“എടി സിമി… നിന്റെ ഭർത്താവ് സുരേഷ് ഇപ്പോഴും വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത് നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് ‘ആത്മീയ യാത്ര’യിലാണ് എന്നാണ്! ഒടുക്കത്തെ ഒരു ആത്മീയത!”
കിരൺ തന്റെ മാരുതി സ്വിഫ്റ്റ് കാറിന്റെ സ്റ്റീയറിംഗിൽ ആഞ്ഞടിച്ചുകൊണ്ട് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ രണ്ട് വലിയ ട്രാവൽ ബാഗുകളും, കുറച്ചു ലെയ്സിന്റെ പാക്കറ്റുകളും, ഒരു വലിയ കുപ്പി തണുത്ത വെള്ളവും ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടി മൂന്നാർ ചുരം കയറുകയാണ്.
സിമി തന്റെ വലിയ സൺഗ്ലാസ് ഒന്നു താഴ്ത്തി, ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ കള്ളച്ചിരിയോടെ കിരണിനെ നോക്കി. “അതിന് ഞാൻ നുണയൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ കിരണേട്ടാ. ഞാൻ പറഞ്ഞു, കോട്ടയത്തെ ഒരു പ്രശസ്തമായ ആശ്രമത്തിൽ മൂന്നു ദിവസത്തെ മൗനവ്രത ധ്യാനത്തിന് പോവുകയാണെന്ന്. ഫോൺ അവിടെ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു വെക്കണം എന്നും പറഞ്ഞു. പാവം… വിശ്വസിച്ചു! ഇപ്പോഴും പുള്ളിക്കാരൻ വീട്ടിലിരുന്ന് എന്റെ ആത്മീയ ഉന്നതിക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരിക്കും.”
“അളിയൻ പുണ്യാളനാടി, പുണ്യാളൻ!” കിരൺ ചിരിയടക്കാൻ പാടുപെട്ടു. “പക്ഷേ എന്റെ വീട്ടിലെ അവസ്ഥ അതല്ല. സുമതിക്ക് എന്നെ നല്ല സംശയമുണ്ട്. ഓഫീസിൽ ‘ബിസിനസ് മീറ്റിംഗ്’ ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഞാൻ ഇറങ്ങിയത്. പക്ഷേ അവൾ എന്റെ ബാഗ് പാക്ക് ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരു നാല് പാക്കറ്റ് കോണ്ടംസ് അതിന്റെ അടിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടുപിടിച്ചു! ‘ഇതെന്താ ബിസിനസ് മീറ്റിംഗിന് കോണ്ടമോ?’ എന്ന് അവൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്റെ കിളി പോയി. ഞാൻ പറഞ്ഞു, ‘അത്… അത് കൊതുക് കടിക്കാതിരിക്കാൻ വിരലിൽ ഇടുന്ന പുതിയ തരം ഗ്ലൗസ് ആണെന്ന്!’ ഒടുവിൽ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ആണ് ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടത്.”
സിമി ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. കാറിനുള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെയും വഞ്ചനയുടെയും ഒരു വലിയ തമാശക്കളി അരങ്ങേറുകയായിരുന്നു. കിരൺ മുപ്പത്തിയഞ്ചുകാരനായ ഒരു സോഫ്റ്റ്വെയർ എൻജിനീയറാണ്. സുമതിയാണ് ഭാര്യ. ആറുവയസ്സുകാരനായ ഒരു മകനുമുണ്ട്. സിമി കിരണിന്റെ വീടിനടുത്തുള്ള ഒരു ബ്യൂട്ടി പാർലർ ഉടമസ്ഥയാണ്. ഭർത്താവ് സുരേഷ് ഗൾഫിൽ നിന്നു വന്നിട്ട് അധികം നാളായിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പാവം മനുഷ്യൻ. ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള അവിഹിത ബന്ധം തുടങ്ങിയിട്ട് ആറു മാസമേ ആകുന്നുള്ളൂ. ഇതാദ്യമായാണ് അവർ ഒരുമിച്ച് ഒരു ലോങ് ട്രിപ്പ് പോകുന്നത്. മൂന്നാറിലെ ഒരു രഹസ്യ റിസോർട്ടിൽ മൂന്ന് ദിവസത്തെ ആനന്ദജീവിതം!
