തന്റെ കൺമുന്നിൽ കണ്ട കാഴ്ച വിശ്വസിക്കാനാവാതെ വൈഷ്ണവി ഒരു തവണ കൂടി നോക്കി..
അതെ അത് തന്റെ ഭർത്താവ് തന്നെയാണ്..
കൂടെ എന്നും അവൾ വെറുത്തിരുന്ന ഭാവനയും…
കയ്യും കാലും തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി. താൻ പറ്റിക്കപ്പെടുകയാണോ എന്നുവരെ അവൾ സംശയിച്ചു.
കോളേജ് കാലം തൊട്ടേ സിദ്ധാർത്ഥും വൈഷ്ണവിയും പരസ്പരം വല്ലാതെ പ്രണയിച്ചിരുന്നു.
അവരുടെ ആ ആഴത്തിലുള്ള പ്രണയം തന്നെയാണ് പിന്നീട് മനോഹരമായ ഒരു വിവാഹത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നത്.
കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് ഭാവന എന്നൊരു പെൺകുട്ടിക്ക് സിദ്ധാർത്ഥിനോട് വലിയ ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മനസ്സിൽ വൈഷ്ണവി അല്ലാതെ വേറെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഭാവനയ്ക്ക് സിദ്ധാർത്ഥിനോട് മനസ്സിൽ വലിയൊരു പ്രണയം ഉണ്ട് എന്ന കാര്യം വൈഷ്ണവിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഭാവന ആരും കാണാതെ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ലെറ്റർ കൊണ്ടുവന്ന് കൊടുത്തത് വൈഷ്ണവി കൈയോടെ പിടിച്ചു അത് വായിച്ച് അവർ തമ്മിൽ പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നു..
ഒടുവിൽ സിദ്ധാർത്ഥ് സത്യം ഇട്ട് പറഞ്ഞിട്ടാണ് അവൾ അവർ തമ്മിൽ ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് വിശ്വസിച്ചത്..
അതിൽ പിന്നെ ഭാവനയുടെ അരികിലേക്ക് പോലും സിദ്ധാർത്ഥ് പോകുമായിരുന്നില്ല..
എന്നാലും തന്നെക്കാൾ കാണാൻ ഭംഗിയുള്ള ഭാവന എന്നും ഒരു കരടായി തന്നെ വൈഷ്ണവിയുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു..
അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭാവനയുടെ പേര് ആരെങ്കിലും പറയുമ്പോഴൊക്കെ വൈഷ്ണവിക്ക് ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു കുശുമ്പ് തോന്നാറുണ്ടായിരുന്നു.
കോളേജ് പഠനമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വിവാഹവും കഴിഞ്ഞ് അവർ സന്തോഷത്തോടെ സ്വന്തം കുടുംബജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു.
വർഷങ്ങൾ ഓരോന്നായി മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും കോളേജ് കാലത്തെ ആ പഴയ കഥകളും ഭാവനയെയും പൂർണ്ണമായി മറന്നുപോയി.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം വൈഷ്ണവി അത്യാവശ്യമായി ഒരു വീട്ടുസാധനം വാങ്ങാൻ വേണ്ടി ടൗണിലേക്ക് പോയി.
അന്ന് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യം അവൾ സിദ്ധാർത്ഥിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല അങ്ങനെ ഒരു പതിവില്ലായിരുന്നു സാലറി കിട്ടിയാൽ സിദ്ധാർത്ഥ് അവൾക്ക് ക്യാഷ് കൊടുക്കും അവൾ അവളുടെ സൗകര്യം അനുസരിച്ച് എന്നെങ്കിലും പോയി സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കും.
അതായിരുന്നു പതിവ് അന്നും അതുപോലെ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനായി മാളിലേക്ക് ചെന്നതായിരുന്നു.
ഉച്ചയ്ക്ക് ഓഫീസ് സമയത്ത് ടൗണിലുള്ള ആ വലിയ മാളിൽ വെച്ച് അവൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി സിദ്ധാർത്ഥിനെ കണ്ടു.
സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കൂടെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു സ്ത്രീയും ഉണ്ടായിരുന്നു ആദ്യം അത് അത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല എങ്കിലും അവന്റെ നിൽക്കുന്നത് ഭാവനയാണ് എന്ന് കണ്ടതും വൈഷ്ണവി ആകെ വല്ലാതായി.
രണ്ടുപേരും വളരെ ഗൗരവത്തോടെ എന്തോ കാര്യമായി സംസാരിക്കുന്നത് വൈഷ്ണവി ദൂരെ മാറിനിന്ന് കണ്ടു.
”ഇവർ രണ്ടുപേരും ഈ സമയത്ത് ഇവിടെ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്” എന്ന് വൈഷ്ണവി സ്വയം ചോദിച്ചു.
ഇത് കണ്ടതും വൈഷ്ണവിയുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സങ്കടവും അതോടൊപ്പം വലിയൊരു സംശയവും ഉടലെടുത്തു.
അവർ തമ്മിൽ അപ്പോൾ കോൺടാക്ട് ഉണ്ടായിരുന്നോ?? സിദ്ധുവേട്ടൻ തന്റെ മുന്നിൽ വെറുതെ നാടകം കളിക്കുകയായിരുന്നോ??
ഉള്ളിൽ പല പല സംശയങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു.
അവൾ അവരോട് പോയി സംസാരിക്കാനോ അവരെ ശല്യം ചെയ്യാനോ നിൽക്കാതെ വിഷമത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞ് പതിവുപോലെ സിദ്ധാർത്ഥ് വീട്ടിൽ തിരികെ എത്തി.
വൈഷ്ണവി മനസ്സിലെ വിഷമം ഉള്ളിലൊതുക്കി വളരെ സാധാരണ മട്ടിൽ അവനോട് കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി.
”ഇന്ന് ജോലിത്തിരക്കിനിടയിൽ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പുറത്തു പോയിരുന്നോ” എന്ന് അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
എന്നാൽ സിദ്ധാർത്ഥ് “ഇല്ല, ഞാൻ ഇന്ന് ഓഫീസിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, എങ്ങും പോയില്ല” എന്ന് അവളോട് പെട്ടെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞു.
അവൻ അത്രയും വലിയൊരു കള്ളം പറയുന്നത് കേട്ടതോടെ വൈഷ്ണവിയുടെ ഉള്ളിലെ സംശയം ഇരട്ടിയായി.
”സിദ്ധാർത്ഥിനും ഭാവനയ്ക്കും ഇടയിൽ ഇപ്പോഴും എന്തൊക്കെയോ രഹസ്യ ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ട്” എന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
” തന്നെ ഇത്രയും കാലം അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് പറഞ്ഞ് പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു.. എന്ന് ഓർത്ത് അവൾ മുറിയിലിരുന്ന് കണ്ണീർ വാർത്തു.
അന്നുമുതൽ വൈഷ്ണവിയുടെ മനസ്സിലെ സമാധാനവും സന്തോഷവും പൂർണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അന്ന് മാളിൽ വെച്ച് സംഭവിച്ചത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു.
ഭാവനയ്ക്ക് ഭേദമാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു മാരകമായ അസുഖം ബാധിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ ആ അസുഖം അതിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ എത്തിനിൽക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്.
മരണത്തിന് കീഴടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് താൻ കാരണം ഉണ്ടായ ചില തെറ്റിദ്ധാരണകൾ തിരുത്താൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.
പണ്ട് കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ താൻ എഴുതിയ ഒരു പ്രണയലേഖനം സിദ്ധാർത്ഥന് ആയിരുന്നില്ല അവന്റെ കൂട്ടുകാരനായ മഹേഷിന് നൽകിയതായിരുന്നു..
മഹേഷിന്റെ അച്ഛൻ വലിയ രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മകന്റെ പ്രണയം അയാൾ അറിഞ്ഞാൽ വളരെ അധികം പ്രശ്നം ആകുമെന്ന് കരുതി വളരെ രഹസ്യം ആയി ആണ് അവർ പ്രണയിച്ചിരുന്നത്.
