകാർ നുണകൾ പടച്ചുണ്ടാക്കി.
തളർന്നു കിടന്ന അനീഷിന് ആ വാക്കുകൾ ഒരു മരണവാർത്ത പോലെയായിരുന്നു. ഒന്നു എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ, താൻ സ്നേഹിച്ചവൾ തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്ന വേദനയിൽ അവൻ നീറി. ശാരീരികമായ വേദനയേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു അവന്റെ ഉള്ളിലെ തകർച്ച.
പിന്നീടുള്ള മാസങ്ങൾ ഫിസിയോതെറാപ്പിയുടെയും കഠിനമായ വ്യായാമങ്ങളുടെയും കാലമായിരുന്നു. ഓരോ ചുവടും വെക്കുമ്പോൾ അവൻ കാവ്യയെ ഓർത്തു. അവൾ മറ്റൊരാളുടേതായി എന്ന ചിന്ത അവനെ തളർത്തിയെങ്കിലും, അവളുടെ ഓർമ്മകൾ തന്നെയായിരുന്നു അവനെ വീണ്ടും നടക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.
“നിനക്ക് വീണ്ടും പാടാൻ കഴിയും അനീഷ്,” നഴ്സുമാർ അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കും.
പക്ഷേ, സംഗീതം അവനിൽ നിന്നും അകന്നു പോയിരുന്നു. ഗിറ്റാറിന്റെ കമ്പികൾ മീട്ടുമ്പോൾ വിരലുകൾ തളരും. അവൻ എഴുതിയിരുന്ന ഓരോ വരികളും പാതിവഴിയിൽ മുറിഞ്ഞു പോയി.
“അമ്മേ… അവൾ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. എന്നെ ഒന്ന് ഫോൺ വിളിക്കാൻ അനുവദിക്കൂ.”
“വേണ്ട അനീഷ്. അവൾ സന്തോഷമായി ഇരിക്കട്ടെ. നിന്റെ ഈ അവസ്ഥയിൽ നീ അവളെ വിളിച്ചിട്ട് എന്ത് നേടാനാണ്? അവളുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കണോ?”
നാട്ടിൽ കാവ്യയുടെ അവസ്ഥയും സമാനമായിരുന്നു. അനീഷിന്റെ ആ സന്ദേശം അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവനെ ബന്ധപ്പെടാൻ അവൾ പരമാവധി ശ്രമിച്ചെങ്കിലും നടന്നില്ല. ഒടുവിൽ വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അവൾ ഒരു വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചു. പക്ഷേ, മനസ്സിൽ അനീഷ് മാത്രമുള്ള അവൾക്ക് മറ്റൊരു പുരുഷനെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. ആ വിവാഹം ഒരു പരാജയമായി.
വിവാഹമോചനത്തിന് ശേഷം കാവ്യ തന്റെ സങ്കടങ്ങൾ എഴുത്തിലേക്ക് പകർത്തി. അവൾ ഒരു വലിയ എഴുത്തുകാരിയായി മാറി. പക്ഷേ ഓരോ പുസ്തകത്തിനുള്ളിലും അനീഷിനോടുള്ള അവളുടെ പ്രതിഷേധവും പ്രണയവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കൊച്ചിയിലെ ഒരു സാഹിത്യ സമ്മേളനത്തിൽ അതിഥിയായി എത്തിയതായിരുന്നു കാവ്യ. അവിടെ പുസ്തകങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരാൾ അവളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. വല്ലാതെ മെലിഞ്ഞ, ഒരു വടിയുടെ സഹായത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഒരാൾ.
അതായിരുന്നു അനീഷ്. ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം ഇപ്പോഴും മാറിയിരുന്നില്ല.
ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞ് അവർ പഴയ ഒരു കഫേയിൽ കണ്ടുമുട്ടി.
“എന്തിനായിരുന്നു അനീഷ് അന്ന് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചത്?” കാവ്യയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.
അനീഷ് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി പറഞ്ഞു. ആക്സിഡന്റും, കോമയും, വീട്ടുകാർ അയച്ച ആ മെസേജും…
സത്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞപ്പോൾ കാവ്യയ്ക്ക് തന്നോട് തന്നെ ദേഷ്യം തോന്നി. എന്തുകൊണ്ട് താൻ അവനെ നേരിട്ട് കാണാൻ ശ്രമിച്ചില്ല?
“അനീഷ്, എനിക്കിനി ഒന്നും കേൾക്കണ്ട. നമുക്ക് ഒരുപാട് നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി. പക്ഷേ ബാക്കിയുള്ള സമയം എനിക്ക് നിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കണം.”
അനീഷ് അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു. “കാവ്യേ, ഞാൻ പഴയ അനീഷല്ല. ഈ വടിയുടെ സഹായമില്ലാതെ എനിക്ക് നടക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല.”
കാവ്യ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് നിന്റെ കാലുകളല്ല വേണ്ടത് അനീഷ്, നിന്റെ ഹൃദയമാണ്. അത് ഇപ്പോഴും എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ തുടിക്കുന്നത്?”
എതിർപ്പുകളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കാവ്യയുടെ ഉറച്ച തീരുമാനത്തിന് മുന്നിൽ എല്ലാവരും കീഴടങ്ങി.അനീഷ് അവിടെ ഒരു ചെറിയ മ്യൂസിക് സ്കൂൾ തുടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. കാവ്യ തന്റെ പുതിയ നോവലിന്റെ പണിപ്പുരയിലാണ്.
പ്രണയം എന്നത് വെറും വാക്കുകളല്ലെന്നും അത് വിട്ടുകൊടുക്കാത്ത മനസ്സുകളുടെ പോരാട്ടമാണെന്നും അവർ ലോകത്തിന് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.
ഓർമ്മകളുടെ ആ പഴയ ഡയറിയിൽ കാവ്യ പുതിയൊരു വരി കൂടി എഴുതിച്ചേർത്തു:
“വിധിയേക്കാൾ ശക്തിയുണ്ട് ചില പ്രണയങ്ങൾക്ക്… അതിന് മരണത്തെയും ചതിയെയും തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയും.”
✍️ആമി