കാർ മുകളിലേക്ക് കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മൂന്നാറിലെ തണുത്ത കാറ്റ് ജനലിലൂടെ അകത്തേക്ക് അടിച്ചപ്പോൾ സിമി കിരണിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. “കിരണേട്ടാ, എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണോ?”
“ഏയ്! എന്ത് തെറ്റ്?” കിരൺ സിമിയുടെ കവിളിൽ തലോടി. “ജീവിതം ഒന്നേയുള്ളൂ സിമീ. അത് നമുക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ജീവിക്കണം. സുരേഷും സുമതിയും നല്ല മനുഷ്യരായിരിക്കാം, പക്ഷേ നമ്മുടെ മനസ്സിലെ പ്രണയം അതൊരു പ്രത്യേക ഫീലാണ്. നീ പേടിക്കേണ്ട, ഈ മൂന്ന് ദിവസം നമ്മുടേത് മാത്രമാണ്.”
എന്നാൽ, ആകാശത്ത് അപ്പോൾ കാർമേഘങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു ദുരന്തത്തിന്റെ സൂചനയെന്നോണം അന്തരീക്ഷം പെട്ടെന്ന് ഇരുണ്ടു.
വൈകുന്നേരം അഞ്ചുമണിയോടെ അവർ മൂന്നാറിലെ ‘ഫോഗ് വാലി’ റിസോർട്ടിലെത്തി. വനത്തിനുള്ളിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു കോട്ടേജ്. കിരൺ നേരത്തെ തന്നെ വ്യാജ പേരിൽ ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നതായിരുന്നു.
റൂമിലെത്തിയ ഉടൻ കിരൺ ബാഗ് തുറന്ന് ഒരു പ്രശസ്തമായ ബ്രാൻഡ് വിസ്കി പുറത്തെടുത്തു. “സിമീ, ഇന്ന് രാത്രി നമുക്ക് തകർക്കണം. നീ ആ റെഡ് കളർ ഡ്രസ്സ് ഇട്.”
സിമി ബാത്റൂമിൽ കയറി വസ്ത്രം മാറി വന്നു. ചുവന്ന സൽവാറിൽ അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു. കിരൺ രണ്ട് ഗ്ലാസ്സുകളിൽ മദ്യം പകർന്നു. അവർ പരസ്പരം ഗ്ലാസ്സുകൾ മുട്ടിച്ച് ‘ചിയേഴ്സ്’ പറഞ്ഞു.
“നമ്മുടെ ഈ പ്രണയത്തിന്…!” കിരൺ പറഞ്ഞു.
അവർ മദ്യപിച്ചു, സംസാരിച്ചു, പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തു. രാത്രി ഒൻപത് മണിയായപ്പോൾ റിസോർട്ട് ജീവനക്കാരൻ ഭക്ഷണം റൂമിലെത്തിച്ചു. ചിക്കൻ ഫ്രൈയും പൊറോട്ടയും.
“കിരണേട്ടാ, ഒരു സെൽഫി എടുത്താലോ?” സിമി ചോദിച്ചു.
“ഏയ്, വേണ്ടടി! ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകൾ ഒന്നും പാടില്ല. നാളെങ്ങാനും ഈ ഫോൺ സുമതിയുടെ കൈയിൽ കിട്ടിയാൽ എന്റെ ചോറ് കലം അവൾ ഉടയ്ക്കും. സൂക്ഷിച്ചാൽ ദുഃഖിക്കേണ്ട,” കിരൺ അല്പം യുക്തിപൂർവ്വം പറഞ്ഞു.
ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം അവർ മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിലും പ്രണയത്തിന്റെ ആവേശത്തിലും മുഴുകി. ജനലിന് പുറത്ത് നല്ല മഞ്ഞ് പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ ചൂടും. എല്ലാം തികഞ്ഞ ഒരു രാത്രി.
പക്ഷേ, പുലർച്ചെ നാലുമണിയോടെ കിരണിന് കഠിനമായ വയറുവേദന അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
“അമ്മേ… സിമീ… എനിക്ക് വയ്യടി!” കിരൺ വയറ്റിൽ കൈവെച്ച് കട്ടിലിൽ കിടന്നുരുണ്ടു.
സിമി പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു ലൈറ്റ് ഇട്ടു. കിരണിന്റെ മുഖം വിളറിയിരുന്നു. “എന്താ കിരണേട്ടാ? എന്തുപറ്റി?”
“ആ ചിക്കൻ ഫ്രൈ… അതിന് എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു. എന്റെ വയറ്റിൽ ഒരു ബോംബ് പൊട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നു. എനിക്ക് ബാത്റൂമിൽ പോകണം!” കിരൺ ഓടി ബാത്റൂമിൽ കയറി.
അടുത്ത രണ്ട് മണിക്കൂർ കിരൺ ബാത്റൂമും കട്ടിലും തമ്മിലുള്ള ഓട്ടത്തിലായിരുന്നു. കടുത്ത വയറിളക്കവും ഛർദ്ദിയും. കിരണിന്റെ ആകെപ്പാടെയുള്ള ‘റൊമാന്റിക് മൂഡ്’ ഇല്ലാതായി. അവൻ പൂർണ്ണമായും തളർന്നു.
“സിമീ… എനിക്ക് കുറച്ചു ജീരകവെള്ളം തരുമോ?” കിരൺ ദയനീയമായി ചോദിച്ചു.
“ഇവിടെ എവിടെയാ ജീരകവെള്ളം? ഞാൻ റിസപ്ഷനിൽ വിളിക്കാം,” സിമി പരിഭ്രാന്തിയോടെ ഫോൺ എടുത്തു. പക്ഷേ റിസോർട്ടിലെ ലാൻഡ് ഫോൺ വർക്ക് ചെയ്യുന്നില്ലായിരുന്നു. മൊബൈൽ നോക്കിയപ്പോൾ റേഞ്ചുമില്ല!
“കഷ്ടകാലം! ഇവിടെ ഒരു സിഗ്നലുമില്ലല്ലോ,” സിമി തലയിൽ കൈവെച്ചു.
നേരം വെളുത്തു. കിരണിന് എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയായി. പ്രണയിക്കാൻ വന്ന നായകൻ ഇപ്പോൾ ജീവന് വേണ്ടി യാചിക്കുകയാണ്. സിമിക്ക് ദേഷ്യവും വിഷമവും ഒരുമിച്ച് വന്നു. “ഇതാണോ നിങ്ങളുടെ റൊമാന്റിക് ട്രിപ്പ്? എനിക്ക് വീട്ടിൽ പോണം.”
“എടി, എന്നെ കൊല്ലാതിരിക്കൂ… എനിക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ പറ്റില്ല. നീ കുറച്ചു സമയം കൂടി കാത്തിരിക്ക്,” കിരൺ കെഞ്ചി.
രാവിലെ പത്തു മണിയായപ്പോൾ പുറത്ത് ഒരു കാർ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. സിമി ജനലിലൂടെ നോക്കി. ഒരു കറുത്ത സ്കോർപിയോ വണ്ടി. അതിൽ നിന്ന് കഴുത്തിൽ കട്ടി സ്വർണ്ണമാലയിട്ട, മീശ പിരിച്ച നാല് ഗുണ്ടകളെപ്പോലെയുള്ള ആളുകൾ ഇറങ്ങി.
അവർ നേരെ കിരണിന്റെ കോട്ടേജിന്റെ വാതിലിൽ വന്ന് മുട്ടി.