കോളേജ് കാലത്ത് ഭാവന ഒരു ലെറ്റർ മഹേഷിന് കൊടുത്തു വിട്ടിരുന്നു..
എന്നാൽ ആ ലെറ്ററിൽ അയച്ച ആളുടെയോ കിട്ടേണ്ട ആളുടെയോ പേര് കൃത്യമായി എഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഒരു കുട്ടിയുടെ അടുത്താണ് കൊടുത്തുവിട്ടത് അവിടെ നിൽക്കുന്ന ചേട്ടന് കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു മഹേഷും സിദ്ധാർത്ഥം അവിടെ നിന്നിരുന്നു.
ആ കുട്ടി അത് ആളുമാറി സിദ്ധാർത്തിന് കൊണ്ടുപോയി കൊടുത്തു
അതുകൊണ്ട് അത് സിദ്ധാർത്ഥന് താൻ കൊടുത്ത കത്താണെന്ന് എല്ലാവരും തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയായിരുന്നു.
”ഭാവനയ്ക്ക് സിദ്ധാർത്ഥിനെയാണ് ഇഷ്ടം” എന്ന് കോളേജിൽ എല്ലാവരും പ്രചരിപ്പിച്ചു.
വൈഷ്ണവിയും ആ വാർത്ത സത്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചു.
എന്നാൽ ഭാവനക്കത് തിരുത്താൻ കഴിയാതെ വന്നു അവളുടെ പ്രണയം വീട്ടിൽ പിടിച്ച് അവളുടെ പഠനം നിന്നു .
മഹേഷിനും അവളോട് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു..
അവർ രണ്ടുപേരും പിന്നീട് വീട്ടുകാരെ എതിർത്ത് പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയും ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
എന്നാൽ സിദ്ധാർത്ഥ് ഈ കാര്യം കൊണ്ട് കോളേജിൽ ഒരുപാട് നാണം കെട്ടു
. അത് വല്ലാത്ത ഒരു കുറ്റബോധം ആയി ഭാവനയുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മനസ്സിലെ ആ പഴയ തെറ്റിദ്ധാരണ മാറ്റണമെന്ന് ഭാവന ഉറപ്പിച്ചു.
ആ സത്യം നേരിട്ട് പറയാൻ വേണ്ടിയാണ് അവൾ സിദ്ധാർത്ഥനെ ഓഫീസിൽ നിന്ന് വിളിച്ചിറക്കി മാളിലേക്ക് വരുത്തിയത്.
മാളിൽ വെച്ച് കണ്ടപ്പോൾ ഭാവന തനിക്ക് അസുഖമാണെന്ന സത്യം സിദ്ധാർത്ഥിനോട് പറഞ്ഞു.
”എനിക്ക് അധികം നാളത്തെ ആയുസ്സില്ല സിദ്ധാർത്ഥാ” എന്ന് അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
”കോളേജിൽ വെച്ച് നമ്മളെക്കുറിച്ച് ഉണ്ടായിരുന്ന ആ കഥകളെല്ലാം വെറുമൊരു തെറ്റിദ്ധാരണ മാത്രമായിരുന്നു” എന്ന് അവൾ വിവരിച്ചു.
”ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് നിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ മഹേഷിനെയായിരുന്നു” എന്ന് അവൾ സിദ്ധാർത്ഥിനോട് തുറന്നുപറഞ്ഞു.
”ഈ സത്യം വൈഷ്ണവിയോട് കൂടി പറയണം” എന്ന് സിദ്ധാർത്ഥ് ഭാവനയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ “ഇതൊന്നും ഇപ്പോൾ വൈഷ്ണവിയോട് പറയേണ്ട” എന്ന് ഭാവന സിദ്ധാർത്ഥിനോട് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞു.
എല്ലാവരുടെയും സഹതാപം ഏറ്റുവാങ്ങാൻ അവൾക്ക് താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
” ഈയൊരു അവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് പഴയ ആരെയും ഫേസ് ചെയ്യാൻ വയ്യ സിദ്ധാർത്ഥ് ” എന്ന് ഭാവന പറഞ്ഞു.