“ആരാ അത്?” സിമി പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.
“വാതിൽ തുറക്കടീ…!” പുറത്തുനിന്ന് ഒരു ഗൗരവമുള്ള ശബ്ദം കേട്ടു.
കിരൺ കഷ്ടപ്പെട്ട് കട്ടിലിൽ നിന്നിറങ്ങി വാതിൽ അല്പം തുറന്നു. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ആ പ്രദേശത്തെ പ്രശസ്തനായ പലിശക്കാരൻ ‘വെട്ടുകത്തി മാത്തൻ’ ആയിരുന്നു. അവന്റെ കൂടെയുള്ളവർ റിസോർട്ടിന്റെ മാനേജരെ കോളറിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ആരാ താൻ?” കിരൺ ചോദിച്ചു.
മാത്തൻ കിരണിനെ ഒന്ന് നോക്കി, പിന്നെ അകത്തിരിക്കുന്ന സിമിയെയും. “എടാ മോനേ, ഈ റിസോർട്ട് ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലം എന്റെ പണയത്തിലാണ്. ഇവൻ എനിക്ക് തരാനുള്ള പണം തന്നിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് ഈ റിസോർട്ട് ഞാൻ ഇന്ന് ജപ്തി ചെയ്യുകയാണ്. ഇറങ്ങിപ്പോടാ എല്ലാവരും!”
“ചേട്ടാ… ഞങ്ങൾ കസ്റ്റമേഴ്സ് ആണ്. പണം തന്ന് റൂം എടുത്തതാണ്. ഞങ്ങൾക്ക് നാളെ വരെയേ ഉള്ളൂ സമയം,” കിരൺ ന്യായവാദം പറഞ്ഞു.
“നിയമമൊന്നും എന്നെ പഠിപ്പിക്കേണ്ട. അഞ്ചു മിനിറ്റ്… അതിനുള്ളിൽ താൻ ഈ സാധനങ്ങളും ഈ കൊച്ചിനെയും കൊണ്ട് ഇറങ്ങിപ്പോയില്ലെങ്കിൽ നിന്റെ കാല് ഞാൻ വെട്ടും!” മാത്തൻ തന്റെ അരയിൽ ഇരുന്ന കത്തി ചെറുതായി പുറത്തെടുത്തു കാണിച്ചു.
കിരണിന്റെ വയറിളക്കം പേടി കാരണം പെട്ടെന്ന് നിന്നു! അവൻ സിമിയെ നോക്കി. “സിമീ… ബാഗ് എടുക്ക്. നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്നാൽ ജീവൻ കിട്ടില്ല.”
അവർ ഒരൊറ്റ ഓട്ടത്തിന് ബാഗുകളുമെടുത്ത് കാറിലേക്ക് കയറി. വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് കിരൺ റിസോർട്ടിൽ നിന്ന് പാഞ്ഞുപോയി. വനപാതയിലൂടെ കാർ പോകുമ്പോൾ കിരൺ ശ്വാസം വിട്ടു. “അമ്മേ… രക്ഷപ്പെട്ടു! ആ റൂമിൽ വെച്ച് അവൻ നമ്മളെ കൊന്നിരുന്നെങ്കിൽ ആരും അറിയില്ലായിരുന്നു.”
“എനിക്ക് വിശക്കുന്നു കിരണേട്ടാ, രാവിലെ ഒന്നും കഴിച്ചില്ല,” സിമി കരയാൻ തുടങ്ങി.
“നമുക്ക് വഴിയിൽ ഏതെങ്കിലും നല്ല ഹോട്ടലിൽ കയറാം,” കിരൺ വണ്ടി വേഗതയിൽ ഓടിച്ചു. പക്ഷേ, വിധി അവിഹിത പ്രണയിതാക്കൾക്ക് അനുകൂലമായിരുന്നില്ല.
ഒരു വലിയ വളവ് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ റോഡിന് കുറുകെ ഒരു വലിയ മരം ഒടിഞ്ഞു വീണു കിടക്കുന്നു! തലേദിവസത്തെ കാറ്റിൽ വീണതാണ്. വണ്ടി അവിടെ നിന്നു. മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയില്ല. തിരിച്ചു പോകാൻ നോക്കിയാൽ അവിടെ ഗുണ്ടകളുണ്ട്.
“ഇനി എന്ത് ചെയ്യും?” സിമി ചോദിച്ചു.
“വണ്ടി ഇവിടെ ഒതുക്കി ഇടാം. നടന്ന് അപ്പുറത്ത് പോകാം. അവിടെ നിന്ന് വല്ല ബസ്സോ ഓട്ടോയോ കിട്ടും,” കിരൺ പറഞ്ഞു.
അവർ കാർ റോഡരികിൽ ഒതുക്കി നിർത്തി, ബാഗുകളുമെടുത്ത് മരത്തിന് മുകളിലൂടെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ചാടിക്കടന്നു. മൂന്നാറിലെ തണുത്ത കാറ്റിൽ, വിശന്നു പൊരിഞ്ഞ്, വഴിയറിയാതെ നടക്കുകയാണ്.
ഏകദേശം രണ്ട് കിലോമീറ്റർ നടന്നപ്പോൾ അവർ ഒരു ചെറിയ ടൗണിലെത്തി. അവിടെ ഒരു കൊച്ചു തട്ടുകട കണ്ടു. ചൂടുള്ള പൊറോട്ടയും ബീഫ് കറിയും ഉണ്ടാക്കുന്നു.
“ഹാവൂ! രക്ഷപ്പെട്ടു,” കിരൺ പറഞ്ഞു. അവർ തട്ടുകടയിൽ കയറി ഇരുന്നു.
“ചേട്ടാ, നാല് പൊറോട്ടയും രണ്ട് ബീഫും, വേഗം എടുക്ക്,” കിരൺ ഓർഡർ നൽകി.
അവർ ആർത്തിയോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. വിശപ്പ് മാറിയപ്പോൾ കിരണിന് വീണ്ടും പ്രണയം ഉണർന്നു. അവൻ മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ സിമിയുടെ കാലിൽ തന്റെ കാൽ കൊണ്ട് ചെറുതായി തട്ടി. സിമി അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“സിമീ, കഷ്ടപ്പാടുകൾ ഉണ്ടായെങ്കിലും ഇത് നമ്മൾ ഒരിക്കലും മറക്കില്ലല്ലേ?” കിരൺ റൊമാന്റിക്കായി ചോദിച്ചു.
“ഉം… മറക്കില്ല,” സിമി പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് ആ തട്ടുകടയുടെ മുന്നിലേക്ക് ഒരു ആഡംബര ഇന്നോവ വണ്ടി വന്നു നിന്നത്. അതിൽ നിന്ന് കുറച്ചു തീർത്ഥാടകർ ഇറങ്ങി. എല്ലാവരുടെയും കഴുത്തിൽ മാലയുണ്ട്, നെറ്റിയിൽ ചന്ദനക്കുറിയുണ്ട്.
കാറിന്റെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ വ്യക്തിയെ കണ്ടതും സിമിയുടെ കൈയിലെ പൊറോട്ട കഷ്ണം താഴെ വീണു! അവളുടെ മുഖത്തെ ചോര വറ്റിപ്പോയി.
ഇറങ്ങിയത് മറ്റാരുമല്ലായിരുന്നു… സിമിയുടെ സ്വന്തം ഭർത്താവ് സുരേഷ്!
അവന്റെ കൂടെയുള്ളത് കിരണിന്റെ ഭാര്യ സുമതിയുടെ സ്വന്തം ജ്യേഷ്ഠൻ പ്രകാശനും കുടുംബവുമായിരുന്നു! അവർ എല്ലാവരും കൂടി ശബരിമല ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുന്ന വഴിയാണ്!