”അതുകൊണ്ട് ഈ കാര്യം നമ്മുടെ ഇടയിൽ തന്നെ നിൽക്കട്ടെ” എന്ന് ഭാവന അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
ഭാവനയുടെ ആ അപേക്ഷ കേട്ട് സിദ്ധാർത്ഥ് ആദ്യം വൈഷ്ണവിയോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
എന്നാൽ ഒന്നുമറിയാത്ത വൈഷ്ണവി ഉള്ളിൽ വലിയ വിഷമം പേറിയാണ് വീട്ടിൽ കഴിഞ്ഞുപോന്നത്.
സിദ്ധാർത്ഥ് തന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞതും ഭാവനയെ ഒളിഞ്ഞു കണ്ടതും അവളെ വല്ലാതെ തളർത്തിയിരുന്നു.
താൻ മാളിൽ വെച്ച് രണ്ടുപേരെയും കണ്ട കാര്യം സിദ്ധാർത്ഥിന് അറിയില്ല എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു..
പക്ഷേ സിദ്ധാർത്ഥിന് വൈഷ്ണവിയോട് കൂടുതൽ ദിവസം ഒന്നും ഒളിച്ചുവെക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ ഒരു ചെറിയ കാര്യം പോലും അവളിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചുവെച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അവൻ ഓർത്തു.
”സത്യം എന്തുതന്നെയായാലും വൈഷ്ണവിയോട് തുറന്നുപറയുന്നതാണ് ശരി” എന്ന് സിദ്ധാർത്ഥ് തീരുമാനിച്ചു.
അവൻ വൈഷ്ണവിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
”വൈഷ്ണവി, എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്, ഞാൻ അന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞതായിരുന്നു” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
”ഞാൻ അന്ന് ടൗണിൽ വെച്ച് ഭാവനയെ കണ്ടിരുന്നു” എന്ന് സിദ്ധാർത്ഥ് സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി.
വൈഷ്ണവി അത്ഭുതത്തോടെയും വിഷമത്തോടെയും അവനെ നോക്കി.
”അവൾക്ക് മാരകമായ അസുഖമാണ് വൈഷ്ണവി, അവൾ അവളുടെ അവസാന ദിവസങ്ങളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു
പണ്ട് കോളേജിൽ നടന്ന ലെറ്ററിന്റെ കഥയും, അത് മഹേഷിന് കൊടുത്തതാണെന്ന സത്യവും അവൻ അവളോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.
”അവൾ മഹേഷുമായി സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുകയായിരുന്നു, ആ സത്യം പറയാനാണ് അവൾ എന്നെ വിളിച്ചത്” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
”നിന്നോട് പറയരുതെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അന്ന് നിന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞത്” എന്ന് അവൻ കൂട്ടിചേർത്തു.
കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ കേട്ടതോടെ വൈഷ്ണവിയുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന വലിയൊരു സങ്കടവും വലിയൊരു സംശയവും പൂർണ്ണമായി മാറി.
തന്റെ ഭർത്താവ് കള്ളം പറഞ്ഞത് മറ്റൊരാളെ സഹായിക്കാനാണെന്നും തന്നോട് യാതൊരു വിശ്വാസവഞ്ചനയും കാണിച്ചിട്ടില്ലെന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
അവർക്കിടയിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ തെറ്റിദ്ധാരണകളും അതോടെ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ഇല്ലാതായി.
സിദ്ധാർത്ഥിനെ താൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതിൽ വൈഷ്ണവിക്ക് സങ്കടം തോന്നി.
അവർ രണ്ടുപേരും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു.
അങ്ങനെ കോളേജ് കാലം മുതലുണ്ടായിരുന്ന ആ വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണ എന്നും എന്നേക്കുമായി അവസാനിച്ചു.
അവർ വീണ്ടും പഴയതുപോലെ വലിയ സ്നേഹത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി.
✍️സ്റ്റോറി ബൈ JK