“കി… കിരണേട്ടാ… സുരേഷേട്ടൻ!” സിമി മേശയുടെ അടിയിലേക്ക് ഒളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
കിരൺ നോക്കിയപ്പോൾ സുരേഷ് നേരെ തട്ടുകടയിലേക്ക് നടന്നു വരുന്നു. കിരണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് കയറി. അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്റെ തലയിൽ കിടന്ന തൊപ്പി താഴ്ത്തി വെച്ച് മുഖം തിരിച്ചു പിടിച്ചു.
പക്ഷേ പ്രകാശൻ കടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് നോക്കിയതേയുള്ളൂ. “ഡാ… കിരണേ! നീയോ ഇവിടെ?” അവൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
സുരേഷ് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. “കിരണോ? എവിടെ?” സുരേഷിന് കിരണിനെ അറിയാം, കാരണം അവർ അയൽവാസികളാണ്.
സുരേഷ് കടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ കണ്ടത് തന്റെ ഭാര്യ സിമി കിരണിന്റെ തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്നു! സിമിയുടെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന മാലയും കയ്യിലെ വളകളും കണ്ടപ്പോൾ സുരേഷിന് മനസ്സിലായി ഇത് തന്റെ ഭാര്യ തന്നെയാണെന്ന്.
“സിമി!!! നീ… നീ ഇവിടെ എന്താ ചെയ്യുന്നത്?” സുരേഷ് സിംഹത്തെപ്പോലെ ഗർജ്ജിച്ചു. “നീ കോട്ടയത്ത് ധ്യാനത്തിന് പോയതല്ലേ? മൗനവ്രതം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞോ?”
തട്ടുകടയിലുള്ള എല്ലാവരും അവരെത്തന്നെ നോക്കാൻ തുടങ്ങി.
സിമി വിറച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. “അത്… അത് സുരേഷേട്ടാ… ഞാൻ ധ്യാനം കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ… വഴിയിൽ വെച്ച് കിരണേട്ടനെ കണ്ടു… അപ്പോൾ…”
“നീ മിണ്ടരുത്!” സുരേഷ് അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. “നിന്റെ ഫോൺ എന്തിനാ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തത്? നീ ഇവന്റെ കൂടെ മൂന്നാറിൽ ഹണിമൂണിന് വന്നതാണല്ലേടി?”
പ്രകാശൻ കിരണിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചു. “എടാ പരട്ടനായ്ക്കളേ! എന്റെ അനിയത്തി സുമതിയെ പറ്റിച്ച് നീ ഇവിടെ വന്ന് വേറെ പെണ്ണുങ്ങളുമായി ചുറ്റിക്കറങ്ങുകയാണല്ലേ? നിന്നെ ഞാൻ ഇന്ന് കൊല്ലും!” പ്രകാശൻ കിരണിന്റെ മുഖത്ത് ഒരൊറ്റ ഇടി വെച്ചു കൊടുത്തു.
കിരൺ നിലത്തു വീണു. അവന്റെ മൂക്കിൽ നിന്ന് ചോര വന്നു. “അളിയാ… എന്നെ അടിക്കല്ലേ… ഒരു തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി…” കിരൺ കരഞ്ഞു.
“എന്ത് തെറ്റ്? നീ എന്റെ കുടുംബം തകർത്തു!” സുരേഷ് സിമിയുടെ ബാഗ് വാങ്ങി റോഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. അതിൽ നിന്ന് സിമിയുടെ നൈറ്റികളും കിരണിന്റെ വസ്ത്രങ്ങളും റോഡാകെ ചിതറിവീണു. കൂട്ടത്തിൽ കിരൺ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്ന ആ ‘കൊതുക് കടിക്കാതിരിക്കാനുള്ള ഗ്ലൗസ്’ പാക്കറ്റുകളും റോഡിൽ വീണു ചിതറി!
അത് കണ്ടപ്പോൾ നാട്ടുകാർക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. അവർ എല്ലാവരും കൂടെ കിരണിനെ കൂവി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“അടടാ… ആത്മീയ യാത്ര ഗംഭീരമായി!” ഒരു നാട്ടുകാരൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
സുരേഷ് സിമിയെ പിടിച്ച് ഇന്നോവ വണ്ടിയിലേക്ക് തള്ളിക്കയറ്റി. “നിന്നെ ഞാൻ വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ട് ശരിയാക്കാം. ഇനി നീ എന്റെ ഭാര്യയല്ല. നിന്നെ ഞാൻ ഡിവോഴ്സ് ചെയ്യും!” വണ്ടി വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചുപോയി. വണ്ടിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് സിമിയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള കരച്ചിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു.
പ്രകാശൻ കിരണിന്റെ ഫോൺ പിടിച്ചു വാങ്ങി സുമതിയെ വിളിച്ചു. “എടി സുമതീ, നിന്റെ ഭർത്താവ് ഇവിടെ മൂന്നാറിൽ വേറെയൊരുത്തിയുടെ കൂടെ കിടന്നുരുളുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അവനെ കൈയോടെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. നീ നേരെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ!”
കിരൺ റോഡിൽ ഇരുന്ന് തലയിൽ കൈവെച്ചു. അവന്റെ പ്രണയ സാമ്രാജ്യം വെറും അഞ്ചു മിനിറ്റുകൊണ്ട് തകർന്നു തരിപ്പണമായി.
പ്രകാശൻ കിരണിനെ അടുത്തുള്ള പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ പരസ്യമായി ക്രമസമാധാന ലംഘനം നടത്തി എന്ന പേരിൽ പോലീസ് കിരണിനെ ലോക്കപ്പിൽ അടച്ചു.
വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ കിരണിന്റെ ഭാര്യ സുമതി സ്റ്റേഷനിലെത്തി. അവളുടെ കൂടെ അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നു. സുമതിയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ കിരണിന് മനസ്സിലായി തന്റെ വിധി കുറിക്കപ്പെട്ടു എന്ന്.
അവൾ നേരെ കിരണിന്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു. “എന്താടാ കിരൺ … കൊതുക് കടിയേൽക്കാതിരിക്കാനുള്ള ഗ്ലൗസ് ഒക്കെ വാങ്ങിച്ചിട്ട് എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു യാത്ര?” അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ തീപ്പൊരി പാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“സുമതീ… എന്നോട് ക്ഷമിക്കെടി… ഞാൻ എന്തോ ഒരു ബുദ്ധിമോശം കൊണ്ട്…” കിരൺ കരഞ്ഞു.
“നിന്നെപ്പോലൊരു വഞ്ചകന്റെ കൂടെ ഇനി ഞാൻ ജീവിക്കില്ല. എന്റെ അച്ഛൻ വക്കീലിനെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിനക്കെതിരെ ഞാൻ ഗാർഹിക പീഡനത്തിനും വഞ്ചനയ്ക്കും കേസ് കൊടുക്കും. നിന്റെ സ്വത്തുക്കളെല്ലാം എനിക്ക് വേണം. എന്റെ മോനെ ഇനി നീ കാണില്ല!” സുമതി അലറി.
അവളുടെ അച്ഛൻ മുന്നോട്ട് വന്നു. “എടാ നാറി, എന്റെ മകളെ നിനക്ക് തന്നത് സുഖമായി ജീവിക്കാനാണ്, അല്ലാതെ മൂന്നാറിലെ കാടുകളിൽ പോയി വേശ്യാവൃത്തി നടത്താനല്ല. നീ ജയിലിൽ കിടന്ന് ചീയണം!”
കിരണിന് ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ തളർന്നു തറയിൽ ഇരുന്നു. സുമതിയും കുടുംബവും അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി.
ഒരു മാസത്തിന് ശേഷം…
കിരണിന്റെ ജീവിതം പൂർണ്ണമായും തകർന്നിരുന്നു. കമ്പനി അവനെ ജോലിയിൽ നിന്ന് പിരിച്ചുവിട്ടു. ഭാര്യ സുമതി മകനെയും കൂട്ടി അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി, ഡിവോഴ്സ് നോട്ടീസും അയച്ചു. കിരണിന്റെ സ്വന്തം വീട് സുമതിയുടെ പേരിലായിരുന്നതുകൊണ്ട് അവൻ ആ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നു. ഇപ്പോൾ അവൻ നഗരത്തിലെ ഒരു ചെറിയ വാടകമുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കാണ് താമസം. കൈയിൽ പണമില്ല, അന്തസ്സില്ല, സുഹൃത്തുക്കളില്ല.
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം കിരൺ നഗരത്തിലെ ഒരു ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ദൂരെ നിന്ന് ഒരു സ്ത്രീ നടന്നു വരുന്നത് അവൻ കണ്ടത്. വല്ലാതെ മെലിഞ്ഞ്, സാധാരണ ഒരു കോട്ടൺ സാരിയുടുത്ത്, മുഖത്ത് യാതൊരു മേക്കപ്പുമില്ലാതെ… അത് സിമിയായിരുന്നു!
അവളുടെ ആ പഴയ ഗ്ലാമറും ബ്യൂട്ടി പാർലർ ഉടമസ്ഥയുടെ ഗമയുമെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.
കിരൺ എഴുന്നേറ്റു അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. “സിമീ…” അവൻ വളരെ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
സിമി ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞുനോക്കി. കിരണിന്റെ താടി വളർന്ന മുഖവും കീറിയ വസ്ത്രങ്ങളും കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സങ്കടം വന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“കിരണേട്ടാ…” അവൾ വിളിച്ചു.
“എന്തായി സിമീ നിന്റെ അവസ്ഥ?” കിരൺ ചോദിച്ചു.
“സുരേഷേട്ടൻ എന്നെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറക്കിവിട്ടു. പാർലർ പൂട്ടിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ദൂരെയുള്ള ഒരു അമ്മായിയുടെ വീട്ടിലാണ് താമസം. നാട്ടുകാരെല്ലാം എന്നെ വഴിപിഴച്ചവൾ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ ഒരിടമില്ല കിരണേട്ടാ… എന്തിനാണ് നമ്മൾ അന്ന് ആ മൂന്നാറിലേക്ക് പോയത്?” സിമി കരയാൻ തുടങ്ങി.
കിരൺ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. “എല്ലാം നമ്മുടെ വിധി സിമീ. ഒരു തമാശയ്ക്ക് തുടങ്ങിയതാണ് നമ്മൾ. ഭർത്താവിനെയും ഭാര്യയെയും ചതിച്ച് സുഖിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ദൈവം നമുക്ക് തന്ന ശിക്ഷയാണിത്. നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഒന്നിനും അല്ലാതായി.”
“നമുക്ക് ഇനി ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചാലോ കിരണേട്ടാ? നമുക്ക് വേറെവിടെയെങ്കിലും പോകാം,” സിമി പ്രത്യാശയോടെ ചോദിച്ചു.
കിരൺ കയ്പ്പേറിയ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു. “വേണ്ട സിമീ… നമ്മുടെ ഈ ബന്ധം തുടങ്ങിയത് തന്നെ വഞ്ചനയിലാണ്. വഞ്ചനയുടെ മുകളിൽ പണിയുന്ന ഒരു ജീവിതവും വിജയിക്കില്ല. നീ നിന്റെ വഴിക്ക് പൊയ്ക്കോ, ഞാൻ എന്റെ വഴിക്ക് പോകാം. ഇനി നമ്മൾ തമ്മിൽ കാണാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.”
കിരൺ തന്റെ ബാഗുമെടുത്ത് തിരിഞ്ഞുനടന്നു. സിമി ആ ബസ് സ്റ്റാൻഡിലെ ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് കരഞ്ഞു.
✍️ആമി
